Li gorî PDKT’ê, avakirina ku bi navê “Bakur-Rojhilata Sûriyê” tê binavkirin, projeyeke ewlehiyê ya derbasdar û taktîkî ye ku bi pêşengiya Dewletên Yekbûyî yên Amerîkayê hatiye şekilandin. Ev proje di tu qonaxê de mafên neteweyî yên gelê Kurd bi awayekî stratejîk û siyasal garantî nekiriye. Ji ber vê yekê, ku îro pêvajoyekî şikestinê tê jîyanîn, ji aliyê Kurdan ve ne “windabûna kazanîman” e, lê encama xwendinekî stratejîk a şaş e.
PDKT rêza PYD/YPG’ê vê projeya taktîkî wekî armancekî stratejîk nîşandanin û vê yekê wekî şaşiya bingehîn a siyasî dinirxîne. Hevpeymanîyên ku bi eşîretên Ereb re hatine çêkirin, ji rastiyên sosyolojîk û dîrokî ve dûr in û ne domdar û ne jî ewle ne. Ev avahî, gava ku hevsengiyên berjewendiyan guherîn, rêza siyasî ya Kurdî terkkirin û dîsa bi ber pozîsyona Şam-merkezî ve vegeriyan.
Li gorî partiya me, pêşeroja hebûna Kurd li Rojava ne di projeyên “demokratîkbûna” abstrakt û giştî yên Sûriyê de tê dîtin, lê di yekîtiya neteweyî ya Kurdî, di mutabakata siyasî ya rewa û navxweyî ya Kurdan, û di perspektîfa stratejîk a ku çaran parên Kurdistanê bingeh dike de tê dîtin. Di vê çarçoveyê de, pêvajoyên Qamişlo û Hewlêrê wekî referansên bingehîn têne nirxandin.
PDKT, yekîtiya Kurdistanê û mafê xwe-biryardanê wekî armanca stratejîk dibîne. Modelên wekî xweserî, federasyon an jî avahiyên din, tenê wekî amûrên taktîkî têne nirxandin ku bi vê armanca stratejîk ve girêdayî ne. Şikestinên taktîkî dikarin çêbibin; lê îsrar li ser paradigmayanên şaş, dibe sedema windabûnanên avahî.
Di dawiyê de, PDKT difikire ku pêwendiya şer û siyasetê divê bi aqilêkî realîst, neteweyî û ku hevsengiyên hêzên herêmî di navberê de bigire ji nû ve were nirxandin. Pêşeroja gelê Kurd ne di hevpeymanîyên demdemî de ye, lê di îradeya neteweyî, yekîtiyê û rêza siyasî ya dîrokî de tê avakirin.
