Yasîn HisênAmûdê
Wekî her kesekî ji welatekî ku wêran dibe, her roj ez jî li ber televizyona û serxwar li ser kompyotera xwe dixwazim kêlîk bi kêlîk binasim çi li welêt dibe. Gelo wê kengî bidawî bibe?
Duh, dîsa programa min î rojane destpê kir. Vê carê keça min ya temen çar salî di himbêza min de bû, ew wê jî çavên xweyî hûrik mîna min ziq xistibûn kompyûter de.
Mixabin, yekemîn dîmen, dîmenê zarokên Hole bû, termê wan rêzkirî, xwîn bi ser sere wan de rijyayî, mejiyê wan derketî, dewsa kêrê hovan li ser bedena wan.
Wekî her car, keça min dest bi pirsên xwe kir:
– Bavo, ev çi bi vê keçikê hatiye?
– Bavo, ev çi bi vê keçikê hatiye?
Carcaran min derew lê dikir û min digot: Keçka min ava ba`cana bi ser de rijyaye. Lê vê carê zimanê min negerya ez vê bersivê jî bidim, hema zû zû min kompyûtera xwe vemirand û min ew bê bersiv di cih de hişt.
Ez bawer im ku em hemû di vê rewşê de derbas dibin û her yek ji me divê derewekê bike, anku bi ser derewê ku em li zarokên xwe dikin, em derewa li xwe jî dikin.
Hunermend, sitranekê li ser kuştinê diafirîne. Peykersaz, peykerekî ji kuştiyan re çê dike. Nivîskar, divê li ser rewşa kuştinê binivîsîne. Helbestvan, divê helbestên xwe li gorî kuştaran biafirîne. Siyasetmedar, divê daxuyaniyan li ser kuştinê bidin.
Hunermend, sitranekê li ser kuştinê diafirîne. Peykersaz, peykerekî ji kuştiyan re çê dike. Nivîskar, divê li ser rewşa kuştinê binivîsîne. Helbestvan, divê helbestên xwe li gorî kuştaran biafirîne. Siyasetmedar, divê daxuyaniyan li ser kuştinê bidin.
Weha, em di nava kuştinê de dijîn. Em hemû rengên wê dibînin, ji teqînan, ji serjêkirinê, ji destbirrînê, ji zimanjêkirinê, ji çavderxistinê, ji tiştin din ku ne ziman û ne pênûs nikarin wesfa wan bidin.
Gelo divê mirov berî mirinê di kuştinê re derbas bibe heta ku bighêje pileya rehma mirinê? Gelo kesî ji me hesabê vê rewşê kiribû? Yan jî divê rojane em çiqas derew li zarokên xwe bikin? Ma wê ev derewên me, wê me ji pêşerojê xelas bikin?
Gelo divê mirov berî mirinê di kuştinê re derbas bibe heta ku bighêje pileya rehma mirinê? Gelo kesî ji me hesabê vê rewşê kiribû? Yan jî divê rojane em çiqas derew li zarokên xwe bikin? Ma wê ev derewên me, wê me ji pêşerojê xelas bikin?
Kuştin bisekinînin ji bona em hemû nebin derewçîn…! Da wekî min em zarokên xwe ji ava ba`cana jî netirsînin…!
