Sê birûskên çêrokî

  Ebdilmecît Şêxo

     (1)

Gundekî di nav herdu pêsîrên lêlûna dêrînî de, xwe li ser enîşkeke zamdar palveda bû, ewî mîna dapîreke qisawetxwar stêrkên ezmên yên wek zerdelên Basotê ji neviyên xwe re dijmartin û bi dengekî nermîn û hêminî ewanan dikirin xewa ne xew . Lê nobetdarekî mîna qantirê Aleman bi pekandina kevirên bin lingên xwe ,serê xewa ne xew jî şikaaaand.
     (2)
Di şikefta Duderiya min de , zarokek  40 hezar sal nobetdar bû, gava pêriyên bajarê min rasterast ji wî pirsîn;  ma tu,  me jî nasdikî ? Hestiyên nobetdar lerizîn, keniyan, dagrîn û gotin : Çiqas Mîtaniyên we sersiyên xwe li min dikirin û ji min hezdikirin  ! Lê hûn dikanin ji min re  bêjin ; rewşa Nefertîtî çawa ye ?

   (3)
Du şivan simêlbadayî , pezên xwe li ser sîngê çiyayê Lêlunê de  diçêrandin, taveke baranê bi zerp lêkir , şivanan pezên xwe bi lez ajotin  nava şikefteke nîzîk,  şivanekî di wir de pirtûkek çiriyayî , rizyayî  ya Cegerxwîn (Kî me ez) dît. Şivanekî ji yê din pirsî ;  çiye ev ? Ewî gote hevalê xwe , pir mixabin ,ez jî mîna pir siyasetmedarên me hîn bi kurdî nizanim bixûnim, lê va ye ez wêneya Cegerxwîn li ser pirtûkê dibînim û herweha jî pir baş tête bîra min , ku beriya 40 salî ,şagirtên dibistana Efrînê cejna Newrozê di vê şikeftê de bi nehînî pîroz dikirin û dilên hevdu bi hêviyên cejnên meziiiin geşşş dikirin .   

  Efrîn. 21.03.2011

شارك المقال :

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

اقرأ أيضاً ...

Çîrok: Mihemedxêr Umer

Werger: Fewaz Ebdê

Hecî Dawûd, xwedî rûberin fereh ji zeviyên çandiniyê ye, bi qencî di herêmê de deng daye û hatiye naskirin, û hezkirina wî cihê xwe di dilê me de girtibû. Wî mala xwe ya kevn bi hewşa fereh re, kir depoya berhemên xwe û hinek alavên…

Mizgîn Hesko

Bi tenê
Di Derazînka hezkirinê de
Şaxekî erxewanî
Dilê bêdeng…!
Di navbera asîmên û zemînê de
Gelawêj
Ez…
Helawistî dimînim…!
Û dil…
Û dilê min î lal
Bişkoja bi roniyê mest…!
Çi raz e…?
Çi huner û fîlbaz e…?
Spêdeyan…
Dilkê dil ji nav sîtavan
Û ji cîgehên asê…
Ber bi xwe ve dibe…?!
Çi raz…
Çi ristesaz û rewannaz e…?
Hiş wêran dike û dergehê rewanbêjiyê
Bi…

SIMKO botanî

Li cîhan cejn û seyrane
Lê welatêm bê jiyane
Welatek jar û perîşan
Navê wê jî kurdistane
Nav li ba min pir şêrîne
j‘ber ko xaka wê zêrîne
Maye tenê li cîhanê
Milet hêjî Ber gumane
Li ser wê her bi fîxanim
Bêyî wê tim dil bi janim
Bi kul û derd û nalînim
Dijmin lime kir talane
Boçî dijmin dike talan
Li…

Fewaz Ebdê

Dibistana me ya ji kelpîçan

li hewşa wê

nigên me

weke rehên biçûk

di nav çamûrê de diçikilîn.

Em dikeniyan

dibezîn

û lênûs ji me re dibûn bask.

Banê dibistanê dilop dikirin

dilop.. dilop

mîna ku asman jî

bi…