BÊHOŞKIRIN

MELEVAN RESÛL

Bêhoşkirin bi serê xwe babetek berferehe , mirov ji du aliyan ve dikare lê binere , yek jê bêhoşkirina mirov ji ta û ba dixe û bêhoşker bi rewşa xwe nagihe ji encama karîgeriya tevîbûna hinek madeyên bêhoşker mîna meyê , narkotîk û bancê , sewdanê mirov ji bîr û baweriyê nikare bixebite , mirov mîna saxekî mirî lê dibe , lê bêhoşkirin û di xewve birina din ewe ku jiyana mirovan dîse dixe nava tehlûkê , di baweriya min de du babet hene hişê mirovan tevlîhev dike , yan wî bê hoş dike û yan wî di xewve dibe , yek jê ole û ya dinê siyasete , ji ber ku ev herdu mijar serwinda ne û encam di wan de nediyare , ji lewra em dibînin dema dime çaxê mêjê yan xutba înê û yan heger em di şevek yarîkar de beşdar dibin û bi taybet heger mijar li ser siyasetê be , ji nişkî va bawişkên xewê bi beşdaran dikeve û temara xewê dikeve çavê wan de.
Di baweriya min de sedema vê rûdanê ewe ku mijara tê xwendin û axiftvan dikeve nava hûrikên wê de , hingî hişê mirov varî dibe û dikeve xeyalan de , ji ber ku serder nabe û rê ji sawîran re vedibe , ango mirov ber bi ayindê ve dibeze û ji xwere li cihekî di navê de digere mîn ku ji xwe bipirse :

   Di warê olî de , ka di roja heşr û cizadanê de wê min bi kude bibin û çansê min li ku keve ? dujehe yan behuşte ?.

   Di warî siyasî de dikeve mitalan , ka ezê çi qizincê û çi cihî ji xwere di xebata serkeftinê de bibînim dema doza siyasî bi ser bikeve ?

Ango navberî dikeve hest û nistê mirov de , ji mijarê dûr dikeve û bi baskên xwe fir dide , heger hêviya xwe di wê demê de dît , ewê di hişyariya xwede jî ji helwesta xwe venegere û li du xeyalên xwe bibeze , wê hewldanê bike da ku sawîra wî têk neçe , ji ber ku wê rûdanên bivek û metirsîn bikevin pêşiya wî dema ew têk here , hem ji axretê dibe û hem ji dinyayê dibe , vêca da ku di sermediya xwede bimîne yan ji binî bêhêvî dibe û yan gur û geş dibe û bi dilsozê jiyana xwe ji bonî pêkanîna armancan terxan dike .

Xaleke dinê balkêşe dema mijara simînervan bidawî tê , civat hemî ji sawîran û ji xewnan di hilçenê û ji nû hişê xwe ber bi mijara şevê ve dizîvirêne .

Mirovê axiftvan û simînervanê zîrek ewe yê ku karibe ji xwere mijara kirîtîk hilijêre nemaze babetên ku dibin sedema gomanan di nava civaka kurdewariyê de , belkî em ji hişê xwe nekevin û şêl û şêt nebin .

شارك المقال :

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

اقرأ أيضاً ...

Silêman Bavê Sîpan

Ez Kurdim, li her derê
Nabê tiştek min biguherê

Ev zimanê min Kurdî ye
Min ji dayika xwe girtiye

Ne bi tirs û ne bi şerm
Serbilind im ez her dem

Kurdim ez, ji kok û reh
Kurd dimînim li her cih

Kurdî bo min,ne zimane
Ew dîrok e, ew jiyan e

Ew dengê bav û kalan e
Ew stranên…

Ezîz Xemcivîn

Kî li benda te bû
Kî li kolana dildariyê bendewara gulekê ji destê te bû?
Dildareka bêdeng im,
yarê min!

Evîndara bayê hênik û axa warekî me,
ne baskşikestî me,
ne bineka ketî me,
çima li şaneşîna evînê tu min nabînî,
yarê min?!

Roja evînê bi hêviyên neyar nayê girtin…
Sozên li hev badayî,
bi hêsanî…

Fewaz Ebdê

-1-

Ezbenî!
Herdû çavên te ji zaroktiyê re bexçene
Kenê te hêlana asîmên e.

-2-

Her ku li te dinerim ezbenîLanguage Resources
Zarokekî li paş sîberên salaln dibînim
Bi destê xweyî biçûk
evînê qenewîç dike.

-3-

Tu mîna zarokekî ji rîhanan hez dikî
û mîna ku hê nû te
temen vedîtibî
çîrokan dibêjî.

-4-

Çaxê tu di nav neviyên xwe de rûdinê
Temen kirasê xwe di ser xwe…

Dildar Aştî

Te rojekê
Kevirekî kelemî
ji rêçekê hilnekir
Te rojekê
Şûşeyekî şikestî
Ji ber lingên mendalekî ranekir

Te gulek tî
Di bexçeyê evînê de av neda
Te goleke meyayî
Li ramanê tev neda!..
Te berxeke windayî
Negihandiye nav kerî
Te pîreke rêwindayî
Negihandiye ber derî

Di şeveke bi tirs de
Çi nameya evînê te neguhest
Mafê peyveke tenê
Di civata padîşah de te nexwest
Te rojekê
Simbilekî ziviyê
Ji şewatê neparast
Ne li keviya rêyekê
Ne li…