JANÊŞÊN BÊDENG

Xizan Şîlan

ez
nexşa temenekî talanbûyî me
keftarên demê
li ser erdnîgariya xaka mesûm
cirîdan diavêjin
sînorên bedena westiyayî
xwîn vedirişin

salan kirasê xeman li rojên şad
pêçan
berbangên rûken bi axîn û nalînan
avis bûye
heyva nîvbiriqî
di îskeîska gewriya xwe de
fetisî
rengê kulîlkên baxê hezkirinê
çilmisî
zimanê pênûsê
di keserên helbesta birînkûr de
lal bû
kaniya hevokan li ser kaxizan
miçiqî
qayika xweşgotinan
serûbin bû
keskesora hinav xatir ji min xwast
li xweşsohbeta şevên şên
çîrokên dapîra min
sêwî man
pelên dara hêviyê
li ber bayê zaliman
berba bûn
felekê toza bagerê li ser xeyalên rût
daweşand
kabusên xewnan
hevalcêwiyê bêxewiya
şevên min in
janêşên bêdeng dilop dilop
li ser zeviya giyanê xapînok
dibarin
bextewarî
di qêrîna rondikên çavên reşbelek de
xeniqî
çirûskên agirê eşqa dilê sermest
vemirîn
sebir
li kolanên xeribîstana xopan
tarûmar bû
perdeya hestên jar û neçar
veçirî
zexelên demê
kêf û sefaya seyrangehan
ji min dizîn
konê kul û kederên xedar
di paşila şevên melûl de
vegirtin
çûkên qefesa qelişî
ber bi warên nediyar ve
fîrar kirin
kezeb û cîger li min peritîn
bêtalîha jiyanê bi sikura min ve
hatiye zeliqîn
her şev û roj
bêhna mrineke bêwext
ji henesa min ya tengbûyî
difûre

2021-06-11
Stockholm