Bangek ji pîkaso re


Dildarê Mîdî

Pîkaso:

Hevalê delal
dostê aş‏tî xwaz
mirovê mirovan
evîndarê evînê
aş‏iqê jinê
ka were  ,were
were bibînê
ka ev çi jine

ev çi mirovin
çi reng mirovin
ev çi cîhane
ev çi dûmane
mij û morane
ev çi lîstikin
ben û ristikin
me hembêz dikin
ka  were cem min
ji tere mêjim
ji min netirse
Ez ne xwîn rêjim

Carkê wer
dîsa vegere
te nafroş‏im
bi komê pera
ne Ewropîme………..
nE asyewîme………..
nE EfrîQîme………..
nE Emrîkîme………..
ne wek kesîme……?
Wek tu devera……?
Dê were canim
Ez bi heyranim
Ez bi  bêjim
Vekim birêjim

Di zanim ji min tu fedîkarî
Bê dest hilatî bê kêr û çarî
Tenê ji te hat kevoka aş‏tî
Li gelên cîhan te kir diyarî
Kevoka sipî kete cîhanê
Di nav Qirêj mij û moranê
Kuliyêberfe tavê didanê
Hezar mixabin kesî nasnekir
Ta xwediyê wê derî venkir
Pêre  ne kenî xwe pê çênekir

Cave xwe Girtin
اi dil kevirin
Ji hevre Gotin
Dilê  xwe sotin
Ava riwê xwe
Wan di Qetandin
Li Bazara re‏
Erzan firotin
Belê di Gotin
Ev weşak çûke
Gelek bi çûke
Bi xemla bike
Basik ş‏ikandin
Kete hêwanê
Li vê meydanê
Kû çi  kû Gûra
krî‏ berdanê
Ji nav lepên hev
Xwe‏ di revandin
Ew devê bi xwîn
Tevde çirandin
Min bi tena xwe
Hêsir barandin
Hêsirê xwînê
Ji kerb û kînê
Min di palandin
Gurzikê derdan
Ji deş‏ta xeman
Min di civandin
Li Gora a‏ştiyê
Li ber kêla ‏ex
Min kom di kirin
Min di reş‏andin

Min di re‏andin

شارك المقال :

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

اقرأ أيضاً ...

Helbest: Rewan Oso

Kobanî, dîtina te tevdana birînan e,
Rondik ji bo lehengên te her ji çavan e…
Dema herikîna hêsiran,
Xak û asman dipirsin:
Çima digirî, Kobanî?
Çima dilê te bi xem e?
Dîsa şûr û rim li pişta te dane…
Girtiyên te sotandine…
Dîsa dilên dayikan
Bi qîrîn û fîxan e…
Kobanî… Kobanî…
Dayîka lehengan e…
Rojên tarî bê malbat, kê berçav…

Qado Şêrîn

Xwendina pirtûkan, temenê mirov dirêj dike.

Ji bo giyanê Gulîstan, Gulîstana Sobarî, belkû dereng be jî, lê ji bo xwe bixapînim ku Gulîstan zindî ye, min pêşî li “Monodrana Nisrîn“ temaşe kir(https://youtu.be/HuAdsq5lUZA?t=562 ), û di dûv re min têkist an jî pirtûka wê xwend, û ew şaş e. Pêwist…

SEÎD YÛSIF

Kurdistan têgihek cografîyê, yek perçeye ji hev cuda nabe. û hem dibe yek ji kevintirîn xak, ku mirov têde niştecî bûye, û herwiha jêder û çavkaniya şaristaniyê ye

Ji dema ku împeratoriya mîdya di sala 550 B.Z hat rûxandin ew hîna bi serxwe ve nehatîye, û ne bûye yek…

Ezîz Xemcivîn

Rojavayê Kurdistanê dikele
û dilên me dikelîne..
Agir bi dexl û danê me ketiye
agir, me bi pêtiyên bêbextiyê disojîne…
Agir dêwekî devbixwîn e,
laşê min bi destê bêsozan disojîne…
Bîrîna me ne tenê Hocan û Sîpan e
û ne tenê zindaniyên Kobanî ne,
serjêvekirina kêşeyeka sêwî,
bê xwedan û kurdîniya Kurdên bê xwedî ne…
Serê me bi kêrgemara xwe…