Mihemedê Seyid Husên Kesên ku me hez ji wan dikirin îro berê xwe ji me guhertine, wisa pelên wan ji darê weşiyane, mîna kulîlka çilmisî bi ser xwe de diponijin, xanima ku carekê min hez jê dikir, xwediya porê kirîşkî û reştarî, bejn û bala zirav, ebrûyên kevanî, çavên dureş, keziyên girdikî, pêxêla şiyar, nemaze ku bi giranî bi ser min de dixiliya, di hêmeniya jana êşê de pişta min lidîwêr, li benda ku tirêna temen wê bavêje civanê evîndaran, civanê ku dost û yaran bi xwêdanê muhra ramûsanê lê muhr kirine, û li ber temara xewê rengşermokî hênijîne,
li ber rêwerfermiya ritma hêlecana mirinê, li benda ku evîn li herêmê bizîvire.
…komara…Çîk…12-2-2015
