Tu xweş raze û xeman nexwe
Xewnên xwînsar qet nebîne
Yên ku ji tere dibêjin tu xwînîyê, ew derewçînin
Ma tu bawerî ku em xwedî xwînin
Xwîna me jî wek ya te sare
Bi sarî te kulîlkên me qurçifandin
Bi sarî jî em, û bi bêhneke fereh li dû tene
Dibe, dibe ku tu bimirî û xwîna me jî hîn germ nebe
Xema nexwe, tu xwîn sarî û em xwîn sarin
Lê, lê te ya xwe kir û me ya xwe hîn nekirîye
Dêrîyên Seddamî **
Ne emin yên ku sînorên ereban derbas kirî
Ne emin yên ku namûsa ereban binpê krî
Ne emin yên ku filestîn perçe kirî
Ne emin yên ku Til Zeter bombe kirî
Ne emin yên ku Şet El Ereb firotî
Ne emin yên ku xwe li ser Colan ker kirî
Ne emin yên ku 23 ê dewelet çêkirî
Ne emin yên ku Hesen û Hisên serjêkirî
Ne emin yên ku 40 salî şerek ji bo devakî kirî
De were biner li vî derdî
Di mala xwe de, ne xwedî mal bî
Li bajarê xwe, ne serdest bî
Xwedî ziman bî, û pê neaxifî
Nikaribî Eyşana Elî û zîna delal bi lorînî
Li ber dahol û zirna xwe, nikaribî xwe bihejînî
Di nav genim û cehê xwe de, zik birçîbî
Li ser gola petrolê bî , lê bê makîne û erebe bî
Di hundir mala xwe de dev girtîbî
Wêneye dijminên xwe di kolanên xwe de bilind bibînî û bi darê zorê jêre bikî zilxit û bilîlînî.
Gava pêdivîyên bo welat, divê tu amedebî, lê gava mafxwestinê, xayîn û ji derve hati bî
Li leşgerîyê divê tu li pêş (li Libnanê, ne li Colanê) dijminan amede bî, li sivilîyê û jiyanê divê li paş hemyan bî
Bêyî dizîn û dizekvan bî
Bêyî kuştin û tawanbar bî
Kulîlkên nemir
Xwezîya min bi dilê webe
We ya xwe kir, lê xak bi serê mebe
We li singê xwe xist û win mêr derketin
Piştî win çûn em ji dest û piyan ketin
Yan tawanbarin yan bê hestin
Yan di zindanan de ne yan ne serbestin
Dayikên Kulîlkan
Mafê weye win ji me dil tijîbin
Di mala wede ne buhare û ne şahîye û yên wek me jî qet haj me jê nîye

Şîrove (0)