(liser bend ên kurdî û rojeva başorê rojava) Civak şêlo bû


Nizar Yosif

Em şêlo bûn di dîrokê de
Bi ebayê dostaniya xêrnexwazan
Quletênên ewlekaran
Şerbikên gemarê  

Ser bexçên me de rijandin
Gul û guldank
Pel û gulav
Li ber xelkê lewitandin
Xaniyên me bûne çavdêr
Koser û sih dibin wek dêw
Bûn e reşikên xwe
Bûn e  reşên hev
Di navberê de Rûvî bûn Şêr
Çengbirî man
Lewazên war
Li pêşber hev wek şûr û kêr  
Te di hêlin !
Di civatan de
Hev di hêrin
Di dîrokê de diçin ber jêr.

Eba reşan dehol lêdan
Kûtiyan dîlan gerandin
Dilpakî,,,
Germ û çavgirtî  
Em daketin wê dîlanê
Dîlana xwe wendakiriyane
Sema ya serxweşane
Şahiya vexwerên şerbikan
Ji deholê veqetiyan
Serûbin,,,,,
Heryekî sergovendiyek kêşand
Lotik,,
Toz,,
Xuhdan,,
Dehol û zirne
Ji ritim ketin
Gunehkarî ,,,
Temaşevanên sewsî
Di nava herdû ferên aş de
Tên hêrandin
(Av vexwerên şerbikan
û dawetkeriyên dîlana ji hevketî )
Aşvanên aşdar
Bûn şêlo yên dîroka xwe.

Bahoz a nuh li war barî
Pêlên germ
Giyan ê rê
Temaşevanan hilanîn
Vê bager ê ritim lêda
Meydan ên taze vejandin
Zend alavin
Mil rêzin
Sing dîwarin
Dilêrin ketin şopê da
Hildibijêrin
Pêşeng û govendgerênan
Hêz gerêdan
Rê liber çavan dişêlin.

شارك المقال :

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

اقرأ أيضاً ...

Li gorî PDKT’ê, avakirina ku bi navê “Bakur-Rojhilata Sûriyê” tê binavkirin, projeyeke ewlehiyê ya derbasdar û taktîkî ye ku bi pêşengiya Dewletên Yekbûyî yên Amerîkayê hatiye şekilandin. Ev proje di tu qonaxê de mafên neteweyî yên gelê Kurd bi awayekî stratejîk û siyasal garantî nekiriye. Ji ber vê yekê, ku îro pêvajoyekî şikestinê…

Bizava Aştîya Navxweyî (BAN) sazîyeka sivîl e ku ji rewşenbîr, mafnas û akademîsyenên li Kurdistanê û dîyasporayê ne, pêk hatîye; bûyerên xeternak ku li taxên kurdnişîn ên Şêx Meqsûd û Eşrefîyeyê di van rojên dawî da pêk hatin, ji nêz ve dişopîne û bı tundi şermezar dike.
Di van bûyeran da, ev taxên kurdnişîn bi tank…

Mihemed Hemo

Kê ji dil de hezkiribe, êdî bawer nake ku xeraptrîn; jiyana cengêye.

Raste! Şer dikare laşan bêxîne, lê hezkirin jî dikare, rûmetê bêxîne.

Hezkirin di welatê me de wek Çokelatê erzan e: bi kaxetên ciwan tên pêçan, lê zû bi meran de vedidin; li şûna ku merov dilxweş bik, merov dicersîne.

Ger merov bi qurbaniyên evînê hest bibe, hêstirên xwe ji qurbanên qeza û cengan re namînin.

Demekê min kompaniyek li Hewlêrê bi rê ve dibir. Karmendekî me li deriyê min da û got:

Mamoste, keçek Sûrî bi tenê ye, doza kar dike.

Min got:

Başe, ger wisa ye, guneh e, bila kar bike!

Turbîlekê bide dest wê xortê di metbexê de û metbexê bide destê keçikê!

Min jî wisa, bi dilnermî, kompaniyê bi rê ve dibir; ne bi duristî.

Roja din ez çûm kar. Gava ez ketim deriyê bîroya xwe, min dît her tişt pak û li hevhatiye. Ez pêhest bûm ku destekî nû ketîye nivîsgeha min. Min ji karmendekê re got:

Çi bi nivîsgeha min hatî?

Wê bi berkenkî şermokî got:

Ew keça Sûrî ya ku nû ketîye kar, pak kirî.

Hîn em daxfîn. Wê karmenda nû qehwe ji me re anî.

Fewaz EBDÊ

Em hîn jî li ser rêçikên xwaromaro dimeşin,

Em û rekeh li hev banîne

Çi rengê wê be

Bi çi şêweyî be;

çi ji hesinê neteweyî

û çi ji zêrê olî be.

Lê em ;

Em…