Şevên Helbestê (3) Helbesta kurdî berê wê li ku ye

  Mehmûd Badilî

weku me di şevên bûrî de, da xuya kirin, ku şevên helbestê, dê her carê bi awayekî, xwe bi de pêş, weku xweşikbûn û qeşengî ya helbestî, rewanê huneriyê ye bi tevayî, û bi rengekî taybet rewanê helbestê ye ji her aliyî de, wisa lêpirsîna helbestê û nirxandina wê ku yek ji armancên şevên helbestê ne, ku di rêya wê re, em li asta helbesta xwe bi pirsin, gelo helbesta kurdî berê wê li ku ye..?
bê guman ev pirseke berfirehe, lê me da xuya kirin, da ku em asta helbesta xwe nas bikin, divê ku em ji xwe despê bikin, û bi taybet helbesta kurdî li bajarê hesekê, tev ku em nikarin wê bikin nimûneyeke giştî û em li ser asta wê bi tenê nerînekê ava bikin derbarî helbesta kurdî çi li deverên kurdî li sûriyê, û çi li kurdistanê bi tevayî. lê em dikarin bibêjin ku helbesta kurdî çi kevneşop, çi nûjen ya ku îro li bajarê Hesekê tê nivîsên, ew jî nimûneyeke ku bê xwendin û nirxandin mirov dikare bi gelek nerînan derbarê wê derkeve.
di şeva helbestî ya sisyan de, çend pirsên taybet hatin raxistin, yek jê gelo helbesta kurdî li bajarê Hesekê ber bi ku ve diçe..? gelo helbesta kurdî ji wê çarçewa xwe ya teng derketiye û xwe gihandiye asta helbestên welatên dîtir; Erebî, Tirkî, biyanî…t.d?. heger ev pirsên ha, di şevên helbestê de taybet bi helbesta kurdî li bajarê Hesekê hatin li dar xistin, lê mirov dikare va pirsan û hinekî dîtir derbarî helbesta kurdî bi giştî raxîne, bi hêviya ku guhdan bi xwendin û nirxandina helbesta kurdî çê bibe.
di vê şeva me de, çend helbestên Xalid Omer, bûn nimûne digel helbesta kurdî ya kevneşop li bajrê Hesekê.
Xalid Omer yek ji wan helbestvanên wendayî ye, ango di meydana helbestê de, yek ji wan kesên bê nav û denge, lê ta ser û pê di helbestê de wendayî ye, jiyana wî tev helbeste, bi rewanê xweyî naz û çeleng helbesta xwe dilorîne, bi hestê xweyî tenik wê şîr dide, dûvre wek kevokekê ji nav mêlakê xwe wê berdide, lê mixabin ev kevok, ev helbest, hîna li asîmanê Hesekê bi tenê difire!?
taku debarî helbesta Xalid Omer, dûrî pesindariyê herim, va çend nimûneyan ji helbestên wî, ez li ber destê rexnevan û xwêneran datînim.

                  Sirûda tîpan

Pif dikim tîpan sirûda çê dikim ej”””” ””””edemê
ayîna rojê dirêsim ji ximava qelemê
bi sura ba re diçim nav henasê ””””alemê
gunehê min ew Mesîhê di himêza Meryemê
meyweyên şor bi sirûdan diweşînim ji lemê
agirê dil vêdixînim bi çirîska seqemê
qedeha bêrya mi dadigre Xelîc û Qelzemê
şeh dikim ez bi evînê incika vê serdemê
sore bayê hêviyên min dihejîne sitemê

                           ***
                  Sitêrka na jimêrim

Li ser çengê şevan dê ez dixwazim hilkişim ezman
sitêrka na jimêrim ez
dixwazim serbilind bighême cem yezdan
sitêrka na jimêrim ez
ji bona birçiyê jînê du çavê min kulorê nan
sitêrka na jimêrim ez
şevên min neynikê zîvin bi asoya ve man û man
sitêrka na jimêrim ez
heta ku sitêrk hemî vemrin li ber roka te Kurdistan
sitêrka na jimêrim ez

                          ***
                 Lêvên xwe limike

Çi mi sare herdu lêvên xweyî agir limike
çi mi germe min di çavên xwe de werd û şil bike
navbera xewn û şiyariyê dil çi bêriya te dike
tu siwarê her şevê ye tê dilê min şeh dike
tu sura bayê sibê ye pencera min vedike
ku li ber bayê te jînam wek perîka sivike
xunçeya baxê evînî ger tu sed salî bike.

شارك المقال :

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

اقرأ أيضاً ...

Ezîz Xemcivîn

Rojavayê Kurdistanê dikele
û dilên me dikelîne..
Agir bi dexl û danê me ketiye
agir, me bi pêtiyên bêbextiyê disojîne…
Agir dêwekî devbixwîn e,
laşê min bi destê bêsozan disojîne…
Bîrîna me ne tenê Hocan û Sîpan e
û ne tenê zindaniyên Kobanî ne,
serjêvekirina kêşeyeka sêwî,
bê xwedan û kurdîniya Kurdên bê xwedî ne…
Serê me bi kêrgemara xwe…

Hişyarê Emerê Le,ilê

Bi te bûme helbestvan
Bi hest û vîn û raman
Kevoka ber dilê min
Karxezala kurdistan
Tu pîrozî tu cejnî
Bi te şahî dibin can
Hemî cejnên buharê
Bi te dibin gulistan
Vîna min û te cejne
Avdar dibakê nîsan
Gul û sînem geşdibin
Dibê sema û dîlan
Digel Reqsa botanî
Bi şêxanî bablekan
Bihna gula difûrê
Şaxdidin gul û rîhan
Hest û dilê me…

Hozanê Girkundê

Bajarekî wêran darbesta evîneke
Westiyayî
Li ser piyê xwe hildigire
Bi dilekî şikestî
Xulmaş dibe!
Jiyan digrî
Êşê bi rondiken zemînê dişo
Perperîk
Şevnema li ser pelên
Sibehan dinosînin!
Zarokên pêxwas bi morîkan
Dilîzin sarbûna axê
Maçî dikin û qevdên hermelê
Bi dîwarê xewnên xwe
Dadilqînin!
Her tişt li derdora xuristê
Tê….guhertin
Babelîsk li beyaren payîzê
Keserên salan kom dikin!
Darên pîr toza
Demsalan ji ser xwe diweşînin
Rengê rokê bê…

Mehmûd Badilî

Sûriyê, piştî salên dirêj yên şer, parçebûn û wêrankirinê, derbasî qonaxeke pir hestiyar bûye, qonaxeke ku dê rengê dewletê û paşeroja têkiliyê di navbera pêkhatiyên wê de ji bo salên pêş de destnîşan bike, ku ji hemû aliyan tê xwestin ku ji mentiqê serdestî, mandelkirin û tunekirinê derbasî mentiqê lihevhatinê û avakirina dewletê bibin….