Xewin nîne bibîn dewlet

 
Şêrzad Zeynelabidîn


Xewin nîne bibîn dewlet , ka hizra xo tu veke
Kar bike bo serxwebûnê , ya dujmin dibêt wê neke

Kesê mafê xo bihêlît , dê riswabîtin li dinê
Dujmin dê pê ket trana , paşî dê hêlît bi tinê

Tu biray nede bibîyanî , bo paryek nanê genê
Dê te şot wekî simaqê , paşî dê bi te ket kenî 

Dara azadya me kurda , ya me avday bi xwîna sor
Heyfe ku wê eme bihêlîn , nîva rê bo gurgê bor

Gurg û Rûvî û Heftiyar evro li me kurda di dev beşin *
Ger nebîne pale bo wan êk bi êk dê helweşin

Rûvî evro yê lawaze , lê biden pêgve hemî
Çi dermanê bêdeng bûnê , mayne bê war û gemî 

Dujmin dibin êk tev dijî me , em bixo jî her wek kewî
Nîklê me di serê biray rra , me divêtin çixkeyn ewî

Hemî sûça rewşenbîra , an di bêdengin an derwêş
Bo pîçek nanê qemoxtî , qed newêrin bêne pêş

Mêzeken ka hûn li cîhanê , ey hewar ma dikorene ?
Kî maye  li jêr desta wek me , ka boçî dixoxorene ?

Nêrgiza şehla û meste , Kurdistana diket hewar
Ma kes nîne mi rizgar ket , ji van destên pîs gemar ??

22/10/2011

Gurg û Rûvî û Heftiyar =her sê dagîrkerên Kurdistanê Turk û Sorî û Ïran

شارك المقال :

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

اقرأ أيضاً ...

Li gorî PDKT’ê, avakirina ku bi navê “Bakur-Rojhilata Sûriyê” tê binavkirin, projeyeke ewlehiyê ya derbasdar û taktîkî ye ku bi pêşengiya Dewletên Yekbûyî yên Amerîkayê hatiye şekilandin. Ev proje di tu qonaxê de mafên neteweyî yên gelê Kurd bi awayekî stratejîk û siyasal garantî nekiriye. Ji ber vê yekê, ku îro pêvajoyekî şikestinê…

Bizava Aştîya Navxweyî (BAN) sazîyeka sivîl e ku ji rewşenbîr, mafnas û akademîsyenên li Kurdistanê û dîyasporayê ne, pêk hatîye; bûyerên xeternak ku li taxên kurdnişîn ên Şêx Meqsûd û Eşrefîyeyê di van rojên dawî da pêk hatin, ji nêz ve dişopîne û bı tundi şermezar dike.
Di van bûyeran da, ev taxên kurdnişîn bi tank…

Mihemed Hemo

Kê ji dil de hezkiribe, êdî bawer nake ku xeraptrîn; jiyana cengêye.

Raste! Şer dikare laşan bêxîne, lê hezkirin jî dikare, rûmetê bêxîne.

Hezkirin di welatê me de wek Çokelatê erzan e: bi kaxetên ciwan tên pêçan, lê zû bi meran de vedidin; li şûna ku merov dilxweş bik, merov dicersîne.

Ger merov bi qurbaniyên evînê hest bibe, hêstirên xwe ji qurbanên qeza û cengan re namînin.

Demekê min kompaniyek li Hewlêrê bi rê ve dibir. Karmendekî me li deriyê min da û got:

Mamoste, keçek Sûrî bi tenê ye, doza kar dike.

Min got:

Başe, ger wisa ye, guneh e, bila kar bike!

Turbîlekê bide dest wê xortê di metbexê de û metbexê bide destê keçikê!

Min jî wisa, bi dilnermî, kompaniyê bi rê ve dibir; ne bi duristî.

Roja din ez çûm kar. Gava ez ketim deriyê bîroya xwe, min dît her tişt pak û li hevhatiye. Ez pêhest bûm ku destekî nû ketîye nivîsgeha min. Min ji karmendekê re got:

Çi bi nivîsgeha min hatî?

Wê bi berkenkî şermokî got:

Ew keça Sûrî ya ku nû ketîye kar, pak kirî.

Hîn em daxfîn. Wê karmenda nû qehwe ji me re anî.

Fewaz EBDÊ

Em hîn jî li ser rêçikên xwaromaro dimeşin,

Em û rekeh li hev banîne

Çi rengê wê be

Bi çi şêweyî be;

çi ji hesinê neteweyî

û çi ji zêrê olî be.

Lê em ;

Em…