Hîviyên bendemaniyê


Nizar Yosif

Havîne
Dibin kol* a bendemanê de
Tav dilopan ji cênîkan dipekîne
Tebax hîviyên lezgîn
Di hundir de dikelîne
Zarok bi siha kawîşeyan* re ditevizin.

Bendewara  malxwê
Ji amadekariya civanê re
Di lorîne
Gewrî ji îskên kesran dixetime
Rondik û îsk janên dûrbînê di nermijînin
Evîn a ku rêncber dişûn de honandî
Bi şox a xwe sîm dike
Kelbûna hestan dipijîne
Dike yê razanê xemil a bûkanî veda
Şev dereng ma !
Xezal a duber *
Bi porte yê rûyê Heyîvê de dikene,,,
Hem bi bîranînan re giryan dike,, 
Stêra sibehê rijiya
Berbangê !
Xewa şirîn lê hizret kir
Zanî bî ku hêza lingan nema wî radigirin
Doşek a dawî darbesta sengerane.
18.11.17
____________________________________________________________
Kol : Kox ( Odeya ji daran di nava rezan de)  
Kawîşe : Çiqilên darên heşîn bipel.
Xezala duber : jina can du zarok heyî.

شارك المقال :

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

اقرأ أيضاً ...

Helbest: Rewan Oso

Kobanî, dîtina te tevdana birînan e,
Rondik ji bo lehengên te her ji çavan e…
Dema herikîna hêsiran,
Xak û asman dipirsin:
Çima digirî, Kobanî?
Çima dilê te bi xem e?
Dîsa şûr û rim li pişta te dane…
Girtiyên te sotandine…
Dîsa dilên dayikan
Bi qîrîn û fîxan e…
Kobanî… Kobanî…
Dayîka lehengan e…
Rojên tarî bê malbat, kê berçav…

Qado Şêrîn

Xwendina pirtûkan, temenê mirov dirêj dike.

Ji bo giyanê Gulîstan, Gulîstana Sobarî, belkû dereng be jî, lê ji bo xwe bixapînim ku Gulîstan zindî ye, min pêşî li “Monodrana Nisrîn“ temaşe kir(https://youtu.be/HuAdsq5lUZA?t=562 ), û di dûv re min têkist an jî pirtûka wê xwend, û ew şaş e. Pêwist…

SEÎD YÛSIF

Kurdistan têgihek cografîyê, yek perçeye ji hev cuda nabe. û hem dibe yek ji kevintirîn xak, ku mirov têde niştecî bûye, û herwiha jêder û çavkaniya şaristaniyê ye

Ji dema ku împeratoriya mîdya di sala 550 B.Z hat rûxandin ew hîna bi serxwe ve nehatîye, û ne bûye yek…

Ezîz Xemcivîn

Rojavayê Kurdistanê dikele
û dilên me dikelîne..
Agir bi dexl û danê me ketiye
agir, me bi pêtiyên bêbextiyê disojîne…
Agir dêwekî devbixwîn e,
laşê min bi destê bêsozan disojîne…
Bîrîna me ne tenê Hocan û Sîpan e
û ne tenê zindaniyên Kobanî ne,
serjêvekirina kêşeyeka sêwî,
bê xwedan û kurdîniya Kurdên bê xwedî ne…
Serê me bi kêrgemara xwe…