Konê Reş
Were payîza Xemgîn were! Were û sapê temenê min li ser bênderên welatê min bidêre.. Di sikak û kolanê Qamişlokê de li şopa pêyên min bigere.. Were û çîroka Mem û Zînê, Siyabend û Xecê, Ferhad û Şêrîn ji nifşên nûhatî re bêje û bibilîne.. Were û kul û xemên di tûrikê min de li ber bayê xwe yê nû bidêre..!
Were..! Çendî bayê te gur be nikare gundê min, bajarê min û Beriya Mêrdînê ji huş û xeyalên min derîne.. Were..! Were em bi hev re rûpelekî nû mor bikin ku bayê te, kum û kolozên xelkên Beriya Mêrdînê li ber xwe nebe û zimanê min talan neke..!
Were..! Her sal, bi hatina payîzxêrên te re bêhna xakê ji gerdûnê difûre.. Xak xwe nû dike.. Doh, piştî wan çend baranên te, digel çend hevalan li dor bajarê xwe Qamişlokê geriyam.. Bêhna xakê ji gerdûnê difûriya û li pozê me dixist.. Erê Payîza xemgîn! Her sal gerdûn xwe nû dike û kirasê xwe diguherîne, lê mixabin, gelek ji me ta bi mirinê jî kirasê xwe nû nakin..!
Were Payîzê were! Gelo welatiyên me zanin ku em di rojên dîrokî re derbas dibin..?! Zanin ku rizgarkirina welatan, serbestiya miletan û pêşketina wan di yekîtiya wan de ye..?!
Qamişlo, 2/11/2019







Şîrove (0)