Newafê BişarDi bîranîna koçkirina xebatkar û rewşenbîrê Kurd
ê navdar Hemze Begê Muksî de,vê sibê, em birek ji rîsipî û hezkerên zimanê Kurdî
bi gurzek gul çûne Dugirê û li ser gora wî civiyan. Me ew bibîr anî. Mamoste
Konê Reş gotineke devkî li ser rol û xebatên buhuştî pêşkêş kir, û min jî ev
kurte gotina jêr ji beşdaran re xwend:
Hemze Beg, ey “Rehberê
fîdakar”!
Vaye îro, em birek ji Kurdhez û şagirdên we bi gurzên gulan li ber
serê te civiya ne, bi xemgînî em wê helbesta ku hozanê Kurd ê navdar”Hejar
Mukiryanî” li ser kêla gora te nivîsandiye dixwînin, ew a ku tê de, soz û peyman
dabû, eger ew roja azadiya welêt bibîne, ewê bi xwe mizgîniyê ji te re bîne!…
Lê, mixabin ku, wekî çawa ew kul û hesreta giran bi gelek xebatkarên Kurd ên
dilsoz re çûye gorê, wisa ew bi we re jî çûye.!!
Li her çar parçeyên welêt
îro keç û lawên te rabûne ser piyan, daxwaza mafên xwe dikin û di qadên şer de,
ew mêrxasiyeke bê mînak nîşan didin. Raste em nikarin mizgîniya azadiyê ji te re
bêjin, lê em dikarin dîtina çirûskên wê ji te re dupat bikin, û em bawer in ku
tê wê mizgîniya şêrîn jî bibihîzî.
Silav ji giyanê te yê pîroz û yê hemû
sembol û mezinên gelê me re.
Û spas ji beşdariya we re.
