28 çepkegul li ser gorna nemir M.M.Berzanî bin

Dr.Ebdilmecît Şêxo

Di sereta de ez jî mîna her Kurdekî bi bûneya bîranîna 28 saliya şehîdbûna serokê nemir M.Mistefa Berznî serê xwe li ber gorna wî bi xemgînî, bi serbilindî û bi şehnazî ditewînim.
Weke diyar e, di dîrokê de gelek miletên cîhanê nasnamên xwe yên netewî bi kesayetî û qehremanên xwe yên navdar tên nasîn,herweha jî gelê me jî di sedsala bîstan de li seranserî cîhanê  bi navê serokê nemir, têkoşerê gewre M.M.Berzanî hatiye naskirin.
Serok Berzanî dîrok e, serok Berzanî şoreş e, serok Berzanî raman e, helbest e, çêrok e, serok Berzanî çemek mezin di nav pirêzeyên hestên niştimanî yên gelê Kurdistan de ye, serok Berzanî ziman gelê Kurd û hemû netewên din li Kurdstanê û kawayê sedsala bîstan e.
Lewra jî nivisîn û axivtin li ser vî lehengî nemir di kurtebîranîne de gelek dijwar e, lê ez dixwzim di vê bîranîna pîroz de çend gotinên  Prof.Qenatê Kurd û xanima wî dermafê nemir Berzanî de hûnim zimên.
 Gava ez li Lênîngrada berê di salên 1978-1988 an de xwendekar bûm, Nemir Q. Kurdo ji min re got; gava ez li Lênîngradê xwendekar bûm, mamostên min ji min dipirsîn, tu çi milet î ?, min gote wan, ez Kurd im, ewan li min vedigerandin û digotine min, yanê tu Berzanî yî. Yekser ji şabûnên mezin re, stêr bi çavên min diketin, dilê min di sîngê min de mîna çûkan sema dikir, min digote xanima xwe yaRus Nadêjda, binêre ! Binêre! Çawa miletê me bi navê vî şêrî hatiya bihîstin !   Çawa vî dilêrî navê me, navê gelê Kurd xistiye dîrokê, vêca çawa ezê xwe niha serbilind nebînim !!
Dîsan Q.Kurd gote min; gava nemir Berzanî hate Mosko, ez û xanima xwe çûn cem wî, em bûne mîvanên wî, me gelek axftin kir, ewî rewşa hevalên xwe û ya xwe li Sovyetistanê ji me re got; me li çavên wî temeşe dikir, me wêneya Kurdistanê, me çem û şaxên Kurdistanê tê de didîtin, hîn me wa hîngê bawer dikir ku serokekî me , qehremanekî me weha mezin hebe, divê em qet ne xemxwar bin, dê gelê me rojekê azad be. Dîsan nemir Qenatê Kurd gote min, min xwast hinekî henekan bikim, û min yekser ji cênêralê mezin pirsî, tu zanî goraniyan bêjî? Ew keniya, û gote min, na ! Min dîsa ji wî pirsî li tu zanî semayê bikî ? Dîsan  nemir Berzanî nermik keniya, û gote min,,na ! Lê min ji wî re got; dêmek tu ne kurd î. Dîsan Berzanî bi giyaneke zor sivik keniya û heneka min bi xûn sivikî pejrand, Qenat hîn got; min hemû riweştên rêbertiyê û mezinahiyê di serok Berzanî de dîtin.û hêviyên min bi rizgariya gelê Kurd  gelek xurt bûn.
Dîroka me ya nûjen diçespîne, ku serokê nemir bi lehengî û bi pîdarî li hember dijminên xwe têkoşîn dikir û ramanên wî ne tenê li Kurdistana Îraqê nirxbuha bûn, lê ronahiya rêbaza wî ya netewî li seranserî Kurdistanê ta niha cihê rêzdariyê ye. Lewra jî
ew dibe sîmbola tevgera azadîxwaza her çar beşên Kurdistanê.

Bi vê bûneya mêjoyî, ez silavên welatparêzî ji  pêşmergê serok, rêzdar Mesud Berzanî, û ji hemû kurdistaniyên dilsoz re dişînim û dibêjim hemûyan , hûn hemî dilşad û serfiraz bin û bi rizgariya Kurdistanê bextewar bin.

شارك المقال :

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

اقرأ أيضاً ...

Li gorî PDKT’ê, avakirina ku bi navê “Bakur-Rojhilata Sûriyê” tê binavkirin, projeyeke ewlehiyê ya derbasdar û taktîkî ye ku bi pêşengiya Dewletên Yekbûyî yên Amerîkayê hatiye şekilandin. Ev proje di tu qonaxê de mafên neteweyî yên gelê Kurd bi awayekî stratejîk û siyasal garantî nekiriye. Ji ber vê yekê, ku îro pêvajoyekî şikestinê…

Bizava Aştîya Navxweyî (BAN) sazîyeka sivîl e ku ji rewşenbîr, mafnas û akademîsyenên li Kurdistanê û dîyasporayê ne, pêk hatîye; bûyerên xeternak ku li taxên kurdnişîn ên Şêx Meqsûd û Eşrefîyeyê di van rojên dawî da pêk hatin, ji nêz ve dişopîne û bı tundi şermezar dike.
Di van bûyeran da, ev taxên kurdnişîn bi tank…

Mihemed Hemo

Kê ji dil de hezkiribe, êdî bawer nake ku xeraptrîn; jiyana cengêye.

Raste! Şer dikare laşan bêxîne, lê hezkirin jî dikare, rûmetê bêxîne.

Hezkirin di welatê me de wek Çokelatê erzan e: bi kaxetên ciwan tên pêçan, lê zû bi meran de vedidin; li şûna ku merov dilxweş bik, merov dicersîne.

Ger merov bi qurbaniyên evînê hest bibe, hêstirên xwe ji qurbanên qeza û cengan re namînin.

Demekê min kompaniyek li Hewlêrê bi rê ve dibir. Karmendekî me li deriyê min da û got:

Mamoste, keçek Sûrî bi tenê ye, doza kar dike.

Min got:

Başe, ger wisa ye, guneh e, bila kar bike!

Turbîlekê bide dest wê xortê di metbexê de û metbexê bide destê keçikê!

Min jî wisa, bi dilnermî, kompaniyê bi rê ve dibir; ne bi duristî.

Roja din ez çûm kar. Gava ez ketim deriyê bîroya xwe, min dît her tişt pak û li hevhatiye. Ez pêhest bûm ku destekî nû ketîye nivîsgeha min. Min ji karmendekê re got:

Çi bi nivîsgeha min hatî?

Wê bi berkenkî şermokî got:

Ew keça Sûrî ya ku nû ketîye kar, pak kirî.

Hîn em daxfîn. Wê karmenda nû qehwe ji me re anî.

Fewaz EBDÊ

Em hîn jî li ser rêçikên xwaromaro dimeşin,

Em û rekeh li hev banîne

Çi rengê wê be

Bi çi şêweyî be;

çi ji hesinê neteweyî

û çi ji zêrê olî be.

Lê em ;

Em…