Li Hewlêrê, korseke pêşketî ya fêrkirina Zimanê Kurdî bidawî bû

 Idrîs Hiso – Hewlêr

Roja 10.01.2020an korsa fêrkirina Zimanê Kurdî ku ji aliyê lêkolîner û nivîskar Xalid Cemîl Mihemed ve hatibû amadekirin û wane jî wî bi xwe didan, li hola Dezgeha Sema ya Çand û Hunerê li mêvanxaneya Capitol bidawî bû.
Mamoste Xalid, bi hevkarî li gel Dezgeha Sema ya Çand û Hunerê û mêvanxaneya Capitol, xuleke pêşketî di Zimanê Kurdî de da, tê de hejmarek nivîskar, rojnamevan û xwendekarên zanîngehê ji beşên cuda beşdar bûn.
Di vê korsa ziman de, waneyên rênivîs, peyvsazî û rêziman hatin dan, ji bilî waneyên derbarê wergirandina ji Soranî û Erebî bo Kurmancî, waneyên dariştina nûçe, raport û nûçeyên bilez.
Derbarê vê korsê û girîngiya wê mamoste Xalid Cemîl Mihemed got: “Mebesta min ji vê korsê ku, ez çend hizkiriyên Zimanê Kurdî fêrbikim, ne tenê ji aliyê xwendin û nivisandinê ve, lê belê ji aliyê ragihandin, ferheng, wergirandin û bikaranîna rojane a ziman jî.”
Herwiha got: “Ji aliyekî din ve jî pêwîstiya civata me bi çend kesên şareza di beware ziman de heye, da ku vî zimanê pêşbixin, û bi awayekî akdîmîk kar li ser vî zimanê bê kirin, ne tenê em fêrî elfabeyê bibin, lê pêwîstiya me bi fêrkirin û fêrbûnê di ware rêziman, rênivîs û fonîtîkê de heye, ji bo em karibin xizmeteke mezintir ji zimanê xwe re bikin.”
Derbarê rola ragihandinê di pêşxistina Zimanê Kurdî de, mamoste Xalid nerazîbûna xwe nîşan da û got: “Gerek bû, ragihand ziman pêşbixista, lê tiştê bûye, ragihandina Kurdî komkujiyê derheqê ziman dike, tu dibîne dezgeheke ragihandinê zor pêşketiye ji aliyê teknîkî ve, lê bi zimanekî kambax û wêran karê xwe dike. Lewma pêwîstiya dezgehên ragihandinê bi wan kesên pispor heye.”
Ji aliyê xwe ve beşdarbûyê vê korsê Hiznî Sîno got: “Ez derçûyê kolêja ragihandinê me, min tenê bi Erebî xwendiye, ragihandina Kurdî gavên mezin avêtine, niha gelek kenal, radiyo û rojnameyên Kurdî hene, divê mirov fêrî zimanê xwe bibe, him ji bo xwe him jî bo xizmeta zimanê xwe bike, û ev xul jib o bin gelek bi sûde bû.”
 Nivîskar Rewşen Hisên got: “Min berî niha pirtûkek ji Engilîzî wergirand Kurdî, lê xweska min ew kar piştî vê korsê kiriba, ji ber di vê korsê de ez fêrî rêziman û rênivîsa Kurdî bûm, daxwaza min jî ew e ku xort û keçên me bêhtir beşdarî korsên wisa bibin.”
Zimanê Kurdî yek ji zimanên herî kevnar û dewlemend e, û yek ji çek û alavên ku Kurdan pê xwe parastiya li dijî pîlan û siyasetên tinekirin û qirkirinê, lewma korsên wisa jî dikevin xizmeta pêşxstin û parastina ziman û nivîsa Kurdî, lê divê hêz û rêxistinên Kurdan jî bikar û planên stratîjîk pirsa ziman berbiçav bigrin û li ser kar bikin.
11.01.2020

 

 

 

 

 

شارك المقال :

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

اقرأ أيضاً ...

Li gorî PDKT’ê, avakirina ku bi navê “Bakur-Rojhilata Sûriyê” tê binavkirin, projeyeke ewlehiyê ya derbasdar û taktîkî ye ku bi pêşengiya Dewletên Yekbûyî yên Amerîkayê hatiye şekilandin. Ev proje di tu qonaxê de mafên neteweyî yên gelê Kurd bi awayekî stratejîk û siyasal garantî nekiriye. Ji ber vê yekê, ku îro pêvajoyekî şikestinê…

Bizava Aştîya Navxweyî (BAN) sazîyeka sivîl e ku ji rewşenbîr, mafnas û akademîsyenên li Kurdistanê û dîyasporayê ne, pêk hatîye; bûyerên xeternak ku li taxên kurdnişîn ên Şêx Meqsûd û Eşrefîyeyê di van rojên dawî da pêk hatin, ji nêz ve dişopîne û bı tundi şermezar dike.
Di van bûyeran da, ev taxên kurdnişîn bi tank…

Mihemed Hemo

Kê ji dil de hezkiribe, êdî bawer nake ku xeraptrîn; jiyana cengêye.

Raste! Şer dikare laşan bêxîne, lê hezkirin jî dikare, rûmetê bêxîne.

Hezkirin di welatê me de wek Çokelatê erzan e: bi kaxetên ciwan tên pêçan, lê zû bi meran de vedidin; li şûna ku merov dilxweş bik, merov dicersîne.

Ger merov bi qurbaniyên evînê hest bibe, hêstirên xwe ji qurbanên qeza û cengan re namînin.

Demekê min kompaniyek li Hewlêrê bi rê ve dibir. Karmendekî me li deriyê min da û got:

Mamoste, keçek Sûrî bi tenê ye, doza kar dike.

Min got:

Başe, ger wisa ye, guneh e, bila kar bike!

Turbîlekê bide dest wê xortê di metbexê de û metbexê bide destê keçikê!

Min jî wisa, bi dilnermî, kompaniyê bi rê ve dibir; ne bi duristî.

Roja din ez çûm kar. Gava ez ketim deriyê bîroya xwe, min dît her tişt pak û li hevhatiye. Ez pêhest bûm ku destekî nû ketîye nivîsgeha min. Min ji karmendekê re got:

Çi bi nivîsgeha min hatî?

Wê bi berkenkî şermokî got:

Ew keça Sûrî ya ku nû ketîye kar, pak kirî.

Hîn em daxfîn. Wê karmenda nû qehwe ji me re anî.

Fewaz EBDÊ

Em hîn jî li ser rêçikên xwaromaro dimeşin,

Em û rekeh li hev banîne

Çi rengê wê be

Bi çi şêweyî be;

çi ji hesinê neteweyî

û çi ji zêrê olî be.

Lê em ;

Em…