Şahê şahiyan, ji «Hedbanê» govendan peya bû!

Eziz Xemcivin

Van çend xêzan ne ji bo şînê,
ne ji bo sersaxiyê dinivîsînim û belav dikim..
Na… na!
Zindîdarên miletê Kurd nemir in!
Min şîna bavê xwe jî, ranegehand û min ne got: Bavê min mirî ye!
Çi kesê ko bandor li derdor û li nifşên li pey xwe kiribe û berê wan dabe rêka Kurd û Kurdistanê, rêka Dewleta netewî, axa pîroz û ala rengîn ez wan tucaran mirî nabînim..

 

Şahê şahiyan, “Selah Resûl” ji zaroktiyê, gêncbûna xwe û heta bi roja wexera dawî dilsozê milet û welatê xwe bû..
Hunermendekî rastgo bû, ne dixwest wek çi kesan be ji bil ko wek Selah Resûl be… Di salên pir aloz de û metirsî hebû, stranên netewî di şahiyan de digotin, tîmeke goga pê bi navê “Selaheddîn damezirand” û her cejna Newrozê zindî divejand..
Selah Resûl ji xwe hez dikir, ji miletê xwe hez dikir, xwedan kesayetî û karîzmeke taybet bû..
Mixabinî ye, ko miletê me û gelek caran ev gotin tête gotin, ha ji zindiyên xwe nîn e, bi taybetî afrêner ew kesên ko jiyana xwe ji rajeya milet û welatê xwe re terxan dikin, bê guhdan in, bê piştgirî ne! Selah Resûl jî yek ji wan hunermendan bû, li navûdengiyê nedigeriya bi qasî ko amanca wî ew bû ko dengê miletê xwe li ser pêlên qîrîna kesera xwe belav bike..

Silav li canê te hunerbazo!

29.10.2021
Ezîz Xemcivîn

شارك المقال :

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

اقرأ أيضاً ...

Çîrok: Mihemedxêr Umer

Werger: Fewaz Ebdê

Hecî Dawûd, xwedî rûberin fereh ji zeviyên çandiniyê ye, bi qencî di herêmê de deng daye û hatiye naskirin, û hezkirina wî cihê xwe di dilê me de girtibû. Wî mala xwe ya kevn bi hewşa fereh re, kir depoya berhemên xwe û hinek alavên…

Mizgîn Hesko

Bi tenê
Di Derazînka hezkirinê de
Şaxekî erxewanî
Dilê bêdeng…!
Di navbera asîmên û zemînê de
Gelawêj
Ez…
Helawistî dimînim…!
Û dil…
Û dilê min î lal
Bişkoja bi roniyê mest…!
Çi raz e…?
Çi huner û fîlbaz e…?
Spêdeyan…
Dilkê dil ji nav sîtavan
Û ji cîgehên asê…
Ber bi xwe ve dibe…?!
Çi raz…
Çi ristesaz û rewannaz e…?
Hiş wêran dike û dergehê rewanbêjiyê
Bi…

SIMKO botanî

Li cîhan cejn û seyrane
Lê welatêm bê jiyane
Welatek jar û perîşan
Navê wê jî kurdistane
Nav li ba min pir şêrîne
j‘ber ko xaka wê zêrîne
Maye tenê li cîhanê
Milet hêjî Ber gumane
Li ser wê her bi fîxanim
Bêyî wê tim dil bi janim
Bi kul û derd û nalînim
Dijmin lime kir talane
Boçî dijmin dike talan
Li…

Fewaz Ebdê

Dibistana me ya ji kelpîçan

li hewşa wê

nigên me

weke rehên biçûk

di nav çamûrê de diçikilîn.

Em dikeniyan

dibezîn

û lênûs ji me re dibûn bask.

Banê dibistanê dilop dikirin

dilop.. dilop

mîna ku asman jî

bi…