Bo raya giştî

Di vé roja navneteweyî, roja zimané zikmakî de, ku li sarenseré cîhané li tevî UNESCO’yé her kom, her dewlet, her netew wé wekî roja cejna zimané xwe péşwazî dike û bi çalakiyén cihéreng yad û pîroz dike de; gelé kurd, gelé mîratxuré 33 şaristiyén li ser axa Mezopotamyayé şop û dewsén xwe hiştî; di nava sînoré Tirkiyeyé de, li Îran û li Sûriyeyé hé jî ji vî mafé xwe yé ku nebe nabe, mafé rewa û sirûştî; ji perwerdeya bi zimané zikmakî bésûd û bépahr e.
Ev bépahrî diyar e, ku encama serencama polîtika û siyaseta bişavtker a ku 80 sal in  bi desté dewleté bi hişmendiya ‘ yek ziman, yek netew, yel al’ té méşandin e.

Di gel feraset û siyaseta mandelker, û li gel siyaseta qirker û tuneker a dewleté; gelé kurd di dem û serdemén herî teng û tarî de, ziman û çand û wéjeya xwe ya devkî û nivîskî parast, péş xist û gihande îro.

Di vé roja eyan, di vé roja ku her roj ji 6000 zimanén heyî zimanek wenda dibe de, Komeleya Nivîskarén Kurd bangî réveber û rayedarén dewletan dike, ko di zûtirîn demé de, wekî dewletén hemdemî  tevbigerin; ji dibistana seretayî heta bigihe zanîngehé mafé perwerdeya bi zimané kurdî bixin bin nîré zagonî û vî mafé bingehîn é şerté bi hev re jiyîné, di makazagoné de cîbicî bikin.

Li héla din, Komeleya Nivîskarén Kurd bang li serwerén siyasî û civakî, û  kesayetén navdar én kurd, û sazî û dezgehén  siyasî-civakî dike, ku zimané kurdî di her qadé de bikar bînin, lé xwedî derkevin, dara jiyîné bi qelemé zimané  kurdî bitahmînin…

Em dibéjin jiyan bi kurdî xweş e!

Em dibéjin ken bi kurdî xweş e!

Em dibéjin her mirov bi zimané xwe  rûgeş e!

20702/2010

Komeleya Nivîskarén Kurd, 

Navnîşan:Gevran cad. 1. Akkoyunlu sok.kupik 9 apt kat:1 no:2
Ofis /Diyarbakır

WEB:          www.kurtyazarlardernegi.org.tr
Tlf-Fax:      0090 0412 224 33 12
GSM:          0090 533 655 69 85
E-Mail:       komeleyaniviskaran@yahoo.com
niviskarenkurd@windowslive.com, arjenari99@yahoo.com

شارك المقال :

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

اقرأ أيضاً ...

Helbest: Rewan Oso

Kobanî, dîtina te tevdana birînan e,
Rondik ji bo lehengên te her ji çavan e…
Dema herikîna hêsiran,
Xak û asman dipirsin:
Çima digirî, Kobanî?
Çima dilê te bi xem e?
Dîsa şûr û rim li pişta te dane…
Girtiyên te sotandine…
Dîsa dilên dayikan
Bi qîrîn û fîxan e…
Kobanî… Kobanî…
Dayîka lehengan e…
Rojên tarî bê malbat, kê berçav…

Qado Şêrîn

Xwendina pirtûkan, temenê mirov dirêj dike.

Ji bo giyanê Gulîstan, Gulîstana Sobarî, belkû dereng be jî, lê ji bo xwe bixapînim ku Gulîstan zindî ye, min pêşî li “Monodrana Nisrîn“ temaşe kir(https://youtu.be/HuAdsq5lUZA?t=562 ), û di dûv re min têkist an jî pirtûka wê xwend, û ew şaş e. Pêwist…

SEÎD YÛSIF

Kurdistan têgihek cografîyê, yek perçeye ji hev cuda nabe. û hem dibe yek ji kevintirîn xak, ku mirov têde niştecî bûye, û herwiha jêder û çavkaniya şaristaniyê ye

Ji dema ku împeratoriya mîdya di sala 550 B.Z hat rûxandin ew hîna bi serxwe ve nehatîye, û ne bûye yek…

Ezîz Xemcivîn

Rojavayê Kurdistanê dikele
û dilên me dikelîne..
Agir bi dexl û danê me ketiye
agir, me bi pêtiyên bêbextiyê disojîne…
Agir dêwekî devbixwîn e,
laşê min bi destê bêsozan disojîne…
Bîrîna me ne tenê Hocan û Sîpan e
û ne tenê zindaniyên Kobanî ne,
serjêvekirina kêşeyeka sêwî,
bê xwedan û kurdîniya Kurdên bê xwedî ne…
Serê me bi kêrgemara xwe…