Majêd A
Mihemed
Mihemed
Di Perçe
wêneya rojê de
wêneya rojê de
Tu ne mîna kevokên
şaristaniyê
şaristaniyê
kedî bû
ne jî ew hovê çola bû
na tu ne yekser ji xunava geşiyê çêbibû
ne jî ew bi tenha xwa
ji hêrsa bejatiyê peyda bibû
li ber çavên niçîrvanê qedera xembar
bûn e ajelên gelkî zîrek û har
sibe çû
êvar hat
lê armanca hestan bicî nehat
û hîn li benda te mayî neçar
ne bi firînê
ne bi bezê
ne bi xuşandinê
dighê pêlên giyanê te
ne jî bi roniya çava diramûsê hulma govdê te
ne bi tundî derbas kir avsîna te
ne jî bi berger û lava
karibû bi dirêjiya kîtekê
an bi hembêza dilopekê
biba mêvanê dilê te
herweha tava jiyanê di ser we re derbas bû û çû
tu tev barê hêviyan di asîmanên çerxê de winda bû
ew jî bi hesreta dîdariyê
mîna peykerekî herî kevnar
li pê te
li ser rûwê gozemînê
zuha bû
û hate xwar.
20/5/2016
Şîrove (0)