Mehrecana Duhokê

 

Qado Şêrîn

Hin têbîniyên min ji bo Festîvala Duhokê ya Rewşenbîrî, yan jî Mehrecana Duhokê ya 5mîn.
Mixabin gelek ji me kurdan bi tiştekî razî nabin, eger ew ne xwediyê meseleyê bin, eger ne di serê govendê de bin, û eger ne serê rimê bin. Mixabin bihaneyên pûç û vala diafirînin ji bo li dij derkevin û têk bibin, nemaze ku partiyên wan û birêvebirên çalakiyê cuda bin, wê sed derew û egeran derxînin ji bo li dij çalakiyê derkevin û pûç bikin, ji ber wê dibêjim Mehrecana Duhokê serkeftî bû.

 

Mehrecana Duhokê serkeftî bû ji ber baweriya min ew e ku, tiştekî temam sed li sedî tune. Û baweriya min ew e ku, mirov çi û çawa û çilo bike, wê ileh hin kes razî nebin û kêmaniyan jê re derxînin.
Çi Mehrecan be nikare hemû nivîskar û rewşenbîrên kurd vexwîne û amade bike, eger wisa bike, divê li Yarîgeha Footbalê çêke, na li sê çar yarîgehan. Maşele serê malê nivîskar û nîvek û du rewşenbîr hene.
Eger hat û mêvanekî, helbestvanekî, nivîskarekî yan rewşenbîrekî şaşî û sûcek di mehrecanê de kir, li ser mehrecan û birêvebirên wê nayê jimartin. Kurd dibêjin: “Golikek, garanekî xera dike”.
Di helkeftinên wiha de rewşenbîr, qaşo, zêde dibin û serê xwe ji nav qûmê radikin, fitneyê dikin ji bo bibêjin; “ez heme”. Keysebaz in. Lê dema mijar tê ser revandina zarokan ji aliyê apoçiyan ve, du rewşenbîr nayên dîtin. Ji nav amadebûyên li Mehrecana Duhokê, hinan nas dikim, hîn kiryarek apoçiyan, ji komkujiya Amûdê ta bi revandina zarokan şermezar nekirine.
Mirovê nivîskarê rasteqîne be, guh nade amadebûna li mehrecanan, bi wateyek din, eger tu wek nivîskar nehatî vexwendin, tu piçûk û mezin nabî,  tu yê wek xwe bimînî nivîskarê rasteqîne. Vêga, ew yê fitneyê bike, dev bavêje mehrecanê ji bo ku nehat vexwendin, ew ne nivîskar e, belkû sola qetyayî ye.
ji bo zimanê wan nivîskar û rewşenbîran kin bibe, ew yên nayên vexwendin û dest bi devavêtin û reş kirinê dikin, pêşniyarek min heye. Ji tevaya dunyayê wan vexwînin, ji Emerîka, Keneda, Awstralya, Europa, Efrîqya û Amazon, wan fermî vexwînin, lê bila ji kîs xwe biçin û vegerin, bixwin û vexwin, helbet dudu naçin û amade nabin, lê wê zimanê wan li ser we kin bibe.
Ya baş, salane mêvanên nû amade bibin, û yên ku îsal amade bûn, cara bê amade nebin, bi texmîna min wê wisa baştir be.
Gotina dawî,
bawer nakim, her 5 rêxistin û saziyên nivîskar û rewşenbîran yên Rojavayê Kurdistanê bi hevûdu re, bikaribin mehrecanek wisa saz bikin, her yek ji wan wê sofî û mirîdên xwe, belkû peyên xwe amade bike, eger hat û li hev kirin ku bi hevûdu re tiştekî hevpar bikin. Nebêjin ew dewlet in û pereyên wan hene ha, mesele hemû ne pere ye.
Bi hêviya xal û xwarzêtî di van meseleyan de nemîne.
www.qadoserin.com
30/09/2022

شارك المقال :

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

اقرأ أيضاً ...

Axîn Welat

Dema ku zimanek -kîjan ziman dibe bila bibe- dibe metirsî, wê çaxê helbet pirsgirêk ne di zimên bi xwe de ye, lê di dewleta ku jê ditirse de.

Li vê derê paradokseke kûr heye ku çawa ziman, ew amora herî hêsan ya ku mirov dan û stendinê…

Şukrî Şêx Nebî

ewr digrîyan..
lê..
ji keleboxa awiran dibarin..!
weke ..
kelegirî..
xwe vedigrin..
ser xewneravên şevên bêwar.. !?

zelale..zelale
zelale xîmav
çaxa xwe ..
dispêre kaxeza hîva lebatî..?
weko..
şebnem û xunavan
cawa xwe ..
ji dêmên gula pakrewana diparzênin..!

gotinên êvaran
nakevin qelşên dîwaran ..?!
de û de..
xwenan bilorîne şevê
xewn ..
dê cawa..
rastî xwenên xwe bên..!?
ku..
xîmava şevê
di parzêna hîvêda xwe neparzêne..!
û weko..
stêrkên…

Ebdilmecît Şêxo

(1)

(Serbûyerek)

Pêşrewê şagirt di Havîneke germ de derewek pir mezin li diya xwe kir û gote wê:Dayê!Hevalekî min gelek giranbuha ji Kobaniyê nexwaş e,ez dixwazim seredana wî bikim,ezê derdora du heftan li nik wî bimînim,lê di rastiyê de;Pêşrew bi dizîyê xwedanên xwe û bi nehênî li…

Mahmod Oso

_Hey hey daya min, daya Kurd,
Hêza te ji çiyayan mezintir e,
Bi ked û evînê tu dinyayê didî rê,
Navê te di dilê me de zindî ye._

Berî rojê radibî, agir didî tandirê,
Nanê germ çêdikî, bêhna wê diçe gundê tev.
Destên te di erdê de, dilê te li ser zarokan,
Tu diçî bi mêrê xwe re, li ber germa…