Narîn Omer
narinomer76@gmail.com
Adarokên welatê me di agirxaneya vajîheviyê de dilerizîn û xema nenasiyê ji derdorên xwe dûr dikirin, ji nişkave bêje û peyvên te mîna şepola hêrzan û coşeyan li ser sewda û ramanan de herikîn û mizgîniya vaçek nû di axaftina kurdan de afirandin
Axaftinek bê bend û bendik, bê lixab û hevsar. Wisa weko me dixwest em biaxivin, weko me dixwest em bibêjin û bi keys û fesal bikin.
Me,şûqê kurdan!
Çi rojgar, çi serdem dikare navê te ne neqişîne li ser bazinê hebûna xwe?
Çi helbestvan dikare te ji darvekirina helbestên xwe bê pare bike?
Çi dayîk hizir dike kû ew te ji lorîkên xwe bi hejandina dergûşa zarokê bê pênasîn bike?
Belê, tû yî mîrê gotinên resen, lewra ew bi navê te re bûne xweşbûna pîroz û di asoyên bilind de
Dastan şoreşek aştiyane bi deng û reng dikin.
Me,şûqê kurdan!
Çi rojgar, çi serdem dikare navê te ne neqişîne li ser bazinê hebûna xwe?
Çi helbestvan dikare te ji darvekirina helbestên xwe bê pare bike?
Çi dayîk hizir dike kû ew te ji lorîkên xwe bi hejandina dergûşa zarokê bê pênasîn bike?
Belê, tû yî mîrê gotinên resen, lewra ew bi navê te re bûne xweşbûna pîroz û di asoyên bilind de
Dastan şoreşek aştiyane bi deng û reng dikin.
