PARSEKIRINA MIJARÊN KURDÎ *

Vejîna Kurd

   Piştî qeyrana Sûriyê dest pê kir, hemû miletê Sûrî -Kurd jî di nav de- di rewşên pir dijwar re derbas bûn, lê ev rewşa kurda ya kambax bû hîmê bingehîn a şoreşa vejîna gelê Kurd..
Li Rojavayê Kurdistanê hejmarek ji kovar û rojnameyên bi zimanê Kurdî dest bi weşandinê kirin, û li gel hin kêmasiyan jî, ew bi demê re pêş ketin, û geşbîniyek balkêş di vî warî de peyda bû.. li cem hin çavdêran ew bi awayine rengereng  tên nirxandin, lê di warê parastina zimanê Kurdî de, bêguman, ew xwedî bandoreke erênî ne. Belê.. ev geşedana cihê serbilindî û pîrozbahiyeke mezin e, û ji bo çand û zimanê Kurdî jî xebateke zêrîn e.

Lê mixabin, ew niha rastî pir alozî û pirsgirêkan tên, rojnameyên ku li Rojavayê Kurdistanê, û belkî yên li derve jî, nemaze yên ku bi zimanê Kurdî tên weşandin an beşek ji wan bi Kurdî be, li gor ku ez jî pir-hindik di wî warî de mijûl dibim, ew di rewşa lukmandinê re derbas dibin û ji kêmbûna mijaran dinalin.. tevlî hebûna hejmareke mezin ji nivîskar û helbestvanên, ku xama pênûsên xwe ji kaniya zimanê Kurdî wergirtine, dîsa em dibînin ku rojnameyên Kurdî kêmpênûs in, xemsariya nivîskarên me dibe sedema qelsî û jariya wan rojnameyan.. û herweha desteyên sernivîser dest bi parsekirina mijarên Kurdî dikin, û eger kesek gotarekê yan helbestekê ji wan re rêke, carina minet jî tê de heye..
Dema pîvan dibe xemxwarî yan xemsariya nivîskaran, wê demê ew çend encamên din jî bi xwe re tîne holê, û mirov nikare naverokeke têr û tijî ji wan rojnameyan hêvî bike.
Lê hêviya me ew e ku nivîskarên zimanê Kurdî bi pênûs û berhemên xwe li wan rojnameyan xwedî derkevin û di hemû  waran de wê dewlemend bikin, ji ber ku ev bi xwe erkeke netewî, welatparêzî û xwedîlêderketina zimanê Kurdî ye.
Ma gelo vejandina ziman û rojnamegeriya  Kurdî ew jî ne şoreş e?!!
Ya rast ew e ku hemû nivîskar, rewşenbîr û zimanhez dest bi şoreşa rojnamegeriyê bikin û bila desteyên sernivîser hestewar nebin ku ew parsekirina mijarên kurdî dikin.
* Gotara sereta ya Rojnama REWŞEN hejmar 14
 

شارك المقال :

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

اقرأ أيضاً ...

Çîrok: Mihemedxêr Umer

Werger: Fewaz Ebdê

Hecî Dawûd, xwedî rûberin fereh ji zeviyên çandiniyê ye, bi qencî di herêmê de deng daye û hatiye naskirin, û hezkirina wî cihê xwe di dilê me de girtibû. Wî mala xwe ya kevn bi hewşa fereh re, kir depoya berhemên xwe û hinek alavên…

Mizgîn Hesko

Bi tenê
Di Derazînka hezkirinê de
Şaxekî erxewanî
Dilê bêdeng…!
Di navbera asîmên û zemînê de
Gelawêj
Ez…
Helawistî dimînim…!
Û dil…
Û dilê min î lal
Bişkoja bi roniyê mest…!
Çi raz e…?
Çi huner û fîlbaz e…?
Spêdeyan…
Dilkê dil ji nav sîtavan
Û ji cîgehên asê…
Ber bi xwe ve dibe…?!
Çi raz…
Çi ristesaz û rewannaz e…?
Hiş wêran dike û dergehê rewanbêjiyê
Bi…

SIMKO botanî

Li cîhan cejn û seyrane
Lê welatêm bê jiyane
Welatek jar û perîşan
Navê wê jî kurdistane
Nav li ba min pir şêrîne
j‘ber ko xaka wê zêrîne
Maye tenê li cîhanê
Milet hêjî Ber gumane
Li ser wê her bi fîxanim
Bêyî wê tim dil bi janim
Bi kul û derd û nalînim
Dijmin lime kir talane
Boçî dijmin dike talan
Li…

Fewaz Ebdê

Dibistana me ya ji kelpîçan

li hewşa wê

nigên me

weke rehên biçûk

di nav çamûrê de diçikilîn.

Em dikeniyan

dibezîn

û lênûs ji me re dibûn bask.

Banê dibistanê dilop dikirin

dilop.. dilop

mîna ku asman jî

bi…