Spasiyek ji Konê Reş bo Koçka Qamişlo a Çandeyî

  Ez ji dil û can spasiya Koçka Qamişlo a Çandeyî dikim, ev koçka ku ji dor salekê ve, dest bi çalakiyên rewşenbîrî û ferhengî kiriye û bi dehan semînerên têvel li dor ziman û wêjeya kurdî pêk anîne.

   Hejaye gotinê, ku seminera dawîn di roja 15/07/2007 an de, a min bû, ji bo bîranîna 56 saliya koçkirina Mîr Celadet Bedirxan bû.
   Di wê semînerê de, di nav beşekî bijarte de ji nivîskar û rewşenbîran, ez li dor salên dawîn yên mîr Celadet Bedirxan  rawestiyam û bi hûrbûn min rojên wî yên dawîn şirovekirin li gor pêzanîn û serwextiya xwe..Di dawiya semînerê de û biştî giftûgoyê bi beşdaran re komîta Koçka Qamişlo a Çandeyî ez bi cotek pênûs xelat kirim.

   Ev spasiya min ne, ji ber ku wan, ez bi cotek pênûs xelat kirime.. Min gelek xelat ji cihên bilind wergirtine. Belê ji ber rezgirtina wan ji min re, ji zimanê kurdî re û ji Bedirxaniyan re û ji bo wê pêvajoya ku komîta Koçka Qamişlo a Çandeyî li ser dilive ku rêbaza Barzaniyê nemire. Hem jî ku ev koçik bi karekî bedew û spehî radibe, di ber ziman û ferhenga kurdî de û ji ber vê yekê jî ez spasiya wan dikim û bi hêvîme ku bi berdewamî vî karê xwe derbas bikin.

  Careke din ez ji dil û can spasiya wan dikim.

Konê Reş
Qamişlo 28/07/2007

شارك المقال :

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

اقرأ أيضاً ...

Ali Jouma

Yekxistina Pêşmerge girîngtirîn dosya li Herêma Kurdistanê ye, ji hilbijartinan û pêkanîna hikûmetê jî girîngtir e, ji ber ku ew diyar dike hebûn û nebûna dewleta Kurdistanê.

Ji 30 salan ve, Pêşmerge ne artêşek Yekbûyîbû, lê du artêş bû:

– Pêşmergeyên 70: Ser bi Yekîtiya Niştimanî ya Kurdistanê YNK ve bû

– Pêşmergeyên 80: Ser bi Partiya…

London – Weşanên Ramînayê li Londonê ragihand ku nivîser, wergêr û rojnameger Ferîd Xelîl “Xelata Çolbirr a Zanistên Zimanê Kurdî” ya sala 2026ê di gera wê ya duyem de wergirt, piştî ku Jurîyê ew ji nav hejmarek berbijêran hilbijart.

Ferîd Xelîl ji bo xebatên wî di warê zimanê Kurdî, werger û ragihandinê…

Helbest: Rewan Oso

Kobanî, dîtina te tevdana birînan e,
Rondik ji bo lehengên te her ji çavan e…
Dema herikîna hêsiran,
Xak û asman dipirsin:
Çima digirî, Kobanî?
Çima dilê te bi xem e?
Dîsa şûr û rim li pişta te dane…
Girtiyên te sotandine…
Dîsa dilên dayikan
Bi qîrîn û fîxan e…
Kobanî… Kobanî…
Dayîka lehengan e…
Rojên tarî bê malbat, kê berçav…

Qado Şêrîn

Xwendina pirtûkan, temenê mirov dirêj dike.

Ji bo giyanê Gulîstan, Gulîstana Sobarî, belkû dereng be jî, lê ji bo xwe bixapînim ku Gulîstan zindî ye, min pêşî li “Monodrana Nisrîn“ temaşe kir(https://youtu.be/HuAdsq5lUZA?t=562 ), û di dûv re min têkist an jî pirtûka wê xwend, û ew şaş e. Pêwist…