Bo mamosteyê min Rezo
Keservedana kîjan sinorî ye, li nav xunava hizra te bû bayekî sor?
Kîjan xem di çavên şevê de, aleya şikestinê daneçikand?!
Ez ji çavên Salar û Rewend xerîbiya xwe serhev dikim
Adar ji tiliyên te peyvên xwe rêsan
Bajar diloyeke gerok e, li hindava dukela dilê min
Dilê me jî sînemaya şînê ye
Te hêviyên xwe, li ber êşeke bêdeng xelmaş kirin
Li bîra min têt, dem û dîmenên hizûra te
De bila stukura vê mirinê bişike
De bila perdeyeke reş li sînorê xezebê bête alandin
De bila ..
Ji kîjan êşê?
Ji kîjan şikestinê dest bi sirûda çûna te bikim?
Şemendefereke ji ewrên payîzan
Perava zaroktiyê di quntara şanoyeke
bidawînehatî de, xewna min û te
Tabloya êvarî, ji toza li ser giyanê tilûran rabûyî.
„Kevoka min ji ref ma ye nema tê lîs û hêlînê“
hevok ên hingavtî ji hezkirina tîpên te,
ez dûr û bêpişt mam, Zagros çelmisî
Tu stêrek rijiyayî li ber hilma peyvê
Bask û hevokeke nefiriyayî di nav êşê de
Çend rûpel in ji viyanê..?
Tu mayî pirtûkek nexwendî
Li nav rûpelên pêkola qedexe.
Sirûdeke lidûvxwehiştî di eniya me de
Tu ber bi lotkayê ve û ..
Ez û keva min ji ref mane nema tên lîs û hêlînê“.

Şîrove (0)