Nameyek Ji Kurê Min Mîro (Celadet) Re!

Konê Reş

Şeva serê sala nû ye.. Şeva rojbûna te ye.. û ez dûrî te me.. Wey sed carî sala rojbûna te pîroz be.. Rojên te xweşî û geşî bin.. Kurê min! Çem bi paş de jî dirêj dibe û bi pêş de diherike.. Lê qet nasekine.. Sal jî wiha ne.. Jiyan jî wiha ye kurê min.. Pêwîste mirov bi pêş de here.. Va em destên xwe ji sala kevin re li ba dikin, xatir jê dixwazin û pêşwaziya saleke nû dikin..

  Kurê min! Va tu li Almanya ye, mêzeke bê çendî pêlên mirovan di sikak û
kolanê bajarên wê re derbas dibin.. Ji tev texlîtên mirovên dinyayê di
nav wan de hene.. Her yek bi armancekê di kolanên wê de derbas dibin..

 

 Tu jî bi armanca tenduristî û xweparastinê, di wan kolanên wê de derbas dibî.. Armanca te jî, ku tu jiyanek xweş, geş û azad di wan welatên penaberiyê de bibînî.. Belê kurê min, welatê me, bajarê me Qamişlo bi hezarê caran ji wan xweştir e, lê sed mixabin ku roj bi roj ber bi xerabûnê ve diçe.. Dibe dojeh û xelkên wê bi refan direvin..!
Belê kurê min! Çem bi paş de venagere, her û her berê wî li pêş e.. Bi herikandina Çem re gelek zê, rûbar û kanî tevlê dibin û sekn û hedan lê nîne.. Armanca Çem ku xwe bi welatê xwe ve bigihîne, xwe bi deryayê ve bigihîne.. Tu jî sebra xwe bikşîne kurê min, fereceyên xêrê pirr in..
Kurê min! Di derbasbûna salan de derfet mezin e ku mirov li xwe vegere, li deftera edrêsên xwe vegere, li rojên xwe vegere û rûpelan biqulpîne.. Carekê bikene û carekê bigirî.. Gazindan ji xwe neke û nebêje; gerek ez gur bûma ta ku guran para min nexwara.. Erê poşman nebe û ji xwe re bibêje; Civat guleke min bîn kir bela hevalên min jî bin bikin.
Kurê min Celadet (Mîro)! Çiya ji dûr ve bilind xuya dikin, bi nêzîkbûnê re nizim dibin, bi hilkişandina ser pişta wan re, ew bilindbûn namîne.. Lê her navê wî çiya dimîne û her kes nikare xwe bi ser pişta wî ve bigihîne.. Kurê min, tê gelek zehmetiyan bibînî ta ku xwe bi armanca xwe ve bigihînî.. Lê hin deyax û berxwedan pêwîste kurê min..
Raste kurê min, jiyan bi kurdî gelekî xweş e, lê gelekî jî dijwar e.. Belê kurê min, sebaretî min, bi min xweş e, tevî nexweşbûnê, kurd bijîm, kurd xwe bidim naskirin û parastin û eger rojekê bimrim, kurd bimrim û li Qamişlo bême veşartin.. Ji ber vê yekê kurê min, destê min ji bajarê min Qamişlo nabe û qet nikarim li kêleka te, di penaberiyê de bijîm, qet ez nikarim. Kurê min Celadet (Mîro)! Rojbûna te pîroz be û sersala te pîroz be. Her sal te di xweşiyê de te pîroz bikim. Wêne: Carekê ez û kurê xwe Mîro li Beyrûtê bûn.
Konê Reş
Qamişlo, 31.12.2022

شارك المقال :

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

اقرأ أيضاً ...

Li gorî PDKT’ê, avakirina ku bi navê “Bakur-Rojhilata Sûriyê” tê binavkirin, projeyeke ewlehiyê ya derbasdar û taktîkî ye ku bi pêşengiya Dewletên Yekbûyî yên Amerîkayê hatiye şekilandin. Ev proje di tu qonaxê de mafên neteweyî yên gelê Kurd bi awayekî stratejîk û siyasal garantî nekiriye. Ji ber vê yekê, ku îro pêvajoyekî şikestinê…

Bizava Aştîya Navxweyî (BAN) sazîyeka sivîl e ku ji rewşenbîr, mafnas û akademîsyenên li Kurdistanê û dîyasporayê ne, pêk hatîye; bûyerên xeternak ku li taxên kurdnişîn ên Şêx Meqsûd û Eşrefîyeyê di van rojên dawî da pêk hatin, ji nêz ve dişopîne û bı tundi şermezar dike.
Di van bûyeran da, ev taxên kurdnişîn bi tank…

Mihemed Hemo

Kê ji dil de hezkiribe, êdî bawer nake ku xeraptrîn; jiyana cengêye.

Raste! Şer dikare laşan bêxîne, lê hezkirin jî dikare, rûmetê bêxîne.

Hezkirin di welatê me de wek Çokelatê erzan e: bi kaxetên ciwan tên pêçan, lê zû bi meran de vedidin; li şûna ku merov dilxweş bik, merov dicersîne.

Ger merov bi qurbaniyên evînê hest bibe, hêstirên xwe ji qurbanên qeza û cengan re namînin.

Demekê min kompaniyek li Hewlêrê bi rê ve dibir. Karmendekî me li deriyê min da û got:

Mamoste, keçek Sûrî bi tenê ye, doza kar dike.

Min got:

Başe, ger wisa ye, guneh e, bila kar bike!

Turbîlekê bide dest wê xortê di metbexê de û metbexê bide destê keçikê!

Min jî wisa, bi dilnermî, kompaniyê bi rê ve dibir; ne bi duristî.

Roja din ez çûm kar. Gava ez ketim deriyê bîroya xwe, min dît her tişt pak û li hevhatiye. Ez pêhest bûm ku destekî nû ketîye nivîsgeha min. Min ji karmendekê re got:

Çi bi nivîsgeha min hatî?

Wê bi berkenkî şermokî got:

Ew keça Sûrî ya ku nû ketîye kar, pak kirî.

Hîn em daxfîn. Wê karmenda nû qehwe ji me re anî.

Fewaz EBDÊ

Em hîn jî li ser rêçikên xwaromaro dimeşin,

Em û rekeh li hev banîne

Çi rengê wê be

Bi çi şêweyî be;

çi ji hesinê neteweyî

û çi ji zêrê olî be.

Lê em ;

Em…