(RIM DI ÇEWÊL DE NAYÊ VEŞARTIN)

Xemgînê REMO

Kekê Arşev , bawer bike min vêcarê li te venedigerand , lê ez dîsa dibînim ku tu bi çep û rast de davêje û bêyî ku tu nîşanê bîne
Keko min ne name ji malpera avesta re şandibû û min çi gazin ji te nekirine, belê bêtir weke daxuyaniyekê ye, eger ku name ba minê şandiba ser êmîla te, lê piştî çar rojan , min dît ku hûn naweşînin , ev yek jî , wisa ji min diyar bû, ku malpera we jî
 ( di çarçiva xal û xwarzêtiyê de ye)

An go nivîsara ku ne bidilê we be, hûn naweşînin , û we dixwest ku hûn bincil bikin.
Keko tu çima xwe di ser mişara yekê û duda re davêje, û diçe li ya sisiyan diraweste?
Te berî sê salan çi li ser me û govarê nivîsandiye , min nedîtiye , lêvegerandina min Li ser gotara te ya vê dawiyê ye, ku te xwe kiriye xwedanê FIKRA wê, min jî çîroka Destpêkirina govarê ,li ber te û xwendevanan raxist, lê min xwe nekiriye hevparê te heta bi hijmara dawî, belê min gotibû piştî ku me hijmara duda bidawî kir, lê berî ku em çap bikin min destê xwe jê kişand , û tu dibêje çi keda xemgîn di herdu hijmarê pêşî de nîne, ji aliyê diravî de tu rast dibêje, min û te quruşek bi tenê ji bêrîka xwe neda, min berê jî gotibû kumpûter yê Îsa bû , û her wiha pel û xîmav û tabi.e jî, yên wî bûn , ji ber ku dest ji kar berda bû , û ev pêdivya na , hemî zêde li ba wî bûn , vêce çawa navê min wek nav bi tenê di hijmara yekem de hebû, eger mebesta te navê komîtê bin , di herdû hijmarê pêşî de, me navên komîtê nedan wuya kirin, sedem çibûn ? her kes vê yekê dizane, ji ber ku em ne li ELEMANIYA û ne li HOLENDA bûn, em li sûrî bûn, di pê re eger we nav daxistibin , ev yek taybetiyek we bû, û eger ku keda min di destpêkê de nebû , te bi çi munasebetê navê min gotiye.
Keko eger ku ez hebim , ezê bêyî te hebim , û ez ne li hêviya te me . ku tu navê min bê munasebe li bîra xwe bîne, lê ez li hêviya rastiyê me , û tu sax be….

Qamişlo 25 /3/ 2010

شارك المقال :

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

اقرأ أيضاً ...

Çîrok: Mihemedxêr Umer

Werger: Fewaz Ebdê

Hecî Dawûd, xwedî rûberin fereh ji zeviyên çandiniyê ye, bi qencî di herêmê de deng daye û hatiye naskirin, û hezkirina wî cihê xwe di dilê me de girtibû. Wî mala xwe ya kevn bi hewşa fereh re, kir depoya berhemên xwe û hinek alavên…

Mizgîn Hesko

Bi tenê
Di Derazînka hezkirinê de
Şaxekî erxewanî
Dilê bêdeng…!
Di navbera asîmên û zemînê de
Gelawêj
Ez…
Helawistî dimînim…!
Û dil…
Û dilê min î lal
Bişkoja bi roniyê mest…!
Çi raz e…?
Çi huner û fîlbaz e…?
Spêdeyan…
Dilkê dil ji nav sîtavan
Û ji cîgehên asê…
Ber bi xwe ve dibe…?!
Çi raz…
Çi ristesaz û rewannaz e…?
Hiş wêran dike û dergehê rewanbêjiyê
Bi…

SIMKO botanî

Li cîhan cejn û seyrane
Lê welatêm bê jiyane
Welatek jar û perîşan
Navê wê jî kurdistane
Nav li ba min pir şêrîne
j‘ber ko xaka wê zêrîne
Maye tenê li cîhanê
Milet hêjî Ber gumane
Li ser wê her bi fîxanim
Bêyî wê tim dil bi janim
Bi kul û derd û nalînim
Dijmin lime kir talane
Boçî dijmin dike talan
Li…

Fewaz Ebdê

Dibistana me ya ji kelpîçan

li hewşa wê

nigên me

weke rehên biçûk

di nav çamûrê de diçikilîn.

Em dikeniyan

dibezîn

û lênûs ji me re dibûn bask.

Banê dibistanê dilop dikirin

dilop.. dilop

mîna ku asman jî

bi…