ROJÎ HETA KENGÎ

 XEMGÎN Ê REMO

Piştî gurzek helbest
Û çend salan
Û piştî çend qonaxê din
Û dem-salan
Tê bawer bikî ez dilvanê teme
Ey lehenga romana
Min hîn ne nivîsî …?
Payîz diçin
Buhar tên
Û zozan û germîyanê dilê min
Tim wargeh û hêlîna te ye
Lê tu …
Ne çivîkek mişextî ye
Ne jî pezkovî yek çîyayî ye
Geh dûr û wenda ye
Geh nêzîkî çav û desta ye
Destarê demê jî
Dilînî yê min dihêrin
Û ezê nizanibim
Piştî çend havînê din
Wê dilê te bibe gola Wanê
Bo avjenî yê min … ?

Wê kengî
Dergehên dêra Extûmarê
Li min vebin ?
Ku mîna Metran Îsa
Ez cîhana jêrîn li dûv xwe bihêlim
Û sîbera te bikim bînvedan
Ev rojî heta kengî ?
Min divê ez tîhna xwe bişkînim
Sibeh û êvaran
Tenha bi du peyal lîlava Ararat
Û çima li min tu sersarî
Ne sozdarî … ?
Temen bi dem-sala re diherin ….
Û hîn jî
Kanî ya pênûsê
Helbest dizên
Tîp dibin perwane
Û xwe li gulîstana te digrin ….

Qamişlo /20/2/2007

xemgin-61@hotmail.com

شارك المقال :

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

اقرأ أيضاً ...

Li gorî PDKT’ê, avakirina ku bi navê “Bakur-Rojhilata Sûriyê” tê binavkirin, projeyeke ewlehiyê ya derbasdar û taktîkî ye ku bi pêşengiya Dewletên Yekbûyî yên Amerîkayê hatiye şekilandin. Ev proje di tu qonaxê de mafên neteweyî yên gelê Kurd bi awayekî stratejîk û siyasal garantî nekiriye. Ji ber vê yekê, ku îro pêvajoyekî şikestinê…

Bizava Aştîya Navxweyî (BAN) sazîyeka sivîl e ku ji rewşenbîr, mafnas û akademîsyenên li Kurdistanê û dîyasporayê ne, pêk hatîye; bûyerên xeternak ku li taxên kurdnişîn ên Şêx Meqsûd û Eşrefîyeyê di van rojên dawî da pêk hatin, ji nêz ve dişopîne û bı tundi şermezar dike.
Di van bûyeran da, ev taxên kurdnişîn bi tank…

Mihemed Hemo

Kê ji dil de hezkiribe, êdî bawer nake ku xeraptrîn; jiyana cengêye.

Raste! Şer dikare laşan bêxîne, lê hezkirin jî dikare, rûmetê bêxîne.

Hezkirin di welatê me de wek Çokelatê erzan e: bi kaxetên ciwan tên pêçan, lê zû bi meran de vedidin; li şûna ku merov dilxweş bik, merov dicersîne.

Ger merov bi qurbaniyên evînê hest bibe, hêstirên xwe ji qurbanên qeza û cengan re namînin.

Demekê min kompaniyek li Hewlêrê bi rê ve dibir. Karmendekî me li deriyê min da û got:

Mamoste, keçek Sûrî bi tenê ye, doza kar dike.

Min got:

Başe, ger wisa ye, guneh e, bila kar bike!

Turbîlekê bide dest wê xortê di metbexê de û metbexê bide destê keçikê!

Min jî wisa, bi dilnermî, kompaniyê bi rê ve dibir; ne bi duristî.

Roja din ez çûm kar. Gava ez ketim deriyê bîroya xwe, min dît her tişt pak û li hevhatiye. Ez pêhest bûm ku destekî nû ketîye nivîsgeha min. Min ji karmendekê re got:

Çi bi nivîsgeha min hatî?

Wê bi berkenkî şermokî got:

Ew keça Sûrî ya ku nû ketîye kar, pak kirî.

Hîn em daxfîn. Wê karmenda nû qehwe ji me re anî.

Fewaz EBDÊ

Em hîn jî li ser rêçikên xwaromaro dimeşin,

Em û rekeh li hev banîne

Çi rengê wê be

Bi çi şêweyî be;

çi ji hesinê neteweyî

û çi ji zêrê olî be.

Lê em ;

Em…