Bengewaz

Ebdisselam Xoce – Hewlêr

Bê gûman rêkeftina Hewlêr û di pey re damezirandina desteyî balayî kurd di navbera her du hêzên sereke li rojavayî Kurdistan ,encumena niştimanî û encumena gel,destkefteke pîroz bû û gelek omîd û hêvî li ser hatin avakirin.
Lê roj bi roj diyar dibe ku ev bêngav têk diçe û nakokiyên ku nakevin xizmet û berjewendiyên gelê kurd derdikevin holê û ev bû ya ku gelê kurd nedixwest.
-di vê derbarê de ne pêwîst e û ne girîng e ku em sedemên neçespandina rêkeftina Hewlêr bidin diyarkirin bi qasî em çareseriyan bidin diyarkirin û bi kiryarî xalan deynin ser tîpan.
Bê guman ev zêdî sal û nîv derbas bû li ser şoreşa azadiyê li Sûrî bi giştî û li rojavayî Kurdistan bi taybetî û diyar bû ku tevgera konevanî û gelê kurd dikarîbû deverên xwe biparêze û ew arîşeyên mezin diyar nebûn û xwe dan nasîn wekû beşek berçav di şoreşê de û weke hêzek serbixw .
-li vir diyar dibe ku roj bi roj tabloya konevanî (siyasî) zelal dibe ku wê guhertin bibe û ev rêjîm wê bê rûxandin û bê guman wê miletê kurd beşek ji vê guhertinê be , lê ev yek wê bib sedema ku em bi mêjiyekî kurdayetî raman bibin û em xwe dûrî berjewendiyên kesayetî û partîtî dûr bixînin .
Erkê netewî û niştimanî ferz dike ku em rêkeftina Hewlêr û yekitiya gotina kurd biparêzin ,û bengewaziyê bidin hemû hêzên kurdistanî ku bi rola xweyî dîrokî rabin û bi rastî li vê yekê meyzînin û destê tu hêzê negrin li ser hesabê hêzeke din, miletê kurd û berjewendiyên wî di ser hemû tuştan re ye çimkî bê yekitiya helwest û gotina kurd qet em nikarin mafê xwe misoger bikin , derfeteke zêrên hatiye û gelê kurd omîdewar e ku bê par jê nemîne û ger ev nebû û gihaşte asta birakujiyê wê miletê kurd têk biçe .
Li dawî gelê kurd ketiye metirsiyeke mezin ji têkçûna vê rêkeftinê lewra dibêjim destên we diramûsim vê yekitiyê biparêzin ,piparêzin,parastina wê serkeftina mafê miletê kurd e.

شارك المقال :

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

اقرأ أيضاً ...

Ezîz Xemcivîn

Rojavayê Kurdistanê dikele
û dilên me dikelîne..
Agir bi dexl û danê me ketiye
agir, me bi pêtiyên bêbextiyê disojîne…
Agir dêwekî devbixwîn e,
laşê min bi destê bêsozan disojîne…
Bîrîna me ne tenê Hocan û Sîpan e
û ne tenê zindaniyên Kobanî ne,
serjêvekirina kêşeyeka sêwî,
bê xwedan û kurdîniya Kurdên bê xwedî ne…
Serê me bi kêrgemara xwe…

Hişyarê Emerê Le,ilê

Bi te bûme helbestvan
Bi hest û vîn û raman
Kevoka ber dilê min
Karxezala kurdistan
Tu pîrozî tu cejnî
Bi te şahî dibin can
Hemî cejnên buharê
Bi te dibin gulistan
Vîna min û te cejne
Avdar dibakê nîsan
Gul û sînem geşdibin
Dibê sema û dîlan
Digel Reqsa botanî
Bi şêxanî bablekan
Bihna gula difûrê
Şaxdidin gul û rîhan
Hest û dilê me…

Hozanê Girkundê

Bajarekî wêran darbesta evîneke
Westiyayî
Li ser piyê xwe hildigire
Bi dilekî şikestî
Xulmaş dibe!
Jiyan digrî
Êşê bi rondiken zemînê dişo
Perperîk
Şevnema li ser pelên
Sibehan dinosînin!
Zarokên pêxwas bi morîkan
Dilîzin sarbûna axê
Maçî dikin û qevdên hermelê
Bi dîwarê xewnên xwe
Dadilqînin!
Her tişt li derdora xuristê
Tê….guhertin
Babelîsk li beyaren payîzê
Keserên salan kom dikin!
Darên pîr toza
Demsalan ji ser xwe diweşînin
Rengê rokê bê…

Mehmûd Badilî

Sûriyê, piştî salên dirêj yên şer, parçebûn û wêrankirinê, derbasî qonaxeke pir hestiyar bûye, qonaxeke ku dê rengê dewletê û paşeroja têkiliyê di navbera pêkhatiyên wê de ji bo salên pêş de destnîşan bike, ku ji hemû aliyan tê xwestin ku ji mentiqê serdestî, mandelkirin û tunekirinê derbasî mentiqê lihevhatinê û avakirina dewletê bibin….