Min zanî bû tê bê

  Bihrî Bênij 

Dilbera min …!
Goriya pevçûna çeteyan…!
Ti revandin..
Badeya mihacirîyê dane te..

Tiserxweş û bi paye kirin…
Ti ser cokên sînoran re derbas kirin…

Ser baskên derew û sextekariyê..
Ti hûrkirin, ti darihtin qalibekî din..
Ti dûr kirin ji min ..

Belê… min zanî bû tê bê..

Hîna  çira jîna min pêketî …
Di heja pêtiya xwe, ya li ber vemirinê..

Di hûrdema dawî ji temen  ..
Di  sikrata mirinê de mabê…
Min zanî bû tê bê..

Ji bo li hev helalkirinê mabê tê bê ..

Ji bo hilandina tevna ” pîrê “…
Ji ser helbest û ristên min tê bê..

Ji  bo avakirina kavilê dilê min..
Yê di peşêvê li ber bahoz û babelîsan ..

Mi zanîbû tê bê..
Da berdî çav dilopek hêsra şahiyê..

Ji  bo keserke tenê ji dil derînê tê bê..

Hîna   pelekî şîn bi dara jiyana min ve…
Min zanîbû tê bê…

Mi  zanîbû tê derê zindana xwe bişkînê..
Mi  zanîbû tê bend û qeydan biçirînî tê bê..

Di şikefteke bin erdre mabê tê bê
Min  zanî bû berê te li mine …

Çimkî bê xatir xwestin ti çûyî..
Çimkî ti birin,  ti dizîn ji hembêza min..
Te firotin dûriyê..
Ti  veşartin ji min ti dane biyanê..

Ji  kulîlka omîda min…
Ya pişkivî bû di dîwarê zindana hêwî de…
Min  zanî bû tê bê..

Li  ser baskên pepûlekê mabê tê bê..

Bi  ewrekêre ji derya evînê mabê tê bê..

Hîna qeftek  gulên pêşewaziyê mayî tê bê..

Li  ber pêlek bayê heskirinê mabê tê bê..

Min  zanîbû peşkek haveynê dilsoziyê bi tere maye ..
Min zanî bû guvişkek hevîrtirşê dilovaniyê bi tereye..
Tê bê..
Min zanîbû nan û nemeka me naçê bi avê de tê bê..

Min nivişt û berbejna vegera te hilgirtine tê bê..

Te zanî bû ez berbendî teme..
Te zanî bû em winda ne dûrî hev..

Bê nav û zanav ber deriyane ..
Perîşanin dûrî hev bê xan û mav

Min  zanîbû kevir û kuçên ezîtiya te wê bihelin ..
Min zanîbû nepoxên seroflaziya te wê bi teqin…
Wê  bi fişin ..

Min zanîbû tê vegerî hindirê sînorên xwenasiyê..
Min zanîbû tê dev ji derman û alavên tîz û vîziyê berdî
 Tê bê..
Bi ruxsarên xwe yên xêvîn…
Tê  serî deynî ser çoka Bihrî ..

Ti ji vê axêyî tê vegerî vê axê..

Belê ev devere lîsê te ..
Hêlîna te divê avabê..divê şên bê..
Bi  çîw çîw û xul xula dengên me

Mi  zanî bû tê vegerî paşila zozanên xwe..
Tê  xwe tehfîl kî bi ava kanî û baranê..
Bi ava berxwedanê..

Tê bibî şitl û fîdan li ber keviyên Dicle û Ferat…
Li  ber qeraxên Ormî û Wan

Tê  bibî mizgîn û bingihê hîmê aşitî û azadiyê..

Tê bibî bûkek ..horiyek ..periyek
Li  bihiştên Krdistanê.

Qamişlo..17/7/2002.

شارك المقال :

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

اقرأ أيضاً ...

Li gorî PDKT’ê, avakirina ku bi navê “Bakur-Rojhilata Sûriyê” tê binavkirin, projeyeke ewlehiyê ya derbasdar û taktîkî ye ku bi pêşengiya Dewletên Yekbûyî yên Amerîkayê hatiye şekilandin. Ev proje di tu qonaxê de mafên neteweyî yên gelê Kurd bi awayekî stratejîk û siyasal garantî nekiriye. Ji ber vê yekê, ku îro pêvajoyekî şikestinê…

Bizava Aştîya Navxweyî (BAN) sazîyeka sivîl e ku ji rewşenbîr, mafnas û akademîsyenên li Kurdistanê û dîyasporayê ne, pêk hatîye; bûyerên xeternak ku li taxên kurdnişîn ên Şêx Meqsûd û Eşrefîyeyê di van rojên dawî da pêk hatin, ji nêz ve dişopîne û bı tundi şermezar dike.
Di van bûyeran da, ev taxên kurdnişîn bi tank…

Mihemed Hemo

Kê ji dil de hezkiribe, êdî bawer nake ku xeraptrîn; jiyana cengêye.

Raste! Şer dikare laşan bêxîne, lê hezkirin jî dikare, rûmetê bêxîne.

Hezkirin di welatê me de wek Çokelatê erzan e: bi kaxetên ciwan tên pêçan, lê zû bi meran de vedidin; li şûna ku merov dilxweş bik, merov dicersîne.

Ger merov bi qurbaniyên evînê hest bibe, hêstirên xwe ji qurbanên qeza û cengan re namînin.

Demekê min kompaniyek li Hewlêrê bi rê ve dibir. Karmendekî me li deriyê min da û got:

Mamoste, keçek Sûrî bi tenê ye, doza kar dike.

Min got:

Başe, ger wisa ye, guneh e, bila kar bike!

Turbîlekê bide dest wê xortê di metbexê de û metbexê bide destê keçikê!

Min jî wisa, bi dilnermî, kompaniyê bi rê ve dibir; ne bi duristî.

Roja din ez çûm kar. Gava ez ketim deriyê bîroya xwe, min dît her tişt pak û li hevhatiye. Ez pêhest bûm ku destekî nû ketîye nivîsgeha min. Min ji karmendekê re got:

Çi bi nivîsgeha min hatî?

Wê bi berkenkî şermokî got:

Ew keça Sûrî ya ku nû ketîye kar, pak kirî.

Hîn em daxfîn. Wê karmenda nû qehwe ji me re anî.

Fewaz EBDÊ

Em hîn jî li ser rêçikên xwaromaro dimeşin,

Em û rekeh li hev banîne

Çi rengê wê be

Bi çi şêweyî be;

çi ji hesinê neteweyî

û çi ji zêrê olî be.

Lê em ;

Em…