Nivîskarê sitû xwehir

Xelîl kalo
  
Ji bilî celebek  ji kesên bi rûmet ku xwedî qedirin , giranbuha û berêzin  , ew nivîskarên meyê xwedî ked û biberhemin , resenin di hizir û ramanin xwe de  .ku ew heta roja îro jî li ser bingiha xweyî kurdewarî di xebitin , berhemên wan di riya pirtûkan de li ser çand û nirxên kurdewarî têne dinya kurdewarî .ew nifiş û celeb ewin yê ku dinya kurdewarî bi wan avaye û dibine jêder û kaniyên rewşenbîriya kurdî ya resen,
di heman demê de ew mirov bergirin û vejînkarê keleporê kurdîniyê ne bi qelem û hizirên xwe . heta ew hebin wê çanda kurdî bi xêr û saxlim be û gelê kurd wê bi wan serfiraz û zindî be .

Celebekî dîtir heye ku  ewin yê pirtir dengên wan bi şev û roj sikakan dadigre bi qerebalixin, bê karin û xwedî berhemên bê nişa û bê tamin. li dora xwe dizîvirin û tozê li dora xwe di rakin, ta ku kesên li dora xwe bi xapînin û rastiya wan neyê dîtin .van kesan rahiştiya wî navî bê ku hêjayî wî navî bin  . ev nifiş ku pirên wan di domana buyêrin ku li sûrê hatin qewimandin di destpêka sala 2011 an de piştî ku tirs hinekî rabû .bê ku zehmetiyê bibînin û bikşînin di heyama  rojên reş û dijwar de.bi çend gotarên bê wate , dobarekirî û bê armanc. bê erk û karê pirakîkî . xwe kişandin xan û zeviya nivîskaran û xwe li ber deriya hin partiya roniştin ta wan bidine pêş û wan bi hebînin û destekê bidine  wan bi çandeke çilekî .

Eger tu rewşenbîr be,  gereke tu xwediyê berhemên rewşenbîrî be , wekî pirtûk û dîwan û lêkolîn ,  anku afrêndarê çand û xwediyê nûkirina keleporê gelê xwe be û bi ramana xwe serbixwe be. tenê bi çend gotaran mirov nabe rewşenbîrî gelê kurd ku armanc çend qurûşbin . lê mirov di kare bibe şabaşçiyê ber deriyan û nane nanî be , ji bo parîk nanê rizwa  li vir yan jî li wir ,  yan jî ji bo aferimekê ,lê bere ew kes zanibe rewşenbîrî dûrî wiya û jê bêriye û çeteyê .rewşenbîrî ne sitû xwariye û ezbebiya vê siyasetê ye yan jî ya dîtire û kesaye. Tenê rewşenbîrî serxwebûna fikir û raman û helwesta kurdewariye , eger mirov bi xwaze rewşenbîrê gelê xwe be,  bi şeweyekî rasteqîne gereke mirov dengê wî be bi hest û wicdan be . lê heme koletî û sitûxwarî li ber deriyan , şermeke mezine û wî navê rewşenbîrî ser mirovan di hilîne .. û hingî mirov dibe kerê keran ..

3.3.2014  

شارك المقال :

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

اقرأ أيضاً ...

Silêman Bavê Sîpan

Ez Kurdim, li her derê
Nabê tiştek min biguherê

Ev zimanê min Kurdî ye
Min ji dayika xwe girtiye

Ne bi tirs û ne bi şerm
Serbilind im ez her dem

Kurdim ez, ji kok û reh
Kurd dimînim li her cih

Kurdî bo min,ne zimane
Ew dîrok e, ew jiyan e

Ew dengê bav û kalan e
Ew stranên…

Ezîz Xemcivîn

Kî li benda te bû
Kî li kolana dildariyê bendewara gulekê ji destê te bû?
Dildareka bêdeng im,
yarê min!

Evîndara bayê hênik û axa warekî me,
ne baskşikestî me,
ne bineka ketî me,
çima li şaneşîna evînê tu min nabînî,
yarê min?!

Roja evînê bi hêviyên neyar nayê girtin…
Sozên li hev badayî,
bi hêsanî…

Fewaz Ebdê

-1-

Ezbenî!
Herdû çavên te ji zaroktiyê re bexçene
Kenê te hêlana asîmên e.

-2-

Her ku li te dinerim ezbenîLanguage Resources
Zarokekî li paş sîberên salaln dibînim
Bi destê xweyî biçûk
evînê qenewîç dike.

-3-

Tu mîna zarokekî ji rîhanan hez dikî
û mîna ku hê nû te
temen vedîtibî
çîrokan dibêjî.

-4-

Çaxê tu di nav neviyên xwe de rûdinê
Temen kirasê xwe di ser xwe…

Dildar Aştî

Te rojekê
Kevirekî kelemî
ji rêçekê hilnekir
Te rojekê
Şûşeyekî şikestî
Ji ber lingên mendalekî ranekir

Te gulek tî
Di bexçeyê evînê de av neda
Te goleke meyayî
Li ramanê tev neda!..
Te berxeke windayî
Negihandiye nav kerî
Te pîreke rêwindayî
Negihandiye ber derî

Di şeveke bi tirs de
Çi nameya evînê te neguhest
Mafê peyveke tenê
Di civata padîşah de te nexwest
Te rojekê
Simbilekî ziviyê
Ji şewatê neparast
Ne li keviya rêyekê
Ne li…