Konê Reş
Welato! Gelo xak bi kê dimîne? Tê bibêje; bi akinciyên xwe.. Kî darên Berû û Çinarê di pala çiyayên te de diçîne? Tê bibêje; welatiyên hezxak.. Wê kî ala serxwebûna te bilind bike, tê bibêje; welatiyên kurdperwer, dilsoz û wefadar.. Belê, rast e û bela xêrnexwazên welatê min bibin rewrewk.
Welato! Her roj min ji çayxaneya ku di orta bajarê Qamişlo de bû, li hat û çûyên çardiryanê temaşe dikir û pêre jî di dîroka bajar ya kevin û nû de diponijîm/ Ew çayxane berî çend rojan bi destê terorê hat şewitandin..
Welato! Min tev sikak û kolanên Qamişlo pîvane..! Kevirek di wan de nîne ku min nas nake..! Di ger û geşta xwe de, pêrgî gelek dêmên spehî hatime.. Lê dêmekî tenê ez nehjandime, wek ku dêmê çiya, deşt, gelî û pesarên te ez hejandime.. Welato! Tu zanî min çi divê? Min divê ku ez sênc bim ji gulistana te re, şax bin ji gulên te re, wênekêş bin ji wêneyên te re.. Erêbim ji serxwebûna te re.
Welato! Ez ê ji bo te gelek tiştan binivîsînim; ew tiştên ku hêj nehatine nivîsandin.. Ez ê gelek çîrok û serpêhatiyan ji bo te bêjim da ku penaberiya welatiyên te sivik bibe.. Qey qedera min e ku ez di vî temenî de karibim van gotinên evîndariyê ji bo te birêsim, bihunim û bidar vekim.. Da ku di roja azadiya te de karibim şal û şapekî Botanî bi ser bejin û bala xwe de berdim..
Erê Welato! Di navbera me de, dem û xem e.. Ne dem bêhna xwe berdide û ne xem bi dawî dibin.. Çiya jî, ji çûn û hatina pezkoviyan nawestin.. Û ne jî, peravê deryayê ji qûma derdora xwe aciz dibin.. Êş her ew êş e, li vir be û li wir be.. Û tu wek hina li ser destê bûkê ye.. Dehela rabe sînga xwe ji pêlên nû re veke.. Her em ê çavnêrên azadiya te a nêzîk bin.
Parka Xwendinê/ Qamişlo 15/11/2019
