Gulên Sasûnê Li Qamişlo di pişkivin


Dîrok xwa vedgerîne weke ko gelek nerîn û dîrok nas dibejin, ev tişt îro hate xuyakirin, vaye em pêşwaziya neviyê bazên sasûnê, pilingê Mala şeref – pêşiyê mala elîyê unis – gewmê çiya, şagirtê dibistana berzaniyê nemir û şêx seîd , û bedirxaniyan…
hevbendê her şoreş û şoreşvan mamosta bervedêr Mihemed Nezîr Mustefa dikin li balefirgiha Qamişlo di vegere wî ji parîsê – ji ber nexweşîyê- wê parîsa ko sozê xwe bi bav û bapîrên wî re nebirin serî .
Sûriya tevî peşwaziya wî kir , kurd , ereb, mesîhî , mislman , partiyên kurdî rêzên daxwiyana dîmeşq û gelek ji bijîşk û bervedêr û rewşenbîr… û koma narîn ya folklore kurdî bi çekên xwe yên kurdî. gul , kulîlk li ber dest û sînga wî ne dihatin jimar.
 Çevên qurimî şil bûn bi dîtina wî dil tevde bê pî rabûne ser xwe , tev bûbûne çav û ew himbêz dikirin , ber devkê kurdîniyê zindan nasê kurd di bin gula de westiye , çev hêvî dispartin çave û dil erê dil ala sê reng şîr did a û dîroka xebata berzanîyê nemir û dasîtana mala elîyê unis dixwend di roja koçbargirina berzanî de çavên wî ey reqîb dixwendin bîna tîpên berzanîyetê ji nerîna wî di fûrî , pirsek kûr di çevê wî de diyar bu –li gor dîtina min- pirsek kes nikarê bersiva wê bide ji pêşerojê pêve , pirs grêdaîye bi rewş û dîroka me re bi pêşeroja me re bi al û mafên me re bi … bi.
Piştî va amadeyên cûrecûr û rengî çend gotnê bi çenk û per li ser zimanê wî ristin, dema ko li devê dergihê mala xwe li mihvana nerî û got: ( we nexweşî bi min xweş kir ) çavên mihvana lê dinêrîn û di dilê xwe de digotin : tu kurdî … te kirasê sasûnê li xwe kir tu berzanîye  te rûpelên dîrokê ji mere vekir tu bi xêr û xweşî hatî bervedêrê kurdê sûrî berdevkê mirovatiyê wekhevî û datperweriyê û mafê her kes û gel, lawê serhildana sasûnê kurê mereto mîrê çiyayên sasûnê hebûn û xweşî û mana te hêvî û omîda me ye û dîse tu bi xêr û xweşî hatî.
Mûsa zaxûranî – Qamişlo

1-3-2007

شارك المقال :

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

اقرأ أيضاً ...

Çîrok: Mihemedxêr Umer

Werger: Fewaz Ebdê

Hecî Dawûd, xwedî rûberin fereh ji zeviyên çandiniyê ye, bi qencî di herêmê de deng daye û hatiye naskirin, û hezkirina wî cihê xwe di dilê me de girtibû. Wî mala xwe ya kevn bi hewşa fereh re, kir depoya berhemên xwe û hinek alavên…

Mizgîn Hesko

Bi tenê
Di Derazînka hezkirinê de
Şaxekî erxewanî
Dilê bêdeng…!
Di navbera asîmên û zemînê de
Gelawêj
Ez…
Helawistî dimînim…!
Û dil…
Û dilê min î lal
Bişkoja bi roniyê mest…!
Çi raz e…?
Çi huner û fîlbaz e…?
Spêdeyan…
Dilkê dil ji nav sîtavan
Û ji cîgehên asê…
Ber bi xwe ve dibe…?!
Çi raz…
Çi ristesaz û rewannaz e…?
Hiş wêran dike û dergehê rewanbêjiyê
Bi…

SIMKO botanî

Li cîhan cejn û seyrane
Lê welatêm bê jiyane
Welatek jar û perîşan
Navê wê jî kurdistane
Nav li ba min pir şêrîne
j‘ber ko xaka wê zêrîne
Maye tenê li cîhanê
Milet hêjî Ber gumane
Li ser wê her bi fîxanim
Bêyî wê tim dil bi janim
Bi kul û derd û nalînim
Dijmin lime kir talane
Boçî dijmin dike talan
Li…

Fewaz Ebdê

Dibistana me ya ji kelpîçan

li hewşa wê

nigên me

weke rehên biçûk

di nav çamûrê de diçikilîn.

Em dikeniyan

dibezîn

û lênûs ji me re dibûn bask.

Banê dibistanê dilop dikirin

dilop.. dilop

mîna ku asman jî

bi…