Ji Evîna Rojên Kevin: Pîra Emo

Konê Reş

  Pîra Emo; pîrejinek mêrdînî ya bî bû. Apê me Xelefê Şêxko, ew li xwe mahir kiribû û bi hev re stirî bûn. Piştî mirina apê me Xelef, bi tena xwe, di xanîkê xwe de li gund dijiya.. Xanikê wê di orta gund de bû, aboriya xwe bi xwedîkirina mirîşka, eloka, hêkên wan û xêr û xêratên gundiya derbas dikir..
  Wê, du celebên nexweşiyan rehet dikir; zarokên mîz di wan de asêbûyî û kesên ku ba an firk diket pişta wan de. Di zaroktiya xwe de, min rehetkirina wê ji van herdu nexweşiyan re dîtiye; carekê jinek nas ji gundê Sada hat mala me, da ku pîrka min Nûrê pê re here cem pîra Emo, firk an ba ji pêşta wê derxîne..!
Ez jî bi wan re çûm mala pîra Emo. Xanîkê pîra Emo wek koxikan bû, hewşa wê tije mirîşk, elok û çêlîkên wan bû. Tifika wê û hin qirş û qal di qorzîkek hewşê de bûn, kitikên wê li dor me diçûn û dihatin, nirenira wan bû.. Pîra Emo bi cil û bergên Kurmancê girêdayî bû; kitanek spî û şarek reş li serê wê girêdayî bûn, pêşmalk bi bejna wê ya xûz ve daliqandî bû.. Piştî silavan û bixêr hatinê, pîrka min Nûrê, êşa mêvana xwe jê re got..
  Pîra Emo, ba ji pişta wan kesên ku di Buharê û Payîzê de diket pişta wan de, bi hicama ji pişta wan berdida û ew rehet dikirin. Çend hicamên wê hebûn, ji Mêrdînê anîbûn. Ew hicam wek kûpên tîtikî bûn an peyalên camî yên avvexwarinê bûn. Pişta nexweşan tazî dikir, hin cih di pişta wan de bi şifre birîn dikir, kaxetek vêxistî dixist hundirê kûpê hicama camî de û datanî ser cihê bîrînkirî, hicam bi pişta yê/ ya nexweş ve dihat leziqandin an girtin û tije dû û xwîna sortarî dibû.. Piştî ku kûpê hicamê bi wan reş dibû, ji nû hicama xwe ji pişta yê nexweş vedikir û digot: Ev xwîna zêdeye min ji pişta te berda, nema fik dikeve pişta te de û pişta te têşe..
*         *          *
  Sebaretî zarokên ku mîz di wan de asê dibû, cardî di wî heyamê zaroktiya min de bû. Carekê kirîva me Xanimê ji gundê Tilkêfê hat mala me, zarokek li ser destê wê bû, nizanim kîjan ji zarokên wê bû. Mîz têde asê bibû. Ez jî digel diya xwe û wê çûm mala pîra Emo. Temenê pîra Emo di ser 80 salî re çêbibû, pişta wê xûz bû, dêmê wê tev qemîçok bûn, çavên wê di kortê de qurmiçî bûn, pozê wî bi ser dev de dihat xwarê, diran di dev de nema bûn, di nav potikên kiras,  xeftan, pêşmalk, kitan û şara serî de dîmenekî seyr dida.. Diya min jê re got: Mîz di lawikê (tifalê) kirîva min Xanimê de asê bûye..?! Lawik li ser destê diya xwe bi tirs û êş digiriya û ziq li dora xwe û pîra Emo mêze dikir.. Min jî matmayî di xwe de digot; ka wê pîra Emo çilo bihêle ev lawikê ser destê diya xwe mîz bike?!! Sed xeyal ji min re çêdibûn.. Pîra Emo ji kirîva min Xanimê re got: Ka dawa lawikê xwe veke, ez li nav lingên wî mêze bikim.. Kirîva Xanimê destên xwe avêt potikên lawik, ku dawa wî veke, lawik li ber xwe da, qebûl nekir û bêtir giriya.. Bi wî halî, diya wî bi zor dawa wî vekir.. Pîra Emo bi wî demê xwe yê ecêb, xwe bi ser de xûz kir.. Ji min û belkî ji lawik jî werê, ev pîra wek pîreboka wê gezke kîr û gunê wî.. Bi tazîkirina lawik re û xûzkirina pîra Emo bi ser nav lingên lawik de, şîqînî bi lawik ket û giriyê wî zêde bû.. Ji nişka ve pîra Emo tif nav lingên wî kir.. Bi wê tifkirinê re, lawik ji tirs û heyecana re go şir, mîz bi ser wan de beliqand.. Di baweriya min de ji tirsa ku pîra Emo dev nav lingên wî bike, girêka nemîzkirina wî hat vekirin. Pîra Emo hin nexweşiyên zarokan yên din jî rehet dikirin, wek girêdana takî xav li destê zarokên ku tayê ew digirtin û çêkirina xaçekî an heyvokekê bi teniya binê beroşê li ser eniya wan zarokên biheyvê ketî..
  Di her gundekî ji gundên Beriya Mêrdînê de şêweyê rehetkirina hin nexweşiyan, bi wiha bawerî û kiryar hebû..
Qamişlo, 04/06/2018

