Kurte demek di mêvandariya Sînem Celadet Bedirxan de

Evîn Şikakî

Bi dilekî germ û baqeke nêrgiz, hêja  Sînem Celadet Bedirxan pêşwaziya me kir, sur û seqema vê zivistanê û penaberiya me di hinavê me de sivikkir, piştî keriyek ji gotinên germ û mişt hezkirin û kêfxweşî, wê dest bi axiftina xwe kir û got: Hûn bi xêr û xweşî hatin.

Dayê sînem qet qebûl nedikir ku em bêijn em kurdên Sûryê ne, lê di got : Bêjin em kurdên Rojavayê kurdistanê ne .
Sînem Celadet Bedirxan 74 sal kiriye ,du sala kulîca mafnasiyê xwendiye lê temam nekiriye, piştî wê diploma edebiyatê zimanê Ferensî wergirtiye û bûye mamosteya zimanê Ferensî di dibistana Bexda ya navdewletî de, du zarokên wê hene: keçek bi navê Dilnaz li Ferenfsa dijî û kurek bi navê Azad li Hewlêr paytexta kurdistanê dijî, hêja Sînem Bedirxan di derbarê zimanê kurdî û zaravên wê yên cuda de axivî û got: Ez matmayî dimînim dema ku kurdek ji bajarê Silêmaniyê nizane wateya gotina av çiye! weke nimûne got: pêwîste ku ew bizane av û aw her yek gotine.
Mala dayê Sînem wek pêşengehek ji wêne û pêmayên malbata Bedirxaniyan bû, hêja Sînem bi dilê xwe yê germ û cansivikiya xwe, wêne wêne û her wiha dîroka her wêneyekê ji mere şirovedikir û cîroka her dîmen û bûyerekê tanî ziman, gelek nexş û peyman û vexwendin û pêmayên  balkêş yên Bedirxaniyan destnîşan kir, dayê Sînem gelekî behsa diya xwe Rewşen Bedirxan kir û her weha ew mehfûra ku Rewşen Bedirxan bi destê xwe ristiye li bajarê Banyasê sala 1973 destnişankir, her weha ew ala Kurdistanê ya ku dayika wê Rewşen Bedirxan, sala 1957, di kongirê Esîna de hildabû, dayê sînem got: Ku di wê kongirê de Mîşêl Efleq ew ala Kurdistanê dirand û parçekdir.

Bi wî dilê ku hêja Sînem Bedirxan em hembêzkirin û pêşwaziya me kir,  me xatirê xwe ji dayîka xwe xwest û me dilê xwe ji germî û hezkirina wê miştkir da têra sur û seqema vê zivistanê bike.

شارك المقال :

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

اقرأ أيضاً ...

Dildar Aştî
Li rê bûm
Peyv zîpik bûn
Li laşê di tayê de dipengizîn…
Min şopa tajangên sert
Li nav qolincên oxirê di şopand
Bi êşê hestiyar dibûm…
Ê din hebûn
Bi dîlanê mijûl bûn
Bi halanê…
Min qûnaxa di navbera dijberan
de dipîvand…
Li ser pêlên Leylanê
Min pirsa xwe bi saw dişand…
Ka çendî,
Ez nêzîkî agirê rastiyê me ?!..
Çendî dûrî,
Çirava xiniziyê me ?!..

Li wêderê
Şewatê bê mihrevanî
Deşta min…

Ehmed Tahir

Dil ji min bir,şêrîn yarê
Dême sorê,reng hinarê
Pora zêrîn,çen bi xalê
Xecxecoka di buharê
Şêrîn yarê
Reng buharê
Dil ji min bir
Di vê salê

Sibhan rebê ev gul dayî
Rû ji rengê sipî sayî
Agir di dil wê dadayî
Şalê herîr mil badayî
Çem û kanî
Gula xanî
Dil ji min bir
Hêlîn danî

Find û çira di vê malê
Gul û nêrgiz pir delalê
Mi dil daye…

FEWAZ EBDÊ

Evîna me ya kevne-nû

Gelek xewnên xweş û şêrîn

bi xwe re anîn

Xewna pêşî

li Qamişlokê pişkuvî

ji xewa li ser ban û

<p...

Hozan Yûsiv

Her sal di 22ê Nîsanê de, gelê Kurd salvegera destpêkirina xebata rojnamegeriya xwe ya neteweyî bi bîr dihîne. Ew rojnameya ku di sala 1898an de li Qahîreyê bi destê Mîr Miqdad Midhet Bedirxan bi navê “Kurdistan” hate weşandin. Ew weşan ne tenê çalakiyeke medyayî ya asayî bû, lê belê jidayîkbûna…