Kasî yûsiv
Keçê rebenê
qey
Kulê te ne besî te bûn
Ti çima serê xwe dikê serê berazan de, di keysa ji wanre lê hatî.
ma te bi çî xwe ,xwe ji wan mezintir didît
di vê roja wanî renga rengî de
ji rengên basîc, û keskke sorên tozgitî
di bazarên kirîn û firotinan de
ji bêbextiyên neyar û bêbavê…
Helbesta: Evîn Ibrahîm
Werger ji erebî: Brahîm Mehmûd
Bo du dilȇn bi hev re: Evîn Ibrahîm û Mehmûd Ebas
T: Ev helbest hatiye weşandin di malpera ” welatȇ me” de, 16 ȇ pûşbera 2014an, di bin navȇ ” رمياً بالحب ” de .
Ne mirovek bû ji firiştiyan bû
Ew gurzek ji firiştiyan bû
Û asîman vegerand û…
Mihemed Hesko (Birasoz)
Gava min,
xwe di çavên dayîk a xwe de dî,
min, evîn û dayînek e bê ser û ber,
û min xwe naskir!
Gava min,
xwe di çavên yar a xwe de dî,
min, zarekî bê ziman, biheşt û dojeh naskir!
Gava min,
xwe di çavên welatê xwe de dî,
min, jîn û jiyan, hebûn û mayîn naskir!
Gava min,
xwe di…
Ronî ELÎ
Kûde diçim
Pêjna te bi min re mêvane
Bêyî ku min
Tu ji ahenga nalînan re
Vexwendibî
Kûde bardikim
Tayek ji guliyên te
Di buxçeya Nanê tisî de
Dibe mazûban
Bi çi dengî dilorînim
Dengvedana gewriya te
Di guhên min de
Awaza pêşwaziyê dilîlîne
Kûde diçim
Li benda tîrêjên Çavên te
Dil di rawestanê de disojim
Tevî dizanim
Ku di kuzota awirên te de
Wê kenê li ser lêvan
Bimiçiqe
Perikên xalxaloka bendewariyê
Kedî bibin
Lê…
Hadî Behlewî (Nûhat)
Sed mexabin lê çikim îro ji bayê qederê
Dengê qirka te ya zêrîn ber xwe bir hew tê derê
Hew tu tê serdana xwedyê “va cîhan sar e bi min”
Lewra va bi hêsrên xwe dinvîsê vê reş xeberê
Ger ku fermiskêm ziwa bûn yan jî çav ji hêz ketin
Dê temen kim reşeşîna te bi xwîna cegerê
Koçkira…
Brahîm Mehmûd
Têbîn:
Ev helbest û ne helbeste, bêje helwesteke, bêje derbirîneke bê oxir e, bêje qêrîneke di kûraya giyan de ye. Li gorî daxwaza mirovekî kurdekî penaber bi serê xwe hatiye nivîsîn, hingî rû li ser min daniye. Raste bi navê mine û wiha durêz bûye dakû kula xwe eşkere bike. Tiştekî veşartî nemaye !
B.M
Penaber
Bi tiliya…
Merwan Berekat
Dilrevînê !
Aheng bû..
şîngina piyalan
lêv berkenî dikirin
Şahî û semayê
sîngên xulmaş
hişyar dikirin.
Nêrgiz û qurenefîlan
di gewriya guldanan de
xweşbîn diyarî dêmên fedok dikirin.
Ji kurpista evîndaran
şev sermest dilolijî
û têlên tembûrê
awaz ji wan direvandin.
Gerdenên morîkan
bişkovkên kenok maç dikirin
berên sîngê kirîstalî
miltanê gulgulî serxweş dikirin.
Nêrînên min..
wek berveroya yekmehî
li gor liv û tevgerên bejna nazik
berê…
Mizgîn Hesko
Welatê min
Morîka yekem
Ji ristika evînê
Seyrtirîn niqte pirs
Li ser gerdena jînê
Û tîpên min î ne tebitî
Ji rista derbirînê
Û hîn nikarim…
Ji bê dawiya êşê re
Ji tûjbûna qeraxên kêr re
Û ji bê bextiya vê demê re
Welat…
Sirûdeke nuh
Derbibrînim
Bi tenê
Di kûrahiya giyan de
Bîrewerî…
Bi rengekî herikbar
Li tîpên dest û pê girêdayî
Ax…dilikumim ez.
Û çendîn …bê çare ne
Xêzên ku di paş…
Konê Reş
Gulanê!
Ev çi ewrê reş e,
Tu di ser asmanê bajarê min re
Dibî û tînî?!
Çima tu dêmê xwe ji xelkên bajarê min Qamişlo
Diguherînî..?!
Nakokî, dubendî û berberiyê
Di nav xelkên min de
Gur, bilind û sor dikî..?!
Gulanê!
Tu heyva gul, kulîlk û çîçeka ye..
Heyva çûk, çivîk û şalûla ye..
Heyva aramî, tenahî û evînê ye..
Gulanê!
Bela kes…
Nizar Yosif
Vê demê
Stiranên me ji ritim di kevin
Bi nalînên zirneyê re
ewrav û ronî di şehitin
Dawtkerî di coşa xuhdanê de vedipekin
Yên mûzîkzan ji hevketinê
di revin
Amûretan di geravê de di hêlin
ji hêz di Kevin
Ronî di nixume
siha amancê bar dike
di rêya kevnar de stêr di rijin
Kinarên vê meydanê dilop dikin
Pîroziya vebiriqandinê hêmin dibe
di çavên…
