xelîl kaloPaşî wê jina kurd pirsek ji me kir û got : xitab û helwesta bijartiyên siyasî û civakî û olî û rewşenbîrî weke ya pîrekaye , eger siyaset wilo be heme her kes dikare siyasetê bike heta bi pîrebiyan dikarin partiyan sazbikib, eger kurd xwe îro isbatnekin wê kengî bibêjin em hene . ew gotina wê jina kurd heta radeyeke mezin raste û di cihê xwe deye , cendek ji civata me jî vê paşê kete rêza helwesta wê û me ji xwere got ,eger qûnax bi vê rewşa melûl û fedî debasbibe ,wê kurd çi nafê wergirin , wê çawa û kengî xwe bi rêxistin û xebat bikin , hingî tu wate ji me rewşenbîr û siyasetmedar re namîne ,gelo em li benda çine ,,? xelk di xirûcirê deye hîna dibêjin ka em meyzênin , yan hê dem ne hatiye , evê bibêje bere habe û yê dîtir helwest û rayeke berûvajî bide , birastî me serê hev gêjkiriye bê encam û feyde , her roj eve karê me ,emê hevdû bixeyidênin ser tiştên pûç û bê hûde û rojên me bê encam derbasdibin .
Heta roja îro pirê me hew ji hev fêmdikin “fêrdibin” ne bi zimanê rewşenbîrî û siyasetê û ne wekî dîtir .di xuyaye em hemû ketina rêza pîran de û gazinda dikin weke pîra ku kevir li qûna wê ketî kuzkuza meye, bê kar , bê xebat û bizav di van rewşên nazik û çarenûsîde ,hîna weke berê em di fikirin û di livin . xelkên sûrî ber bi qedera xweve bazdidin ka çi ji wan tê xwestin wê dikin , erê hîna di destpêkê dene lê biryara xwe dane ku paşerojeke baştir ji xwere bi cesipînin û bidestvebînin.em piştî /50/ salî hîna em seqet û bela wela ne û şehtin , bi rastî diyardeyeke seyr û sûsrete.
