Luqman Yûsif Û Reş Û Spî

   Di vî warî de ev berhema wî a yekemîn e, em hêviya berhemin din jê dikin ku ji vê berhemê çaktir û tekûztir be û wek ku kurdan gotiye: (Goşt bê hestî nîne), Hem jî wek ku mîr Celadet Bedirxan gotiye:
( ..Belê xorto! Di dewra xwe de kêm û zêde, kiçik mezin, civat, kom, civanokan dê bibînî. Di dinyayê de tu tişt nîne ko tekûz bit. Di her tiştî de, nemaze di karên nûdetspêkirî de, pir car kêmanî hene. Heke te ew kêmayî dîtin, hema dirêjî wan meke. Lê bixebite ko tu bikevî nav wan, arîkariya daniyan bikî û wan kêmaniyan bi edilînî. Hilweşandina stûnekê hêsaniye, huner di rastkirina stûna xuwar deye.
*          *          *
   Xorto ! Holê bixebite, an bi xwe çêke an arîkariya ewan bike ko çêdikin, ava dikin. Lê heger tu nikarî bi xwe çêkî, ne jî arîkariya çêkiroxan bikî hingê bi ên çêkirî şa û kêfxweş bibe. Ji ber ko ew ji bona te , ji bona miletê te hatine çêkirin. Nav di wan de bide, wan bi pesinîne.
Xorto ! Te dît ko bazekî kevroşkek girtiye, mebêje , ma girtina kevroşkê jî tişteke. Lê bêje te xezalek girtiye. Ji bona ko baz li xezalê bigere û bide pey wê.
Xorto ! Min got heke tu nikarî çêkî, lê bawer bike, ewlebe ko te dil hebe tu ê bikarî jî. Herçî ko dixwaze di kare jî).
Mîr Celadet Alî Bedirxan ( Kovara Hawar ê, H: 18 / 1933, Şam)
   Sebaretî me kurdan û zimanê kurdî, ez di vê baweriyê de me ku, em çendî li zimanê xwe xwedî derkevin û biparêzin em qenciyê bi xwe dikin.. Ango ne pesne, na şabaşiye û ne melaqiye..bi tenê kurdiye, kurdperweriye û parastina zimanê kurdî ye..Erê wek ku mîr Celadet Bedirxan li jorê gotiye.
    Luqman Yûsif ji neviyên xelkê gundê Tilşiirê ye. Ew xelkên ku di destpêka çerxê 20 an de, li ber destê Seydayê Cegerxwîn û seydayê Ehmedê Namî fêrî xwendin û nivîsîna zimanê kurdî bûne. Ango ev gund wek kelehekê bû ji parastina zimanê kurdî re. Ne seyre ku Luqman jî bide ser şopa wan û xwe di ber zimanê xwe de bi westîne.

   Em jî, bi dil û can wî spas dikin, serketinê jêre hevî dikin û vê pirtûka wî li xwendevanên zimanê kurdî pîroz dikin.