“Heta “şevbêrkeke din

Rêber Hebûn

Tu niha nemirî

 ev navdarî hezkiriyên te û helbestê avêtibûn li rex navê te

Û tu jî derbasî warên mirinê dibî

Ji me re helbesteke bê deng û pozbilind bixwîne 

Derfet ji te re vekiriye 

Ne  tenê 5 xulek 

Ne 10 xulek 

Ne jî demjmêrek 

Dema sermedî  para te ye 

De bixwîne 

Ji mirinê re bibêje 

Çendîn tu pepûkî 

Kirêtî 

Xwîntalî

Ji me re 

Ji miriyên sax re

Ji saxên mirî re 

Helbesteke bê deng 

Pozbilind 

Bê dawî 

Bixwîne 

Vedengê bisotîne 

“Mizgîna Leheng

“Mizgîna çeleng 

Derfet ji te re 

Ji îro û pêve vekiriye 

Hest û rondik 

Helbest û gotinên me 

Li te guhdar in

Stuxwar in

Ma gelo ew der çawaye 

Ji jiyanê aram tir e 

Çend firişte rastî te hatin 

Ma qala lêpirsîna xwedayî ji te re kirin 

Bibêje ji wan re eger gotin  

Ayîndeya te çiye

 :Bibêje

 Kurdistan e

Guneha min jî nîne

Ji derveyî ku ez 

Bindest im

Xewina min jî welatek serbixwe û azad e 

Nan û ava min helbest e 

Ji bo zanyariyên zêdetir

Li berhemên min vegerin 

 bihêlin ez 

Helbesta xwe berdewam bixwînim 

Ji we re ew Laş

Û ji min re Helbest

 para min e sermedî 

De hew dengê min bibirin 

Ji derveyî mirinê jiyan e

Û giyana helbestê welatê min e hemdemî  ye

Emê bêriya dengê te bikin 

Hebûna te di nav me de 

Hemî helbest tu yî 

Şewat û pêtên wê yî 

Eger mirin jiyanek din be 

Bi hêvî me tu li wir şad bî

Binefş, gul û newrozên welêt ji te veneqetin

Her çar demsalên mirinê ger dîlan girtin têkeve sergovenda wan

Û ji me re peyvgehên helbestan saz bike 

Taku em li gel te 

Helbestan li wir bibêjin 

Û mirinê ji qalika wê ya tarî 

derxînin

02.10.2025

شارك المقال :

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

اقرأ أيضاً ...

Dildar Aştî
Li rê bûm
Peyv zîpik bûn
Li laşê di tayê de dipengizîn…
Min şopa tajangên sert
Li nav qolincên oxirê di şopand
Bi êşê hestiyar dibûm…
Ê din hebûn
Bi dîlanê mijûl bûn
Bi halanê…
Min qûnaxa di navbera dijberan
de dipîvand…
Li ser pêlên Leylanê
Min pirsa xwe bi saw dişand…
Ka çendî,
Ez nêzîkî agirê rastiyê me ?!..
Çendî dûrî,
Çirava xiniziyê me ?!..

Li wêderê
Şewatê bê mihrevanî
Deşta min…

Ehmed Tahir

Dil ji min bir,şêrîn yarê
Dême sorê,reng hinarê
Pora zêrîn,çen bi xalê
Xecxecoka di buharê
Şêrîn yarê
Reng buharê
Dil ji min bir
Di vê salê

Sibhan rebê ev gul dayî
Rû ji rengê sipî sayî
Agir di dil wê dadayî
Şalê herîr mil badayî
Çem û kanî
Gula xanî
Dil ji min bir
Hêlîn danî

Find û çira di vê malê
Gul û nêrgiz pir delalê
Mi dil daye…

FEWAZ EBDÊ

Evîna me ya kevne-nû

Gelek xewnên xweş û şêrîn

bi xwe re anîn

Xewna pêşî

li Qamişlokê pişkuvî

ji xewa li ser ban û

<p...

Hozan Yûsiv

Her sal di 22ê Nîsanê de, gelê Kurd salvegera destpêkirina xebata rojnamegeriya xwe ya neteweyî bi bîr dihîne. Ew rojnameya ku di sala 1898an de li Qahîreyê bi destê Mîr Miqdad Midhet Bedirxan bi navê “Kurdistan” hate weşandin. Ew weşan ne tenê çalakiyeke medyayî ya asayî bû, lê belê jidayîkbûna…