شارك المقال :

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

اقرأ أيضاً ...

Li gorî PDKT’ê, avakirina ku bi navê “Bakur-Rojhilata Sûriyê” tê binavkirin, projeyeke ewlehiyê ya derbasdar û taktîkî ye ku bi pêşengiya Dewletên Yekbûyî yên Amerîkayê hatiye şekilandin. Ev proje di tu qonaxê de mafên neteweyî yên gelê Kurd bi awayekî stratejîk û siyasal garantî nekiriye. Ji ber vê yekê, ku îro pêvajoyekî şikestinê…

Bizava Aştîya Navxweyî (BAN) sazîyeka sivîl e ku ji rewşenbîr, mafnas û akademîsyenên li Kurdistanê û dîyasporayê ne, pêk hatîye; bûyerên xeternak ku li taxên kurdnişîn ên Şêx Meqsûd û Eşrefîyeyê di van rojên dawî da pêk hatin, ji nêz ve dişopîne û bı tundi şermezar dike.
Di van bûyeran da, ev taxên kurdnişîn bi tank…

Mihemed Hemo

Kê ji dil de hezkiribe, êdî bawer nake ku xeraptrîn; jiyana cengêye.

Raste! Şer dikare laşan bêxîne, lê hezkirin jî dikare, rûmetê bêxîne.

Hezkirin di welatê me de wek Çokelatê erzan e: bi kaxetên ciwan tên pêçan, lê zû bi meran de vedidin; li şûna ku merov dilxweş bik, merov dicersîne.

Ger merov bi qurbaniyên evînê hest bibe, hêstirên xwe ji qurbanên qeza û cengan re namînin.

Demekê min kompaniyek li Hewlêrê bi rê ve dibir. Karmendekî me li deriyê min da û got:

Mamoste, keçek Sûrî bi tenê ye, doza kar dike.

Min got:

Başe, ger wisa ye, guneh e, bila kar bike!

Turbîlekê bide dest wê xortê di metbexê de û metbexê bide destê keçikê!

Min jî wisa, bi dilnermî, kompaniyê bi rê ve dibir; ne bi duristî.

Roja din ez çûm kar. Gava ez ketim deriyê bîroya xwe, min dît her tişt pak û li hevhatiye. Ez pêhest bûm ku destekî nû ketîye nivîsgeha min. Min ji karmendekê re got:

Çi bi nivîsgeha min hatî?

Wê bi berkenkî şermokî got:

Ew keça Sûrî ya ku nû ketîye kar, pak kirî.

Hîn em daxfîn. Wê karmenda nû qehwe ji me re anî.

Fewaz EBDÊ

Em hîn jî li ser rêçikên xwaromaro dimeşin,

Em û rekeh li hev banîne

Çi rengê wê be

Bi çi şêweyî be;

çi ji hesinê neteweyî

û çi ji zêrê olî be.

Lê em ;

Em…