Gulên Sasûnê Li Qamişlo di pişkivin


Dîrok xwa vedgerîne weke ko gelek nerîn û dîrok nas dibejin, ev tişt îro hate xuyakirin, vaye em pêşwaziya neviyê bazên sasûnê, pilingê Mala şeref – pêşiyê mala elîyê unis – gewmê çiya, şagirtê dibistana berzaniyê nemir û şêx seîd , û bedirxaniyan…
hevbendê her şoreş û şoreşvan mamosta bervedêr Mihemed Nezîr Mustefa dikin li balefirgiha Qamişlo di vegere wî ji parîsê – ji ber nexweşîyê- wê parîsa ko sozê xwe bi bav û bapîrên wî re nebirin serî .
Sûriya tevî peşwaziya wî kir , kurd , ereb, mesîhî , mislman , partiyên kurdî rêzên daxwiyana dîmeşq û gelek ji bijîşk û bervedêr û rewşenbîr… û koma narîn ya folklore kurdî bi çekên xwe yên kurdî. gul , kulîlk li ber dest û sînga wî ne dihatin jimar.
 Çevên qurimî şil bûn bi dîtina wî dil tevde bê pî rabûne ser xwe , tev bûbûne çav û ew himbêz dikirin , ber devkê kurdîniyê zindan nasê kurd di bin gula de westiye , çev hêvî dispartin çave û dil erê dil ala sê reng şîr did a û dîroka xebata berzanîyê nemir û dasîtana mala elîyê unis dixwend di roja koçbargirina berzanî de çavên wî ey reqîb dixwendin bîna tîpên berzanîyetê ji nerîna wî di fûrî , pirsek kûr di çevê wî de diyar bu –li gor dîtina min- pirsek kes nikarê bersiva wê bide ji pêşerojê pêve , pirs grêdaîye bi rewş û dîroka me re bi pêşeroja me re bi al û mafên me re bi … bi.
Piştî va amadeyên cûrecûr û rengî çend gotnê bi çenk û per li ser zimanê wî ristin, dema ko li devê dergihê mala xwe li mihvana nerî û got: ( we nexweşî bi min xweş kir ) çavên mihvana lê dinêrîn û di dilê xwe de digotin : tu kurdî … te kirasê sasûnê li xwe kir tu berzanîye  te rûpelên dîrokê ji mere vekir tu bi xêr û xweşî hatî bervedêrê kurdê sûrî berdevkê mirovatiyê wekhevî û datperweriyê û mafê her kes û gel, lawê serhildana sasûnê kurê mereto mîrê çiyayên sasûnê hebûn û xweşî û mana te hêvî û omîda me ye û dîse tu bi xêr û xweşî hatî.
Mûsa zaxûranî – Qamişlo

1-3-2007

شارك المقال :

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

اقرأ أيضاً ...

Helbest: Rewan Oso

Kobanî, dîtina te tevdana birînan e,
Rondik ji bo lehengên te her ji çavan e…
Dema herikîna hêsiran,
Xak û asman dipirsin:
Çima digirî, Kobanî?
Çima dilê te bi xem e?
Dîsa şûr û rim li pişta te dane…
Girtiyên te sotandine…
Dîsa dilên dayikan
Bi qîrîn û fîxan e…
Kobanî… Kobanî…
Dayîka lehengan e…
Rojên tarî bê malbat, kê berçav…

Qado Şêrîn

Xwendina pirtûkan, temenê mirov dirêj dike.

Ji bo giyanê Gulîstan, Gulîstana Sobarî, belkû dereng be jî, lê ji bo xwe bixapînim ku Gulîstan zindî ye, min pêşî li “Monodrana Nisrîn“ temaşe kir(https://youtu.be/HuAdsq5lUZA?t=562 ), û di dûv re min têkist an jî pirtûka wê xwend, û ew şaş e. Pêwist…

SEÎD YÛSIF

Kurdistan têgihek cografîyê, yek perçeye ji hev cuda nabe. û hem dibe yek ji kevintirîn xak, ku mirov têde niştecî bûye, û herwiha jêder û çavkaniya şaristaniyê ye

Ji dema ku împeratoriya mîdya di sala 550 B.Z hat rûxandin ew hîna bi serxwe ve nehatîye, û ne bûye yek…

Ezîz Xemcivîn

Rojavayê Kurdistanê dikele
û dilên me dikelîne..
Agir bi dexl û danê me ketiye
agir, me bi pêtiyên bêbextiyê disojîne…
Agir dêwekî devbixwîn e,
laşê min bi destê bêsozan disojîne…
Bîrîna me ne tenê Hocan û Sîpan e
û ne tenê zindaniyên Kobanî ne,
serjêvekirina kêşeyeka sêwî,
bê xwedan û kurdîniya Kurdên bê xwedî ne…
Serê me bi kêrgemara xwe…