Azadî


Êrîsh Frêd
Wergêr: Tengezar Marînî

peyvek ya Êrîsh Frêd
Ji dinyayê re tu kesekî, lê ji kesekî din re tu dinya yî!
Für die Welt bist du irgendjemand, doch für Irgendjemand bist du die Welt!
Erich Fried.

Azadî
Ku were gotin
Azadî li vir serdest e
eve şaşiyeke herheyî ye
an jî derewek e:

Azadî
Serdestiyê nake
Freiheit
Zu sagen
hier herrscht Freiheit
ist immer ein Irrtum
oder eine Lüge:
Freiheit
herrscht nicht
Di aştiyê de
“Demên zehmet”
Risasê gote ê xwendekar
“Çawa weha dibe”
xwîn ji kevir re got
“Xemê nexwe”
Aramiyê rêkûpêkiyê re got.
” Bi navê Xwedê “
Hilgirê darbestê jê re dibêji.
Im Frieden
„Schwere Zeiten“
sagte das Blei zum Studenten
„Wie sich””””””””s trifft“
sagte das Blut zum Stein
„Ohne Sorge“
sagte die Ruhe zur Ordnung
„In Gottes Namen“
sagen die Träger zum Sarg
Lê heta nefes di min de hebe
Çi jî
li ser dêst be
Pêdiviye ez
ji dêst bo danê be
Amade be
Û divêt were zanîn
dema ez hez dikim
ku bi rastî
hezkirina ji te ye
û ne tenê
evîn a bo hezkirina te
û ew ez ne
li rastiyê
tiştek weha ne resen dixwaze

Heta ku karibim nefesê bikişênim
dixwazim
Dema ku bêhna xwe
rawestînim
henaseya te
hîn di nava min de
şop heye.
Aber solange ich atme
Auch was
auf der Hand liegt
muss ich
aus der Hand zu geben
bereit sein
und muss wissen
wenn ich liebe
dass es wirklich
die Liebe zu dir ist
und nicht nur
die Liebe zur Liebe zu dir
und dass ich nicht
eigentlich
etwas Uneigentliches will
Aber
solange ich atme
will ich
wenn ich den Atem
anhalte
deinen Atem
noch spüren
in mir
Erich
Fried/Êrîş Frîd, helbestvan, wergêr û nivîskarekî Awûstûryayî bû ku di
sala 1938an de li Londonê li sirgûnê dijiya. Frîed yek ji pêşengên
sereke yên helbesta siyasî ya bi zimanê Elmanî ya serdema piştî şer e.
Ji dayikbûn: 6 Gulan 1921, Viyana, Awusturya
Mirin: 22 Mijdar 1988, Baden-Baden

شارك المقال :

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

اقرأ أيضاً ...

Helbest: Rewan Oso

Kobanî, dîtina te tevdana birînan e,
Rondik ji bo lehengên te her ji çavan e…
Dema herikîna hêsiran,
Xak û asman dipirsin:
Çima digirî, Kobanî?
Çima dilê te bi xem e?
Dîsa şûr û rim li pişta te dane…
Girtiyên te sotandine…
Dîsa dilên dayikan
Bi qîrîn û fîxan e…
Kobanî… Kobanî…
Dayîka lehengan e…
Rojên tarî bê malbat, kê berçav…

Qado Şêrîn

Xwendina pirtûkan, temenê mirov dirêj dike.

Ji bo giyanê Gulîstan, Gulîstana Sobarî, belkû dereng be jî, lê ji bo xwe bixapînim ku Gulîstan zindî ye, min pêşî li “Monodrana Nisrîn“ temaşe kir(https://youtu.be/HuAdsq5lUZA?t=562 ), û di dûv re min têkist an jî pirtûka wê xwend, û ew şaş e. Pêwist…

SEÎD YÛSIF

Kurdistan têgihek cografîyê, yek perçeye ji hev cuda nabe. û hem dibe yek ji kevintirîn xak, ku mirov têde niştecî bûye, û herwiha jêder û çavkaniya şaristaniyê ye

Ji dema ku împeratoriya mîdya di sala 550 B.Z hat rûxandin ew hîna bi serxwe ve nehatîye, û ne bûye yek…

Ezîz Xemcivîn

Rojavayê Kurdistanê dikele
û dilên me dikelîne..
Agir bi dexl û danê me ketiye
agir, me bi pêtiyên bêbextiyê disojîne…
Agir dêwekî devbixwîn e,
laşê min bi destê bêsozan disojîne…
Bîrîna me ne tenê Hocan û Sîpan e
û ne tenê zindaniyên Kobanî ne,
serjêvekirina kêşeyeka sêwî,
bê xwedan û kurdîniya Kurdên bê xwedî ne…
Serê me bi kêrgemara xwe…