gotina Hemîdê Derwêş di rêwresma veşartina xebatkar Reşîdê Hemo de

  Di 19.12.2010 an de cendekê pîlanzanê Kurd yê bi nav û deng  di rê û resmeke de li gundê Hopka yê girêdayî herêma Efrînê ye gihişte ciûwarê xwe yê dawî, û mamoste Hemîdê Dewêş ku ji Şamê gihiştibû, bi şandeke mezin re ji endamên nivîsgeha rêzanî û ji hevalên endam yên rêxistina partî ji Efrîn û Heleb û Kobanê û Cizîrê û Şamê bi rahiştina gurzên gulan beşdar bûn, herweha di vê rê û resmê de cemawerekî mezin beşdarbûn û ji nav wan hejmarek ji hevalên kevin yên ku di damezirandina partî de sala 1957 an de beşdabûn.
Û piştî rê û resma binaxkirinê bi dawî bû konek nêzîkî gorê hate danîn, û di helkeftina vê şînê de pir gotin hetin dan, û di pêşî de pêşkêşker mamoste Hemîdê Derwêş vexwend bo gotina xwe bide, ji ber ku ew hevalê yê koçkirî ye û ew stûna tevgera niştimanî û netewa kurdî di Sûriyeyê de ye.
Mamoste Hemîdê Derwêş gotinek da û têde dilxemigîniya xwe ya kûr li ser koça dawî ya mamoste Reşîdê Hemo yê ku yek ji damezerê partiya me bû û pîlanzanekî payebilind bû, û mamoste Hemîdê Derwêş di axaftina xwe de got ku yê koçkirî  rêbazeke wî ya niştimanî ya eşkere û dûrî qafîbêjiyê bû, û di raman û helwestên xwe de di ortê de bû, û ew hevparê me bû di danîna rêzanî ya niştimanî de ji partiyê re.
Mamoste Hemîd dewam kir û got ku Reşîdê Hemo xebata rêzanî bi dehên salan di rewşên pir aloz û dijwar de dikir, têde belengazî û bêparî û kêmbûna derfetan lê ew li ber wan rewşan ji doza xwe bi paşde neçû, û wan dijwariyan nikarîbûn wî ji hêza wî bixin.
Herwekî mamoste Hemîd li ser hin bîranînên xwe û yê koçkirî axivî û got: Di destpêka damezirandinê de ez û Osmanê Sebrî û yê koçkirî Reşîdê Hemo li Şamê me civatek li darxist, di wir de lihevhatinek li ser tevlêbûna hevalên li Helebê hate kirin, û piştî wê me di roja 14.06.1964 civatek di mala şewket Henan de li taxa Elklasê li Helebê li dar xist, wê hingê damezirandina partiya yekem ya rêzanî ya Kurd li Sûriyeyê hate ragihandin.
19.12.2010        Gundê Hopka

شارك المقال :

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

اقرأ أيضاً ...

Qado Şêrîn

Xwendina pirtûkan, temenê mirov dirêj dike.

Ji bo giyanê Gulîstan, Gulîstana Sobarî, belkû dereng be jî, lê ji bo xwe bixapînim ku Gulîstan zindî ye, min pêşî li “Monodrana Nisrîn“ temaşe kir(https://youtu.be/HuAdsq5lUZA?t=562 ), û di dûv re min têkist an jî pirtûka wê xwend, û ew şaş e. Pêwist…

SEÎD YÛSIF

Kurdistan têgihek cografîyê, yek perçeye ji hev cuda nabe. û hem dibe yek ji kevintirîn xak, ku mirov têde niştecî bûye, û herwiha jêder û çavkaniya şaristaniyê ye

Ji dema ku împeratoriya mîdya di sala 550 B.Z hat rûxandin ew hîna bi serxwe ve nehatîye, û ne bûye yek…

Ezîz Xemcivîn

Rojavayê Kurdistanê dikele
û dilên me dikelîne..
Agir bi dexl û danê me ketiye
agir, me bi pêtiyên bêbextiyê disojîne…
Agir dêwekî devbixwîn e,
laşê min bi destê bêsozan disojîne…
Bîrîna me ne tenê Hocan û Sîpan e
û ne tenê zindaniyên Kobanî ne,
serjêvekirina kêşeyeka sêwî,
bê xwedan û kurdîniya Kurdên bê xwedî ne…
Serê me bi kêrgemara xwe…

Hişyarê Emerê Le,ilê

Bi te bûme helbestvan
Bi hest û vîn û raman
Kevoka ber dilê min
Karxezala kurdistan
Tu pîrozî tu cejnî
Bi te şahî dibin can
Hemî cejnên buharê
Bi te dibin gulistan
Vîna min û te cejne
Avdar dibakê nîsan
Gul û sînem geşdibin
Dibê sema û dîlan
Digel Reqsa botanî
Bi şêxanî bablekan
Bihna gula difûrê
Şaxdidin gul û rîhan
Hest û dilê me…