Bêwar Brahîm
Zêrîn, wê şeva tund û dirinde jibîr bike, û mijgulên çavên xwe yî nermîn bi xewnên zaroktiya xwe bixemilîne.
Ew şeva ne rengê şevên me bû, ew şeveka revyayî bû ji şikeftên xatirxwestina nêzîk û ne dûr.
Buharên me bi şevên xemlîn û hunguvîn dagirtîne, bi heyvên çarde şevî ronîkirîne, li benda berbanga wan şevan be berxka bavê xwe û pala xwe bi çenteyê xwendina xwe yî ronak germ bike û hûrik hûrik wê şeva taristan jibîr bike.
şeva girtina bavê xwe bi ken û girnijîna xweyî nermîn li ser kevîkên vê jiyanê bike hêviyeka bi hêz çendî ev hêvî basikçikestî û lukumî be jî wê ji ser dêmê şev û rojên xwe nemalîne
Zêrîn, li ber sira bayê porê te yî bi hilma azadiyê dagirtî di nav xwe de difûrîne mistên her du destên xwe bi xaka gorbuhiştiyên bapîrên xwe dagire û bi sira vî bayê re bibarîne.
Susretmabûna ku em xwe jê diparêzin ji nişkave êrîşî me dike û çingîniyê ji bin guhê pêvajoya me tîne da em hinekî li xwe şiyar û hay bin, da em yeqîn bikin ku berxên doh îr bûne gur û gur bûne hirç û em di nav penc û diranên wan de bûne adrdik.
Zêrîn, bi hezarên salan buharên şoreşên me li darin, bi hezarên salan ev şoreş li nav deryayên xwîn û hêsran noq bûne lê serhişkiya doza serxwebûn û azadiyê sal bi sal xwe ji vê noqbûnê felat dikin di her felateka xwe de ev şoreş germtir û bi hêztir dibin û mîna teyrê Sîmir her ku dişiwete ji nû ve vedije û ber bi jiyaneka nû ve di sênga asman de vêdikeve.
Raste gelek cûreyên vê jiyanê sexte bûne, lê rastiya rastîn ti caran serê xwe ji sextekariyê re natewîne û na çemîne, rastiya ku ew ê rojekê ji rojan zora her derew û sextekariyan bibe û dîwarên zindanên pênûsan û yên ramanên azad û yên berxwedêr wê biherifînin.
Zêrîn, ji verendeya zaroktiya ku çav li derketina çola nûroja me bû te nerînên xwe bi bê bedngî pelandin , lê dilê te qêmîşî derketina wê çolê ne bû û tu ma girtiya rêka bendemayina vegera bavê xwe da tu û wî bi hev re nûrûj bibin.
Xeman nexwe kulîlka bav û apê xwe, ev nûrûja ku te xwestî derengmayî namîne wê bê û tê desmalkên bixêrhatina rengîn li pêşberî wî li ba bike û mîna karxezalan tê xwe bavêje himbêza wî, hingê ew ê porê te mist bide û te dilinya bike û bêje:
Ne tirse keça min, ez di nav destên ewle de bûm, ez di zindanên Kurd de bûm û zindançiyên min jî Kurd bûn û çendî em dijberiya hev bikin û hevdu riswa bikin û bi nerînên ciyawaz pêvajoya xwe berdewam bikin em Kurd in û em ê her Kurd bimînin.
21.03.2022
