SIYAMEND BRAHÎM*
Birastî bêjeya (mirov) ya ku em bi ziamnê kurdî bikartînin ew xweştirîn wate destîne. ew ji mir+hov hatiye, ango mirovê hov; ji ber ku mirov di kûrahiya derûna xwe de û xerîza xwe de hovîtî perçeyek ji lihevxistina xerîzî yak u vedidgere Habîl birayê xwe Qabîl kuşt, ew tawanbera pêşî bû di dîroka mirovatiyê de,
ew rastiyeke dîrokiye gava mirov vrdigere xerîza xwe ya berê tu ol, bergalên sinçî li ber wî namîne, di hundurê misilmantiyê de xelîfên pêxember Omer, Osman, û Elî kuştin û bi rengekî ji sînorê mirovatiyê de derdikevin,
rastiyeke mêjûyiye li ber çavane û tucarî nayê ji bîrkirin, u li biniya tu cillekê de nayê veşartin, belê gava Xalid bin El welîd derbasî Serê Kaniyê bû, ew derbasî dêra fillan bû û şûrê xwe kiûand, û gotina xwe ya binav û deng bi rengekî hovîtî ravekir, êrîş bikin hey weliyên xwedayê mezin
êrîş bikin hey dost û hogerên pêxemberên şîrîn
lê ka kî dikare ev mirovê ha ji van kirên xwe wî rawstîne, û ew gem bike,
gelo bi çi rengî di bablîskê 20 ande em karibin nav van hêzên gurên Turkêş, Netewiyên Ereb û Farisên netewprest we biparêzin, û bi nerîneke hûr li dîroka van gelan ku dîroka wan ji roja wan afirandiye kirên wan kuştin û reşkujiya serikên jîr û jhatî ji milletê me, nemaze em ji hezara salan li ser xaka xwe dijîn, û ev gelên han pêşneketin û neketin durvê mirovan, teqez we tev li ser gelê Siwîdî xwendine û hûn giş dizanin ku ew gelê ha yê xwedan şaristaniyeke mezin berê êlin hov û dizek bûn, diketiye deryayê cihane û keşteyên bazirganan didzîn û xelkê têde dikuştin, lê niha ew di tîtaleke xelkê cihane de ne. غ di jiyaneke sîvîl de herî çak dijîn.
Gotina dawî ew ku ev hovîtiya ha berdewam nabe, û teqez dongiya van gelan wê bê te rûxandin, eger bi rengekî mirovatî, û biratî li hevwelaên xwe nenerin, û bi mafê gelê kurd mukur neyên û ala aşîtiyê qebûl nekin wê herdem ev rojhilatanavîn di bin pêlên nakokî û keftelefê de bijîn.
———-
* Xwedî û berprsyarê kovara (ASO) ye
