Gotinek di 123 Saliya Rojnamegeriya Kurdî de

 

Konê Reş

Ho bajarê min.. xelkên min.. bihara welatê min..! Va 22ê Nîsanê, cejna rojnamegeriya Kurdî hat.. 123 saliya derçûna rojnameya dayik (KURDISTAN) e.. Cejna ziman û peyva kurdî ye..
Werin em di vê rojê de silavê li giyanê wan pêşengan bikin; ew ên ku bingeh danîn û ev azadiya vê roja pîroz nedîtin.. Werin em silavê li canê Mîr Miqdad Medhet, Abdulrehman Bedirxan û Sureya Bedirxan bikin, yên ku çiraya rojnamegeriya Kurdî li pêş me vêxistin..

 

  Welatîno werin! Tev werin, em silavê li canê Mîr Celadet Bedirxan, Dr. Kamîran Bedirxan, Dr. Nûredîn Zaza, Cegerxwîn, Osman Sebrî, Hesen Hişyar, Namî, Tîrêj, Keleş, Bêbihar, Omerê Lalê, Mela Nûriyê Hesarî, Palo, Mihemedê Mela Ehmed, Rezoyê Osê, Rêwî, Ferhadê Çelebî û tev rewşenbîrên ku xwe di ber peyva kurdî de westandine, bikin.. Gul û kulîlkên vê biharê li ser gorên wan deynin..
  Welatîno werin.. werin em neferetê li dagirkeran bibarînin, ew ên ku nehiştin ziman û rojnamegeriya me bi serbestî di welatê me de, bibişkive, geş bibe û ber bigire.. Di encam de, bi saya lehengên zimanhez, dilsoz û wefadaran,  rojnamegeriya me di sirgunê avis bû û ber girt.. Û va îro wek ku hûn serwextin; wêneyê Mîr Miqdad Bedirxan li gelek deverên Kurdistanê berz û bilind xuya dike.. Û pêkerê Apo Osman Sebrî di (Bexçeyê Xwendinê) de ji me re dibêje:
Xwe danînim ber sîtem û zorê
Divê serbilind ez biçim gorê
Gava bi rûmet biçim goristan
Hêjaye bibim lawê Kurdistan.
Herwiha pêkerê Seydayê Cegerxwîn jî, di eynî bexçeyî de xwe pesn dide:
Kîme ez!
Ez im rojhilat
Tev birc û kelat
Tev bajar û gund
Tev zinar û lat
….
Bejin bilindim
Wek dêw bilindim
Ez dest dirêjim
Serbest dibêjim
Dixwazim bi lez
Gavan bavêjim
Kîme ez.. kîme ez..
Wiha jî, Mihemed Şêxo, bi dengekî bilind strana: “Azad e şêrîn..” û Seîd Yûsif bi deng û awazên xwe strana: “Oy Oy felek..” ji me re dibêjin..
Erê.. piştî 123 salan keç û xortên me ji nû ve, pey şopa Mîr Celadet Bedirxan, Cegerxwîn, Mûsa Anter, Edîb Karahan, Nûrî Dersimî, Memdûh Selîm Beg, Hemze Begê Muksî dibezin li huner û şanên wan digerin.. Em bi hêvî ne ew salên ku Osman Sebrî 12 caran di wan de hat zindankirin, bar kiribin û em bi kêf û şahî li strana (Gulê mehrûmê gulê.. çiya bilinde gulê.. berfê lêkir..) guhdarî bikin.. Erê, wek ku kurdan gotiy: “Giha di bin keviran de namîne” û “Dinya siya darê ye”. Ji dil sed û bîst û sê saliya cejna rojnamegeriya kurdî li rojnamevanên Kurdistanê û hezkerên peyva kurdî pîroz bikin.

Qamişlo/ 20.04.2021

شارك المقال :

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

اقرأ أيضاً ...

Li gorî PDKT’ê, avakirina ku bi navê “Bakur-Rojhilata Sûriyê” tê binavkirin, projeyeke ewlehiyê ya derbasdar û taktîkî ye ku bi pêşengiya Dewletên Yekbûyî yên Amerîkayê hatiye şekilandin. Ev proje di tu qonaxê de mafên neteweyî yên gelê Kurd bi awayekî stratejîk û siyasal garantî nekiriye. Ji ber vê yekê, ku îro pêvajoyekî şikestinê…

Bizava Aştîya Navxweyî (BAN) sazîyeka sivîl e ku ji rewşenbîr, mafnas û akademîsyenên li Kurdistanê û dîyasporayê ne, pêk hatîye; bûyerên xeternak ku li taxên kurdnişîn ên Şêx Meqsûd û Eşrefîyeyê di van rojên dawî da pêk hatin, ji nêz ve dişopîne û bı tundi şermezar dike.
Di van bûyeran da, ev taxên kurdnişîn bi tank…

Mihemed Hemo

Kê ji dil de hezkiribe, êdî bawer nake ku xeraptrîn; jiyana cengêye.

Raste! Şer dikare laşan bêxîne, lê hezkirin jî dikare, rûmetê bêxîne.

Hezkirin di welatê me de wek Çokelatê erzan e: bi kaxetên ciwan tên pêçan, lê zû bi meran de vedidin; li şûna ku merov dilxweş bik, merov dicersîne.

Ger merov bi qurbaniyên evînê hest bibe, hêstirên xwe ji qurbanên qeza û cengan re namînin.

Demekê min kompaniyek li Hewlêrê bi rê ve dibir. Karmendekî me li deriyê min da û got:

Mamoste, keçek Sûrî bi tenê ye, doza kar dike.

Min got:

Başe, ger wisa ye, guneh e, bila kar bike!

Turbîlekê bide dest wê xortê di metbexê de û metbexê bide destê keçikê!

Min jî wisa, bi dilnermî, kompaniyê bi rê ve dibir; ne bi duristî.

Roja din ez çûm kar. Gava ez ketim deriyê bîroya xwe, min dît her tişt pak û li hevhatiye. Ez pêhest bûm ku destekî nû ketîye nivîsgeha min. Min ji karmendekê re got:

Çi bi nivîsgeha min hatî?

Wê bi berkenkî şermokî got:

Ew keça Sûrî ya ku nû ketîye kar, pak kirî.

Hîn em daxfîn. Wê karmenda nû qehwe ji me re anî.

Fewaz EBDÊ

Em hîn jî li ser rêçikên xwaromaro dimeşin,

Em û rekeh li hev banîne

Çi rengê wê be

Bi çi şêweyî be;

çi ji hesinê neteweyî

û çi ji zêrê olî be.

Lê em ;

Em…