Hestên Şewitî

Ezîz Xemcivîn

 

Hestên Şewitî dîwana helbestvanê çalak kak Baran Heso ye.

Wêneyê bergê kevala Ehmed Heso ye…

Dîwan li weşanxaneya Ar li Istanbulê hatiye çapkirin.

Di nav pêlawazên hestên nazik û dilsozane de bi tîpên hezkirinê helbest hatine nivîsandin.

Baran Heso bi ferhengeka têr peyv sawîrên xwe li ser xêzên afrêneriyê dinexişîne…

Dikarî bû di evê berhemê de pareka giring ji hestên xwe, wek ko ewî nav li wan kiriye (Hestên Şewitî) binivîsîne. Bi ciwaniya dil û canê xwe evîna xwe bi tîpên zêrîn re diyar dike:

„Di şevên sayî de gotin li hêlana evîna min siwar dibûn” R 31

Pir bi hêvî û daxwaz Baran Heso gotebêjiya xwe arasteyî hestên me dike, dixwaze dîtinên çav û derbirrînê bi hûnandineka rewan li ber me raxîne, di evê derbarê de dibêje:

„Dixwazim şaxek ji gulê re bim

Pê re bikenim, lê nikarim!

Dixwazim darek bim, li ser te sî bigirim, lê nikarim!“ R37

Di kesera koçkirinê de ji dilberê re bi axîn û nalîn derdê xwe ji ser zimanê êşê difirîne…

Nikare bi çavgirtinkê li himber bêdeng biraweste… Bi hêla rijdebûnê de her bêtir diçe, ko tukes, tutişt nikare evîna dilberê ji dil û rewana der bike:

„Kenê min ken bû, dema kenê te li pêş çavê min bû…

Kenê min ken bû dema tu bi gulbuharê di destê min de devliken bû…“ R49

Nivîskarê jîrek bi evîna xwe re dinihwirîne, dibêje çiqasî sînor hebin, ez dê bi dilê te re azad bim, nikarim ji çarçove û asmanê hezkirina te derbikevim. Tu bi xwe welatê dilê min î, sîwana ewan çavan xweziyên xwe li jêr wê dirawestînim… Erê ez dê her hogirê civak û warê te bim dilbera min:

„Bi te re azad im, xweş evînê dirêsim

Bi hebûna te ez baz im, li ser hemû welatan digerim“ R94

Her çiqasî yar dûr be, ronahiya wê li dilê nivîskarî dide… Bi sira bayî re bi wê hest dibe, bi bişkuvîna ken û girnijînên buharê re dema li tenêbûna xwe diponije:

Şev sayî ye, ker e, bê deng e

Jê dûr im, lê ji şewqê nêz im

Wek sira bayê li ser dilê min radiweste…

Bi evê kurtenivîsê ez ê nikaribim mafê pirtûka helbestvan Baran Heso bidim, lê bi hêvî me ko bigehê destê xwendevanan û ev dîwana helbestan bi firehî bête xwendin..

01.02.2025

شارك المقال :

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

اقرأ أيضاً ...

Çîrok: Mihemedxêr Umer

Werger: Fewaz Ebdê

Hecî Dawûd, xwedî rûberin fereh ji zeviyên çandiniyê ye, bi qencî di herêmê de deng daye û hatiye naskirin, û hezkirina wî cihê xwe di dilê me de girtibû. Wî mala xwe ya kevn bi hewşa fereh re, kir depoya berhemên xwe û hinek alavên…

Mizgîn Hesko

Bi tenê
Di Derazînka hezkirinê de
Şaxekî erxewanî
Dilê bêdeng…!
Di navbera asîmên û zemînê de
Gelawêj
Ez…
Helawistî dimînim…!
Û dil…
Û dilê min î lal
Bişkoja bi roniyê mest…!
Çi raz e…?
Çi huner û fîlbaz e…?
Spêdeyan…
Dilkê dil ji nav sîtavan
Û ji cîgehên asê…
Ber bi xwe ve dibe…?!
Çi raz…
Çi ristesaz û rewannaz e…?
Hiş wêran dike û dergehê rewanbêjiyê
Bi…

SIMKO botanî

Li cîhan cejn û seyrane
Lê welatêm bê jiyane
Welatek jar û perîşan
Navê wê jî kurdistane
Nav li ba min pir şêrîne
j‘ber ko xaka wê zêrîne
Maye tenê li cîhanê
Milet hêjî Ber gumane
Li ser wê her bi fîxanim
Bêyî wê tim dil bi janim
Bi kul û derd û nalînim
Dijmin lime kir talane
Boçî dijmin dike talan
Li…

Fewaz Ebdê

Dibistana me ya ji kelpîçan

li hewşa wê

nigên me

weke rehên biçûk

di nav çamûrê de diçikilîn.

Em dikeniyan

dibezîn

û lênûs ji me re dibûn bask.

Banê dibistanê dilop dikirin

dilop.. dilop

mîna ku asman jî

bi…