Hîn…
Di tariya şevan de
Xwe ji himêza te vedidizim
Û tevlî bişkojên bêdengiyê dibim
Û mîna stêreke herî biçûk
Berûvajî karwên diçim
Dûr…
Dûr ji rêka kadizê diçim
Û derbasî
Parzemînên mijgirtî dibim
Bi hêminî…
Tevlî giyanê razber ê zemînê
Dibim
Û li wir
Wiha kesk ron didim.
Hîn…
Tiliyên min
Biqasî bejna çiradankên
Ku li joriya asîmên vêketî
Dilkên rûpelên spî
Ji vegotinên evînê re
Gur dikin
Çivîkek ji ronahiyê me
Li her çar aliyên qubletgehên şevê
Ji ser lêvên heyveronê
Gulgenimên nexşîn
Diçêrim
Û rewanê bêdengiyê
Bêdeng dinexişînim…!
Hîn…
Di tariyê de
Tevlî keservedana Pênûsê dibim
Xelekek…
Ji semaya bê dawî
Bêrgî kûrahî û serxweşiyê
Dibim
Û şevnema herî dereng
Li ser mijankên Yasemînên xewar çirisandî
Bêrgî…
Mihiraba Xwedawendên bexişandinê Dibim…!
Bûnewerek ji bîrenîgariya
Asoyê me
Û şemaloka herî ronîdar
Ji jiyê ronahiyê me…!
Hîn…
Tevlî nimêjên bê dawî
Dibim
Û hîna jî…
Li rexê dilê te me
Li tenişta hişê agir
Û nêzîkî
Bîreweriya axê me…!
Û hîna jî…
Ristên min
Girover in..
Ne ew bidûmahî dibin
Û ne jî destên şevê
Ji danehevê diwestin..!
Hîna jî…
Li rasta himêza te têm
Û hîn…
Niviştên xuro evînî
Bi wêrekî
Di nav guliyên şevê de
Diveşêrim
Hezkirin e…!
Û tu dizanî
Çendîn çavên min
Bi te vedibin.
* Tîrmeha 2020.
