Hatiya nivîsandin Xeleka(2)

Bavê Zozanê

Ji xwe berê min soz dabû xwendevanên heja ku xelekeke din li ser helbesta Hatiye nivîsandin ya helbestvanê nemir Mihemed Elî Hiso binvîsim ji ber ku min nexwest ez gotar xwe ya pêşîn ewqasî dirêj bikim. Dixwazim  bînim bîra we ku hinganê liser du parçan ji helbestê min  nivîsîbû:

Hatiye nivîsandin

Hatiye nivîsandin
li guliya porzerê
li kenarê birînê
liser qevda xencerê
liser lêvên şehîda
li keviya cegerê

Li ser dil şax vedaye
mîna kul û keserê
li ser tîrêjin rokê
ku davêjê pencerê
weka reha frêzê
belabûye li her derê

Niha va ez dikim li ser parçekê tenê ,perçê dawî ji helbestê berdewam bikim, vêce du sê parçe dimînin emê wan bi hêlin ji xeleka sisyan re

Xwedê Kurdistan çêkir
şaş maye li hemberê
eger xwedê bimrê jî
dîsa wek carê berê
wê Kurdistan kat bidê
ji nêv kul û  keserê

Wek berê ku di gotara pêşîde min da xuyanîkirin ku helbestvanê me Mihemed Elî Hiso gelekî bawerî bi çîrok mîrokê olperstan,bihişt ,dojeh, wisa jî ew tiştên din jî ne tanî, dikarim bêjim ku dîn û îmana wî welatê wî bû ,bi sedên helebestan di vî warî de nivîsandine .

Vêce di vê helbesta xwede û ji hiskirina xwe a bala ji welatê xwere ji Kurdistsna xwere ,hemberî xwedê disekinê ,wisa jî ewî mîna mirov dibîne ,ji xwe mebesta wî ne xwedê ye belê dixwaze ji dil û can eşkere bike ku Kurdistan her heye û wê her bimîne ,ti carî jî namirê,kî bimre bela bimre ta xwedê jî be..

Dibêje ku ew welatê ji nîv kul û keseran kat bidê ew welatê ku bi xwîna xort û keçan bê avdan tu kes ta ku niza kîbe jî nikare wê gula sor biçilmisîne,erê dive ku carekê tevlîhevîyek çêbibe, dive ku şaşîtiyek werê holê lê Kurdistan her û her wê kat bidê ji nê kul û keserê.

Dixwazim bêjim ku helbestvan Mihemed Elî Hiso bi qasî keda kiribû ji bo welatê xwe ,biqasî  zilm û zora ku hatibû serê wî, bi qasî helwestên wî yê mêranî çi di zindanan de çi li hemberî polîs û mebahisan ,bi qasî ku berjewendiyên welat di ser yê mal û zarokên xwere digirt ,ew qasî ew di jiyana xwe de nehate  insafkirin jiyanek bi zor û kotekî bihûrand bi belengazî û perîşanî lê wisa jî serê xwe ji kesî re ne danî hemî zarokê xwe dane xwendin ne wisa tenêjî belê ew wek qurbanan  pêşkêşî welat jî kirin ew welatê ku xwedê şaş maye li hemberê .

Divim bêjim ku helbestvan  Mihemed Elî Hiso di 4 meha Avdara 2016 li Qamişlo çû ser oxira xwe ku temenê wî dor 86 sal bû li goristana Hilêlîkê hate veşartin.

Hêjaye gotinêye ku helbestvan Mihemed Elî Hiso  navê dîwana xwe a yekem Nalîn  li ser navê keça xwe şehîda Kurdistanê danî, wisa jî lawî wî Lat li ser wan çiyayên berz û bilind hate birîndar
kirin. Divê em jibîr nekin ku helbestvanê me li gundê Girê Moza li navçeya Amûdê sala 1930 çêbûye .

شارك المقال :

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

اقرأ أيضاً ...

Silêman Bavê Sîpan

Ez Kurdim, li her derê
Nabê tiştek min biguherê

Ev zimanê min Kurdî ye
Min ji dayika xwe girtiye

Ne bi tirs û ne bi şerm
Serbilind im ez her dem

Kurdim ez, ji kok û reh
Kurd dimînim li her cih

Kurdî bo min,ne zimane
Ew dîrok e, ew jiyan e

Ew dengê bav û kalan e
Ew stranên…

Ezîz Xemcivîn

Kî li benda te bû
Kî li kolana dildariyê bendewara gulekê ji destê te bû?
Dildareka bêdeng im,
yarê min!

Evîndara bayê hênik û axa warekî me,
ne baskşikestî me,
ne bineka ketî me,
çima li şaneşîna evînê tu min nabînî,
yarê min?!

Roja evînê bi hêviyên neyar nayê girtin…
Sozên li hev badayî,
bi hêsanî…

Fewaz Ebdê

-1-

Ezbenî!
Herdû çavên te ji zaroktiyê re bexçene
Kenê te hêlana asîmên e.

-2-

Her ku li te dinerim ezbenîLanguage Resources
Zarokekî li paş sîberên salaln dibînim
Bi destê xweyî biçûk
evînê qenewîç dike.

-3-

Tu mîna zarokekî ji rîhanan hez dikî
û mîna ku hê nû te
temen vedîtibî
çîrokan dibêjî.

-4-

Çaxê tu di nav neviyên xwe de rûdinê
Temen kirasê xwe di ser xwe…

Dildar Aştî

Te rojekê
Kevirekî kelemî
ji rêçekê hilnekir
Te rojekê
Şûşeyekî şikestî
Ji ber lingên mendalekî ranekir

Te gulek tî
Di bexçeyê evînê de av neda
Te goleke meyayî
Li ramanê tev neda!..
Te berxeke windayî
Negihandiye nav kerî
Te pîreke rêwindayî
Negihandiye ber derî

Di şeveke bi tirs de
Çi nameya evînê te neguhest
Mafê peyveke tenê
Di civata padîşah de te nexwest
Te rojekê
Simbilekî ziviyê
Ji şewatê neparast
Ne li keviya rêyekê
Ne li…