Bersiva Min ji Romannivîsê Laleş Qaso re

Konê Reş

  Di roja 16/7/2025 de romannivîsê Kurd Laleş Qaso ev gotin bo min nivîsand:

(Ev jî xortaniya min û Konê Reş e.. Ez û Kon ji herdu rehan ve digihên hev. Kon li Binxetê û ez jî li Serxetê çêbûme. Lê ez ne ditebitîm, ez her li Binxetan û li vir û wir bûm! Kon îcar îro li Serxetê ez ê bi du ristan rewşê ji te re rave bikim, û tu jî ji hev vejenîne!

Ne ronîk bi şewq, ne rêberkî baş

Çarhawêr me hirç, wawîk, gur û wahş

Şev reş e tarî, em tev mane şaş

Heware hewar em dimrin belaş!

We got serxwebûn, em tev bûn dilxwaz

We got çekdarî, em bûn leşger, baz

Me kujt û wan kujt, xwîn bilind bû gaz

Heware hewar em dimrin belaş!).

  Di roja 17/7/2025an de min ev bersiv lê vegerand:

Bersiva min ji romannivîsê Kurd (Laleş Qaso) re: Tevî ku bi tenê dor 3 km di navbera gundê min (Doda), li Binxetê û gundê te (Zorava), li Serxetê heye, lê me hev nedidît.. Xeta sînorê bi mayîn û têldrî ew derfet nedida ku em hev bibînin û nas bikin..  Me ji xizm û mirovan navê hev dibihîst.. Di sala 1980î de, bi qaçaxî hat Qamişlo, ji nû me hev dît.. Di wê hatinê de wî dîwana (Kîme Ez?), ya seydayê Cegerxwîn ji cem min bir û çû.. Paşê, me bihîst ku hatiye girtin û di zindana Diyarbekirê de tê êşkencekirin.. Û sal derbas dibûn.. Di sala 1988an de ez û herdû apên xwe, çûn Serxetê/ gundê Zorava, şûna xalê me Abdulkirîmê Qaso.. Di wê çûnê de, şerekî mezin li çiyayê Bagokê rûda û du kurxalên me ji mala Qaso hatin kuştin.. Jixwe ez qala Fêsel (Egît) û mêraniya wî nakim.. Hem jî çîroka kuştina wan xortên mala Qaso di keleha Şiqêfê de li başûrê Libnanê nabêjim.. Erê, sal derbas dibûn û Laleş di zindana Amedê de li berxwe dida.. Ji mêranî nediket.. Kul, êş û janên welatê xwe dadiqurtandin.. Piştî salên dirêj ji zindanê reha bû.. Di Swêdê re derket û dest bi hunandina kul û janên welat û welatiyên xwe kir.. Bi zimanê şivan û gavanên Bûblan û Omeriyan çîroka Zindana Diyarbekirê ji nifşên nûhatî re got.. Bersiva min jî wilo hat:

Zor e  vejînim Şahidê rewşê!

Tu bû yê gerand govend li hewşê

Tu bû yê naskir xapa dîlanê

Tu bû yê danî salên zindanê

“Sê Şev û Sê Roj” xelas nabin kul

Bi hêvî me nû geş bibin sorgul..

Konê Reş/ Qamişlo

شارك المقال :

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

اقرأ أيضاً ...

Mislim Şêx Hesen

Di Roja Zimanê Kurdî de, mirov bi rastî matmayî dimîne ku ewqas kîn û nefret li dijî zimanê bêtirî 50 milyon Kurdan tê kirin, û her roj hewildan tên kirin ku zimanê neteweya Kurd ji holê were rakirin. Ev yek eşkere dike ku nijadperestî û şovenîzm bi awayekî kîndar…

İSKAN TOLUN / Köln

 

Her çiqas ku pelên salnameyan rojên xemgîn, bi êş û elem bînin bîra meriv jî, bê guman, di nav de gelek rojên baş û xweş jî hene… Wek ku roja ladê, dehê mehê (10’ê Gulanê) Roja Dayîkên Cîhanê bû û niha jî (15’ê Gulanê) roja Cejna zimanê Kurdîye….

Firyal Hemîd

Helbesta nexwendî

di mêjûyekî Jibîrkirî de,

Toza li ser xêzên wê,

Ji tirabêlka binê

Lingên hespê demê rehwantir e..

Gunpisîkên Buharê

xwe dinava

tîpên wê de veşartine..

Rewanê wê,

tevlî rengên tabloya

xwezayê dibe..

bi têlên kemana Dilşêd re,

<p...

Mizgîn Kenaan

Gelek caran di xebatên akademîk de yên ku li ser berhemên wêjeya klasîk tên amadekirin, navê Aleksandre Jaba derbas dibe. Bêguman kesên têkiliya wan bi wêjeya klasîk re heye, vî kesî baş nas dikin û zanin ku wî roleke giring di parastina ziman, çand, wêje û folklora Kurdî…