Ji bo te yarê


Şêrzad Zeynelabidîn

Evro bi erebî , me nahêt helbest
Ji bo te yarê , kurdî ye elqest
Da bikem behsê , vê nazenînê
Evê Sitî yê  , Leyla  û Zînê

 Çawa li pawîz ê ,  şeva min geşkir
Çavê neyara ,  wê tijî heş  kir
Stêra dibînim , pirşeng û geş tir
Tama jiyanê ,  sed cara xweş tir
 Şev li min kire roj , pawîz jî bihar
Ew kaniya hişk  bû y, bo av û cobar
Helal û şlêr , nêrgiz û esmîn
Tevrî û kinêr , xemlandin Metîn
Ew çiyayê min , gevisk lê kirî
Ew lûşa çû y mê , û min nekirî
Evro ez zivrîm , berî wê rojê
Min jê bir kabûs , yê mîna nojê
Çil kanî derbûn , û hatne xarê
Hirmêna avê  , bêhna biharê
Şalûl vegerhan ,  bi coş dixwînin
Bêrî ji mexela , şîrî di înin
Li gera govendê , awaz dibarin
Şil û mil hatin , tev kofî xarin
Êka li ser çemkî , pir şox û naze
Çiya delale, ku dil dixaze
Berî te bînim , min nebû hedar
Min nebû xoşî ,  û sebr û qerar
Bê ser digerham , hero li şînwara
Axînk min diçandin , li çol û beyara
Rojeka aram ,  li min hizret bû
Jî hemî tehlî , dil jî let let bû
Tu hatî u bihar ,  hate vî milî
Bakê siharê  , sivik li ser dilî
Belkî wez bijîm  , rojek bi şadî
Verevin ewir , her tu miradî
An jî wez bijîm , rojek serferaz
Her tu yî awat ,  hem merem û raz.
22/11/2017

شارك المقال :

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

اقرأ أيضاً ...

Helbest: Rewan Oso

Kobanî, dîtina te tevdana birînan e,
Rondik ji bo lehengên te her ji çavan e…
Dema herikîna hêsiran,
Xak û asman dipirsin:
Çima digirî, Kobanî?
Çima dilê te bi xem e?
Dîsa şûr û rim li pişta te dane…
Girtiyên te sotandine…
Dîsa dilên dayikan
Bi qîrîn û fîxan e…
Kobanî… Kobanî…
Dayîka lehengan e…
Rojên tarî bê malbat, kê berçav…

Qado Şêrîn

Xwendina pirtûkan, temenê mirov dirêj dike.

Ji bo giyanê Gulîstan, Gulîstana Sobarî, belkû dereng be jî, lê ji bo xwe bixapînim ku Gulîstan zindî ye, min pêşî li “Monodrana Nisrîn“ temaşe kir(https://youtu.be/HuAdsq5lUZA?t=562 ), û di dûv re min têkist an jî pirtûka wê xwend, û ew şaş e. Pêwist…

SEÎD YÛSIF

Kurdistan têgihek cografîyê, yek perçeye ji hev cuda nabe. û hem dibe yek ji kevintirîn xak, ku mirov têde niştecî bûye, û herwiha jêder û çavkaniya şaristaniyê ye

Ji dema ku împeratoriya mîdya di sala 550 B.Z hat rûxandin ew hîna bi serxwe ve nehatîye, û ne bûye yek…

Ezîz Xemcivîn

Rojavayê Kurdistanê dikele
û dilên me dikelîne..
Agir bi dexl û danê me ketiye
agir, me bi pêtiyên bêbextiyê disojîne…
Agir dêwekî devbixwîn e,
laşê min bi destê bêsozan disojîne…
Bîrîna me ne tenê Hocan û Sîpan e
û ne tenê zindaniyên Kobanî ne,
serjêvekirina kêşeyeka sêwî,
bê xwedan û kurdîniya Kurdên bê xwedî ne…
Serê me bi kêrgemara xwe…