Hatiya nivîsandin Xeleka(2)

Bavê Zozanê

Ji xwe berê min soz dabû xwendevanên heja ku xelekeke din li ser helbesta Hatiye nivîsandin ya helbestvanê nemir Mihemed Elî Hiso binvîsim ji ber ku min nexwest ez gotar xwe ya pêşîn ewqasî dirêj bikim. Dixwazim  bînim bîra we ku hinganê liser du parçan ji helbestê min  nivîsîbû:

Hatiye nivîsandin

Hatiye nivîsandin
li guliya porzerê
li kenarê birînê
liser qevda xencerê
liser lêvên şehîda
li keviya cegerê

Li ser dil şax vedaye
mîna kul û keserê
li ser tîrêjin rokê
ku davêjê pencerê
weka reha frêzê
belabûye li her derê

Niha va ez dikim li ser parçekê tenê ,perçê dawî ji helbestê berdewam bikim, vêce du sê parçe dimînin emê wan bi hêlin ji xeleka sisyan re

Xwedê Kurdistan çêkir
şaş maye li hemberê
eger xwedê bimrê jî
dîsa wek carê berê
wê Kurdistan kat bidê
ji nêv kul û  keserê

Wek berê ku di gotara pêşîde min da xuyanîkirin ku helbestvanê me Mihemed Elî Hiso gelekî bawerî bi çîrok mîrokê olperstan,bihişt ,dojeh, wisa jî ew tiştên din jî ne tanî, dikarim bêjim ku dîn û îmana wî welatê wî bû ,bi sedên helebestan di vî warî de nivîsandine .

Vêce di vê helbesta xwede û ji hiskirina xwe a bala ji welatê xwere ji Kurdistsna xwere ,hemberî xwedê disekinê ,wisa jî ewî mîna mirov dibîne ,ji xwe mebesta wî ne xwedê ye belê dixwaze ji dil û can eşkere bike ku Kurdistan her heye û wê her bimîne ,ti carî jî namirê,kî bimre bela bimre ta xwedê jî be..

Dibêje ku ew welatê ji nîv kul û keseran kat bidê ew welatê ku bi xwîna xort û keçan bê avdan tu kes ta ku niza kîbe jî nikare wê gula sor biçilmisîne,erê dive ku carekê tevlîhevîyek çêbibe, dive ku şaşîtiyek werê holê lê Kurdistan her û her wê kat bidê ji nê kul û keserê.

Dixwazim bêjim ku helbestvan Mihemed Elî Hiso bi qasî keda kiribû ji bo welatê xwe ,biqasî  zilm û zora ku hatibû serê wî, bi qasî helwestên wî yê mêranî çi di zindanan de çi li hemberî polîs û mebahisan ,bi qasî ku berjewendiyên welat di ser yê mal û zarokên xwere digirt ,ew qasî ew di jiyana xwe de nehate  insafkirin jiyanek bi zor û kotekî bihûrand bi belengazî û perîşanî lê wisa jî serê xwe ji kesî re ne danî hemî zarokê xwe dane xwendin ne wisa tenêjî belê ew wek qurbanan  pêşkêşî welat jî kirin ew welatê ku xwedê şaş maye li hemberê .

Divim bêjim ku helbestvan  Mihemed Elî Hiso di 4 meha Avdara 2016 li Qamişlo çû ser oxira xwe ku temenê wî dor 86 sal bû li goristana Hilêlîkê hate veşartin.

Hêjaye gotinêye ku helbestvan Mihemed Elî Hiso  navê dîwana xwe a yekem Nalîn  li ser navê keça xwe şehîda Kurdistanê danî, wisa jî lawî wî Lat li ser wan çiyayên berz û bilind hate birîndar
kirin. Divê em jibîr nekin ku helbestvanê me li gundê Girê Moza li navçeya Amûdê sala 1930 çêbûye .

شارك المقال :

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

اقرأ أيضاً ...

Li gorî PDKT’ê, avakirina ku bi navê “Bakur-Rojhilata Sûriyê” tê binavkirin, projeyeke ewlehiyê ya derbasdar û taktîkî ye ku bi pêşengiya Dewletên Yekbûyî yên Amerîkayê hatiye şekilandin. Ev proje di tu qonaxê de mafên neteweyî yên gelê Kurd bi awayekî stratejîk û siyasal garantî nekiriye. Ji ber vê yekê, ku îro pêvajoyekî şikestinê…

Bizava Aştîya Navxweyî (BAN) sazîyeka sivîl e ku ji rewşenbîr, mafnas û akademîsyenên li Kurdistanê û dîyasporayê ne, pêk hatîye; bûyerên xeternak ku li taxên kurdnişîn ên Şêx Meqsûd û Eşrefîyeyê di van rojên dawî da pêk hatin, ji nêz ve dişopîne û bı tundi şermezar dike.
Di van bûyeran da, ev taxên kurdnişîn bi tank…

Mihemed Hemo

Kê ji dil de hezkiribe, êdî bawer nake ku xeraptrîn; jiyana cengêye.

Raste! Şer dikare laşan bêxîne, lê hezkirin jî dikare, rûmetê bêxîne.

Hezkirin di welatê me de wek Çokelatê erzan e: bi kaxetên ciwan tên pêçan, lê zû bi meran de vedidin; li şûna ku merov dilxweş bik, merov dicersîne.

Ger merov bi qurbaniyên evînê hest bibe, hêstirên xwe ji qurbanên qeza û cengan re namînin.

Demekê min kompaniyek li Hewlêrê bi rê ve dibir. Karmendekî me li deriyê min da û got:

Mamoste, keçek Sûrî bi tenê ye, doza kar dike.

Min got:

Başe, ger wisa ye, guneh e, bila kar bike!

Turbîlekê bide dest wê xortê di metbexê de û metbexê bide destê keçikê!

Min jî wisa, bi dilnermî, kompaniyê bi rê ve dibir; ne bi duristî.

Roja din ez çûm kar. Gava ez ketim deriyê bîroya xwe, min dît her tişt pak û li hevhatiye. Ez pêhest bûm ku destekî nû ketîye nivîsgeha min. Min ji karmendekê re got:

Çi bi nivîsgeha min hatî?

Wê bi berkenkî şermokî got:

Ew keça Sûrî ya ku nû ketîye kar, pak kirî.

Hîn em daxfîn. Wê karmenda nû qehwe ji me re anî.

Fewaz EBDÊ

Em hîn jî li ser rêçikên xwaromaro dimeşin,

Em û rekeh li hev banîne

Çi rengê wê be

Bi çi şêweyî be;

çi ji hesinê neteweyî

û çi ji zêrê olî be.

Lê em ;

Em…