Helbestvanê Kurd Îbrahîm Metînî (1909 – 2001)

Konê Reş

Îbrahîm Metînî kî bû? Ew helbestvanê kurdên Libnanê ye. Evîndarê Kurd û Kurdistanê bû.. Sofiyekî Mîr Kamîran Bedirxan bû.. Hezkerê ziman û peyva kurdî a resen bû.. Ew ji Kurdistana bakur, çiyayê Omeriyan, gundê Metîna ye.. Di sala 1909an li gundê Metîna hatiye ser rûyê dinyê. Di sala 1930î de derbasî binya xeta Fransawî bûye, anku hatiye nav kurdên Rojava. Çend salekî mala wî li bajarê Amûdê û Qamişlo maye û li van herdû bajaran dostaniya wî bi nivîskarên kovara Hawarê re çêbûye, di serê wan de seydayê Cegerxwîn.. Di dawiya salên 1930î de mala xwe barkiriye Beyrûtê û li wir dostaniyek mezin di navbera wî û Mîr Dr. Kamîran Bedirxan de çêbûye.. Wê dostaniyê dirêjkiriye ta bi mirinê..
Îbrahîm Metînî; komek helbest bi zimanê Kurdî hunandine, lê mixabin ta niha nehatine çap kirin.. Ew, mîna yekemîn helbestvanê kurd di nav kurdên Libnanê de tê naskirin. Helbestvan Îbrahîm Metînî di roja 6ê adara 2001an de li Beyrûtê koça dawî kiriye. Li ser daxwaza wî, ew di goristana malbata Hemiyê de ya ku bi koka xwe kurdin li Beyrûtê hatiye veşartine.
 
Konê Reş, Qamişlo, 23.06.2014

شارك المقال :

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

اقرأ أيضاً ...

Silêman Bavê Sîpan

Ez Kurdim, li her derê
Nabê tiştek min biguherê

Ev zimanê min Kurdî ye
Min ji dayika xwe girtiye

Ne bi tirs û ne bi şerm
Serbilind im ez her dem

Kurdim ez, ji kok û reh
Kurd dimînim li her cih

Kurdî bo min,ne zimane
Ew dîrok e, ew jiyan e

Ew dengê bav û kalan e
Ew stranên…

Ezîz Xemcivîn

Kî li benda te bû
Kî li kolana dildariyê bendewara gulekê ji destê te bû?
Dildareka bêdeng im,
yarê min!

Evîndara bayê hênik û axa warekî me,
ne baskşikestî me,
ne bineka ketî me,
çima li şaneşîna evînê tu min nabînî,
yarê min?!

Roja evînê bi hêviyên neyar nayê girtin…
Sozên li hev badayî,
bi hêsanî…

Fewaz Ebdê

-1-

Ezbenî!
Herdû çavên te ji zaroktiyê re bexçene
Kenê te hêlana asîmên e.

-2-

Her ku li te dinerim ezbenîLanguage Resources
Zarokekî li paş sîberên salaln dibînim
Bi destê xweyî biçûk
evînê qenewîç dike.

-3-

Tu mîna zarokekî ji rîhanan hez dikî
û mîna ku hê nû te
temen vedîtibî
çîrokan dibêjî.

-4-

Çaxê tu di nav neviyên xwe de rûdinê
Temen kirasê xwe di ser xwe…

Dildar Aştî

Te rojekê
Kevirekî kelemî
ji rêçekê hilnekir
Te rojekê
Şûşeyekî şikestî
Ji ber lingên mendalekî ranekir

Te gulek tî
Di bexçeyê evînê de av neda
Te goleke meyayî
Li ramanê tev neda!..
Te berxeke windayî
Negihandiye nav kerî
Te pîreke rêwindayî
Negihandiye ber derî

Di şeveke bi tirs de
Çi nameya evînê te neguhest
Mafê peyveke tenê
Di civata padîşah de te nexwest
Te rojekê
Simbilekî ziviyê
Ji şewatê neparast
Ne li keviya rêyekê
Ne li…